Επιστροφή στο παρελθόν ή κόλλημα;

[kpeyos]

Είσαι εσύ/ εγώ (ο καθένας, εννοώ) ο Clapton / Duane / Kossoff? Παίζεις με τις ίδιες χορδές, την ίδια πένα, στον ίδιο ενισχυτή που εκείνοι έπαιζαν?

Δεν είναι προσωπικό το θέμα. Πάρα πολλοί gearheads φτάνουν στο σημείο να κλωνοποιήσουν ολόκληρα set up μέχρι της τελευταίας λεπτομέρειας γιατί τους αρέσει ένα συγκεκριμένος ήχος και προσπαθούν να φτάσουν σε αυτόν. Ο ήχος των PAFs αναφοράς είναι συγκεκριμένος. Τώρα αν ο άλλος παίζει καρφί στον υπολογιστή και έρθει και με ρωτήσει αν αξίζει να αγοράσει ένα Klon και ένα σετ Tom Holmes, παίζει να κλάψω απ' τα γέλια.

θα ακουστεις όπως αυτοί

Αν αντιγράψεις ένα set-up, πάνω κάτω ναι. Δεν θα παίξεις όπως αυτοί, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση. Μπορεί μόλις ξεκίνησες κιθάρα να θες να παίζεις το smoke on the water και να ακούγεσαι σαν κι αυτούς. Δικαίωμά σου.

Αυτό που γράφουν στα fora απαξιώνοντας το gear ότι "ο ήχος είναι στα χέρια", μιλώντας για ηλεκτρική κιθάρα τουλάχιστον, είναι καταγέλαστο. Και είναι καταγέλαστο γιατί υπάρχουν πολλά μουσικά είδη που δεν χρειάζεται καμία ιδιαίτερη τεχνική. Tί να τα κάνεις τα χέρια του BB King ξέρω 'γω, αν θες να παίξεις Nirvana. Έναν λαμπάτο Fender, ένα παλιό (ή Waza) Boss DS-1 & DS-2, μια Jaguar και είσαι κομπλέ. Ναι, ο ήχος σε πολλές περιπτώσεις είναι στο gear.

Ακούγεται ο Kirk Hammett στα live με την Greeny (συγκεκριμένα) όπως ο Peter Green η ο Gary…?

Στους Metallica όχι. Θυμάμαι όμως συνέντευξη στα 90s, τότε που ακόμη τις διαβάζαμε στα περιοδικά και πολύ πριν πάρει την Greeny, όταν ακόμη έπαιζε αποκλειστικά με ESP και EMG 81-81, είχε ξεκινήσει να αγοράζει παλιές Les Pauls για προσωπική χρήση και είχε κάνει ειδική μνεία στον ήχο των PAFs. Οπότε και αυτός το ίδιο έψαξε. Τώρα αν ακούγεται το ίδιο η Greeny μέσα από το Axe Fx ή μέσα από τον τελικιασμένο Boogie, σίγουρα όχι. Τί συζητάμε...

Και για τις τελευταίες δυο παραγράφους, που ακυρώνεις το YouTube αλλά δίνεις εγκυρότητα στα fora… big disagreement . Υπάρχουν άπειρα τυφλά τεστ στα οποία οι... ειδήμονες δεν μπορούν να ξεχωρίσουν σε ηχογράφηση (όσο περισσότερο gain περιλαμβάνεται, τόσο λιγότερο, μάλιστα) τρανταχτες διάφορες σε gear.

Ούτε εγώ, ούτε κανείς μπορεί να ακούσει διαφορές όταν η μέθοδοι απευθύνονται σε πελατάκια.

Αν ηχογραφείς με ένα μικρόφωνο που μειώνει την συχνοτική απόκριση, σε μια θέση μεγαφώνου (στο κέντρο) που μειώνει ακόμη περισσότερο τη συχνοτική απόκριση και με ένα μεγάφωνο που έχει ένα σημαντικό resonant peak, φυσικά και θα ακούγονται όλα ίδια.

Αν κομπρεσάρεις και λίγο παραπάνω, έρθει και πέσει και το compression του Youtube από από πάνω, χαιρετίσματα.

Αλλά το πραγματικό ταχυδακτυλουργικό είναι ότι στήνουν το gear να ευνοεί αυτό που θέλουν να αποδείξουν. Αν πχ εγώ συγκρίνω ένα σετ μαγνήτες Epiphone με τους Tom Holmes για να φτιάξω clickbait βιντεάκι "ΟΙ ΜΑΓΝΗΤΕΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΡΟΛΟ - TOM HOLMES vs $20 ΣΕΤ", τίποτα δεν είναι πιο απλό από το να στήσω τον ενισχυτή που θέλω πάνω στους Epiphone.

ΑΝ ήθελαν πραγματικά να συγκρίνουν, τίποτα δεν είναι πιο εύκολο από ένα null test στον direct ήχο και με παιξίματα που θα ακούγεται και η διαφορά στο χέρι. Πόσα τέτοια βλέπεις στο YouTube?

Για εμένα τουλάχιστον, εάν ο ηχογράφημενος ήχος δεν έχει διαφορά, εκεί τελειώνει κάθε συζήτηση. Το τελευταίο καταφύγιο έχει μείνει το «μα, στο ίδιο δωμάτιο εγώ ακούω…»

Πόσες φορές θα ηχογραφήσεις, πόσες θα παίξεις live και πόσες στο δωμάτιο; Για μένα το "θα ακουγόταν ίδιο αν είχα βάλει ένα μικρόφωνο μπροστά" είναι το κλασικό παραμύθι που ακούω από την απαρχή των modellers, και οι ίδιοι που τα γράφουν σπεύδουν να αγοράσουν το επόμενο modeller γιατί "τώρα ακούγεται σαν πραγματικός ενισχυτής".

 

[Nekkon]

σπεύδουν να αγοράσουν το επόμενο modeller γιατί "τώρα ακούγεται σαν πραγματικός ενισχυτής".

Στην ηχογράφηση και μόνο. Αλλιώς frfr και να χαμε να λέγαμε...

 

[TamTam Radio]

Το τελευταίο που θα πω είναι ότι η όλη ατέρμονη αναζήτηση για τον ιδανικό ήχο κάθε κιθαρίστα, είναι εντελώς άκυρη εκτός μουσικού πλαισίου. Αυτό που έχει νόημα στο τέλος της ημέρας , είναι το τί μουσική βγάζεις από τον εξοπλισμό σου, και πώς αυτός σε βοηθά να φτιάξεις αυτή την μουσική. Δεν υπάρχει «tone» εκτός μουσικού πλαισίου.

Συμφωνώ απολύτως. Από αυτή την άποψη, το Bad Monkey μου τα σπάει, κι όταν ηχογράφησα με το Cab sim απευθείας στο λάπτοπ , κανείς δενπίστευε στ' αυτιά του. Στο live όμως, βρίσκω ότι δεν έχει αρκετό headroom, αν και για boost ΠΡΙΝ το καλό σου drive, λειτουργεί μια χαρά.
Τα πετάλια (πρέπει να) είναι εργαλεία, όχι show off του μουσικού.

Χίλιες φορές καλύτερα είναι fora στα οποία ο άλλος πέρα από τον όποιο κάλο μπορεί να έχει στον εγκέφαλο, τουλάχιστον δεν πληρώνεται για να αποδείξει ότι "το tsiou miou των 20€ δεν έχει καμιά διαφορά από το Klon

Συμφωνώ με αυτή την άποψη επίσης. Στο Υοu Tube θα βρεις τα πάντα πριν καν το ζητήσεις. Ο άλλος ο γελοίος ας πούμε, θέλοντας να αποδείξει ότι ο εξοπλισμός δεν κάνει διαφορά, αρκεί να ξέρεις να τον χρησιμοποιείς ή για να χρυσώσει το χάπι στους πιτσιρικάδες και να αγοράσουν τα πετάλια που φτιάνει εκείνος που "ξέρει" και "ακούει σωστά" , τους πούλησε ότι το Bad Monkey μπορεί να ακούγεται σαν Klone και ξέρω γω τι άλλο. Aν ακουγόταν σαν Klone θα το ήξερα φίλε Σκοτ, γιατί το Bad Monkey το καραγουστάρω, ενώ το Klone το απεχθάνομαι.

Και για τις τελευταίες δυο παραγράφους, που ακυρώνεις το YouTube αλλά δίνεις εγκυρότητα στα fora… big disagreement . Υπάρχουν άπειρα τυφλά τεστ στα οποία οι... ειδήμονες δεν μπορούν να ξεχωρίσουν σε ηχογράφηση

Εκτορα, όπως και στο προηγούμεο σχόλιο μου, έχω να πωπως στα φόρουμ -ή στους ερασιτέχνες που ντεμάρουν κάποιο πετάλι στο Youtube, μπορείς να ακούσεις πολύ πιο ρεαλιστικά τις δυνατότητες ενός μηχανήματος και να εμπιστευτείς την κρίση σου. Τα πολύ τέλεια demo, ακόμη κι αν δεν είναι πληρωμένα, παίζουν με πανάκριβο εξοπλισμό ηχοργάφησης και streaming, ακόμη και μια φέτα ψωμί θα ακουγόταν να έχει "organic tone"

Το Direct Drive (η συγκεκριμένη όμως έκδοση όπως λες κι εσύ αντίστοιχα για το δικό σου) είναι απλά το καλύτερο overdrive που έχω ακούσει και είχα ποτέ. Το ελληνικό Royal Flush δίπλα, ήταν η καλύτερη λύση που δοκίμασα ποτέ σε live για διπλό overdrive όπου χρειάζεσαι boost/δεύτερο stage γιατί ο άλλος κιθαρίστας δεν ξέρει να χαμηλώνει όταν παίζεις. Το δε Twimble που φαίνεται στην πεταλιέρα παραπάνω, το έβγαλα live για πρώτη φορά πριν ενάμιση μήνα και με έβγαλε ασπροπρόσωπο, ειδικά το καταπληκτικό καθαρό boost του το οποίο είναι και πάλι μακράν το καλύτερο που έχω ακούσει.

Αυτό που λέω τελικά είναι ότι για μένα, η επιστροφή στο παρελθόν γίνεται εκ των πραγμάτων γιατί το ηχητικό ταξίδι ολοκληρώθηκε. Έχω βρει τον ήχο μου και δε με ενδιαφέρει πλέον να ψαχτώ με τίποτα άλλο.

Ομοιοπαθής εδώ.
Barber, vintage RAT, King of Tone και ένα υβριδικό Fuzz Face. Σπάνια δυο μαζί στην πεταλιέρα, συνήθως αρκεί ένα μόνο από αυτά. Όλα ρυθμιζονται με το volume της κιθάρας.

ο κιθαρίστας κατά βάση "ακούει" με τα χέρια του, έχουν την αξία τους όσα διαβάζουμε/βλέπουμε/ακούμε όμως ο καθοριστικός κριτής πάντα είναι η αίσθηση στα δάχτυλα, είτε μιλάμε για πετάλια, είτε για μαγνήτες κι ενισχυτές. Αυτό βέβαια για παίκτες που παίζουν σε εντάσεις πάλκου

Συμφωνώ απολύτως. Μου έχει συμβεί σε ελάχιστα μηχανήματα, να συντονίζεται το επιθυμητό μου παίξιμο με αυτό που "παρέχει" το μηχάνημα.
Στο distortion Βogner Burnley ας πούμε, είναι απίστευτο το πόσο "καθαρή" και στρογγυλή μου έβγαινε η νότα (note definition). Ηταν το πιο επαγγελματικά στουντιακό πετάλι dist που είχα παίξει, άλλο το ότι δεν ήταν ο ήχος μου. Ηταν εντυπωσιακό όμως το ότι σε έκανε να θες να παίξεις.
To vintage RAT ας πούμε, είναι ανεξήγητο για μένα το ότι μπορείς την ίδια στιγμή να ακούγεσαι με Still Got The Blues ήχο, χαμηλώντας τo volume να γίνεται overdrive Τom Petty, να αλλάζεις μαγνήτη και να μπορείς να παίξεις από jazz ημιβρώμικο με λίγο compression μέχρι classic rock.
Το ίδιο μου έχει συμβεί με τα ευέλικτα ηχητικά πετάλια: Το Skreddy Lunar Module ας πούμε, έχει όοοολη την παλέτα ενός drive, από clean boost μέχρι fuzz distortion, δεν βαριέσαι να παίζεις ποτέ.
Το καλύτερο drive που έχω παίξει όμως είναι το King of Tone. Που ό,τι μα ό,τι κι αν κάνεις, ό,τι ρυθμίσεις κι αν βάλεις στα δυο drive του, είναι σχεδόν αδύνατον να βγάλεις κακό ήχο. Επίσης, ακούω αυτή την note definition που άκουγα και στο Βurnley.

Αν μου βρεις ένα παλιό Mudhoney με διπλό switch το αγοράζω. Είχα κανα 2 τέτοια και πάντα με εκνεύριζε το πως έβαλαν το boost.

Πως να στο βρω; Αυτό το είχαμε φτιάξει με τον Σπυρο Μαραγκό. Είχα το πετάλι και μου άρεσε και στα δυο modes, οπότε του ζήτησα να μου βγάλει σε footswitch τo boost engagement. "Μην περιμένεις διαφορά στην ένταση όμως" μου είπε, "θα είναι απλά η άλλη επιλογή gain που θα έχεις πλέον στο πόδι σου". Ε, ναι, το ξερα, αλλά έπαιζα με το volume ούτως ή άλλως.
Eρώτηση: έχεις ακόμη εκείνο το rehoused Danelectro που είχες αγοράσει από τη μητέρα μου στην Αθήνα; Ευχαρίστως θα στο ξαναγόραζα πίσω, αν δεν το χρησιμοποιείς!

...να γνωρίζετε οτί διαβάζει κάποιος που ότι πεταλάκι έχει φτιάξει,κάθε φορά που το πατάει βγάζει άλλο ήχο.

Τι πετάλι είναι αυτό οέο?

 

[TamTam Radio]

Στην ηχογράφηση και μόνο. Αλλιώς frfr και να χαμε να λέγαμε...

Αυτό που με τρελαίνει είναι ότι κανένας, μα κανένας ακροατής δεν πρόκειται ποτέ να συμμεριστεί αυτό που αντιλαμβάνομαι εγώ, μέσα στο μιξ μιας μπάντας που παίζει, δεν ξεχωρίζουν τέτοιες διαφορές.

 

[TamTam Radio]

Vintage RAT *LM308 - όλη η αλήθεια!

11/1/26

[ Συνέχεια από αυτή την ανάρτηση <-κλικ ]

Ναι, βέβαια, οι τεχνοκράτες λένε ότι "ζούμε στη διαστημική εποχή, πετάμε στο σύμπαν, τι διάολο δεν μπορούμε να φτιάξουμε ένα μηχάνημα που να προσομοιώνει / αντιγράφει πιστά την παλιά τεχνολογία; "
ΌΧΙ δεν μπορούμε φίλε μου. *γνώμη μου

Κι αυτό γιατί η "παλιά τεχνολογία" ήταν ατελής, με σημερινούς όρους μιλώντας. Το παρακάτω βίντεο, μιλάει για failure της τεχνολογίας, της παλιάς τεχνολογίας, και μας λέει απλά ότι το -"ιερό δισκοπότηρο" για κάποιους, και δυσεύρετο σήμερα, τσιπάκι LM 308 της Motorola των late '70s ήταν 40 φορές...

• TamTam Radio
• rat rat 2 rat lm308 vintage rat
• Απαντήσεις: 24
• Forum: Πεταλάκια & FX

• 
• 

 

[Nekkon]

Αυτό που με τρελαίνει είναι ότι κανένας, μα κανένας ακροατής δεν πρόκειται ποτέ να συμμεριστεί αυτό που αντιλαμβάνομαι εγώ, μέσα στο μιξ μιας μπάντας που παίζει, δεν ξεχωρίζουν τέτοιες διαφορές.

Θα καταλάβουν όμως αν ξενερώνεις με τον ήχο σου, γιατί θα βγει στο παίξιμο σου

 

[ez]

@TamTam Radio
Δυστυχώς δεν το έχω, ούτε και θυμάμαι που πήγε όπως αμέτρητα άλλα...

 

[MGs]

Τι πετάλι είναι αυτό οέο?

Germanium overdrive και Fuzz.O κλώνος δέ του Fuzz Factory,παιζει σε μία μόνο θέση.Για να την βρώ χρησιμοποιώ στηθοσκόπιο και κάνω κινήσεις όπως αυτές στις ταινίες,όταν ανοίγουν χρηματοκιβώτιο.

 

[Nekkon]

Blues Junior

Σπύρο κανω τελευταία Α/Β μεταξύ Blues/Pro Junior και Princeton/Deluxe σε Ριχάρδους/Νάκες αλλά και σε σπίτια φίλων και σε χαμηλή ένταση δεν ακούω τεράστιες διαφορές. Πχ θέλεις ένα καλό καθαρό σαν βάση σκέτο αλλά και σαν χρήση με πετάλια. Δεν μπορώ να καταλάβω τι παραπάνω θα σου δώσει ο Princeton σε σχέση με έναν Blues Junior σε συνθήκες live. Μιλάμε για PCB ενισχυτές φτιαγμένους στο Μεξικό με Spring reverb (ok, του blackface είναι λίγο πιο lush, πάνω από το 3 δεν μπορώ να το χρησιμοποιήσω). Ο Blues Juniuor έχει λίγο παραπάνω noise floor. Αλλά αν δε θέλεις "iconic Fender cleans" που λένε οι μαρκετίσται, βλέπεις γιγαντιαίες διαφορές ανάμεσα στον Deluxe σου και έναν Blues Junior;

 

[Alter]

O Blues Junior δεν ειναι χαρακτηριστικος Fender ηχος, ειναι ενας μετριος λαμπατος, προσωπικα τον ειχα για κανενα χρονο αλλα δεν μου αρεσε. O Pro Junior ειναι Tweed μηχανημα, μεσαια και δυναμικη αποκριση, αν σε καποιον αρεσουν αυτοι οι ηχοι. Εγω πιο πολυ με αυτον παιζω στα λαιβ, τον εχω παιξει μερικες εκατονταδες λαιβ σιγουρα. Princeton και Deluxe reverb ειναι αλλα δυο στυλ κλασικου Fender ηχου, η μεγαλυτερη διαφορα ειναι το ηχειο (10" vs 12") και λιιιγο περισσοτερο headroom ο DR.

Ο ηχος γενικα ειναι μια διαδρομη που κανεις, οπως και το παιξιμο, η μελετη κτλ. Θεμα γουστου και συνθηκων. Εγω παντα ειχα λαμπες, τρανζιστορ και digital και τα χρησιμοποιουσα ολα αναλογα τι χρειαζοταν. Οι λαμπες ειναι ερωτας, το solid state εργαλειο, το digital δεν μου αρεσει - με τιποτε ομως - γιατι και ακουω και νοιωθω το ψευτικο δυστυχως. Βεβαια, το καινουργιο Fractal AM4 το ζαχαρωνω.. αλλα μαλλον θα ξαναπαρω το HX Stomp για να μην κουβαλαω και πεταλιερα την καλοκαιρινη σαιζον. Τα digital εφφε δε με χαλανε, αλλα εξομοιωσεις ενισχυτων IR κτλ δεν.. Προτιμω αναλογικες αν ειναι, αλλα μαζευονται πραγματα για κουβαλημα, και αν ειναι να κανω τον ηχητικο συμβιβασμο τον κανω με ενα HX Stomp που ειναι τσεπης.

 

[Nekkon]

O Blues Junior δεν ειναι χαρακτηριστικος Fender ηχος, ειναι ενας μετριος λαμπατος, προσωπικα τον ειχα για κανενα χρονο αλλα δεν μου αρεσε. O Pro Junior ειναι Tweed μηχανημα, μεσαια και δυναμικη αποκριση, αν σε καποιον αρεσουν αυτοι οι ηχοι. Εγω πιο πολυ με αυτον παιζω στα λαιβ, τον εχω παιξει μερικες εκατονταδες λαιβ σιγουρα. Princeton και Deluxe reverb ειναι αλλα δυο στυλ κλασικου Fender ηχου, η μεγαλυτερη διαφορα ειναι το ηχειο (10" vs 12") και λιιιγο περισσοτερο headroom ο DR.

Ο ηχος γενικα ειναι μια διαδρομη που κανεις, οπως και το παιξιμο, η μελετη κτλ. Θεμα γουστου και συνθηκων. Εγω παντα ειχα λαμπες, τρανζιστορ και digital και τα χρησιμοποιουσα ολα αναλογα τι χρειαζοταν. Οι λαμπες ειναι ερωτας, το solid state εργαλειο, το digital δεν μου αρεσει - με τιποτε ομως - γιατι και ακουω και νοιωθω το ψευτικο δυστυχως. Βεβαια, το καινουργιο Fractal AM4 το ζαχαρωνω.. αλλα μαλλον θα ξαναπαρω το HX Stomp για να μην κουβαλαω και πεταλιερα την καλοκαιρινη σαιζον. Τα digital εφφε δε με χαλανε, αλλα εξομοιωσεις ενισχυτων IR κτλ δεν.. Προτιμω αναλογικες αν ειναι, αλλα μαζευονται πραγματα για κουβαλημα, και αν ειναι να κανω τον ηχητικο συμβιβασμο τον κανω με ενα HX Stomp που ειναι τσεπης.

Εγώ ζαχαρώνω ενα από αυτά γιατι 8 κιλα το κεφάλι και άλλα τόσα η καμπίνα ειναι σούπερ ελαφρυ, και ο ήχος ειναι εκεί, όπως το είπατε, έρωτας

 

[kpeyos]

Δεν έχω κάτσει να ψάξω όλες τις γενιές των Blues Jr, Princeton, Pro Jr κλπ, αλλά κάποιοι από αυτούς και ειδικά ο τελευταίος Blues Jr που είχε έρθει σπίτι, είχαν απαράδεκτα μεγάφωνα. Τον σκότωναν τον ενισχυτή.

Μάλλον γι αυτό υπάρχουν περισσότερα speaker shootouts γι αυτούς τους ενισχυτές, παρά για οτιδήποτε άλλο.

Πάντως την παραδέχομαι τη Fender. Με ελάχιστες εξαιρέσεις συνεχίζει την παράδοση να βάζει στους ενισχυτές της τα χειρότερα, πιο φθηνιάρικα μεγάφωνα που βρίσκει διαθέσιμα, από το '70 μέχρι σήμερα.

 

[Nekkon]

Δεν έχω κάτσει να ψάξω όλες τις γενιές των Blues Jr, Princeton, Pro Jr κλπ, αλλά κάποιοι από αυτούς και ειδικά ο τελευταίος Blues Jr που είχε έρθει σπίτι, είχαν απαράδεκτα μεγάφωνα. Τον σκότωναν τον ενισχυτή.

Μάλλον γι αυτό υπάρχουν περισσότερα speaker shootouts γι αυτούς τους ενισχυτές, παρά για οτιδήποτε άλλο.

Πάντως την παραδέχομαι τη Fender. Με ελάχιστες εξαιρέσεις συνεχίζει την παράδοση να βάζει στους ενισχυτές της τα χειρότερα, πιο φθηνιάρικα μεγάφωνα που βρίσκει διαθέσιμα, από το '70 μέχρι σήμερα.

Αντε όμως και βάζεις καλό μεγάφωνο. Εγινε καλός ενισχυτης;

 

[Jazzjoker]

βλέπεις γιγαντιαίες διαφορές ανάμεσα στον Deluxe σου και έναν Blues Junior;

Πριν απαντήσω απλά αναφέρω τα δεδομένα: ο Blues Junior είναι σειρά IV και δεν είναι στοκ αν και δεν είμαι απολύτως σίγουρος τι αλλαγές είχε κάνει ο προκάτοχος. Ο Deluxe Reverb RI είναι μοντέλο του 2009 και επίσης δεν είναι στοκ. Έχει αλλάξει λάμπες, μεγάφωνο και προσφάτως έκανε φουλ service όπου άλλαξαν και ένα σωρό άλλα πράγματα στην πλακέτα.

Ηχητικά οι δύο ενισχυτές δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, είναι άλλης φιλοσοφίας. Τον BJ τον πήρα για τα live περισσότερο γιατί ο DR και ο Laney VC30 που έχω είναι και ογκώδεις εκτός από βαριοί ενώ ο BJ απλά βαρύς.

Αν τώρα θέλεις οπωσδήποτε να βάλουμε δίπλα δίπλα τον DR και τον BJ και να τους ακούσουμε για να αποφανθούμε αν είναι τόσο μακριά ηχητικά, να πω ότι η σύγκριση είναι τραγικά εις βάρος του BJ ο οποίος είναι ένα πολύ καλό μηχάνημα με χαρακτήρα αλλά μέχρι εκεί. Ο DR είναι hall of fame, MVP, cream of the crop, "δεν ξανάγινε". Κουμπώνεις καρφί κιθάρα με λίγα λόγια και σε πιάνουν τα γέλια και τα κλάματα μαζί. Αν μιλάμε για "φεντερίσια καθαρά" που έχει γίνει πια καραμέλα σαν έκφραση, αυτά είναι. Προσωπικά απλά γελάω όταν βλέπω κάτι youtubers που δοκιμάζουν/παρουσιάζουν κάτι Bugera ξέρω γω και αναφέρουν με ενθουσιασμό "Fender cleans!".

Κούνια που σας κούναγε.

 

[MGs]

Ο ηχος γενικα ειναι μια διαδρομη που κανεις,

Θα συμφωνήσω και θα προσθέσω μια προσωπική άποψη,ότι αν αυτή την διαδρομή την κάνει κάποιος με κλειστά μάτια και ανοικτά αυτιά,τα χρήματα για όμορφα καθαρά πιστεύω θα τα δώσει για έναν σύγχρονο RIVERA και θα σταματήσει να ψάχνει το άγιο δισκοπότηρο του ήχου που διαθέτουν 3 - 4 μοντέλα συγκεκριμένης χρονολογίας Fender,40/50 χρόνια πίσω,στα επόμενα εώς και σημερινά της.

 

[Nekkon]

για όμορφα καθαρά πιστεύω θα τα δώσει για έναν σύγχρονο RIVERA

Με τόσα λεφτά παίρνω Tone King Imperial φίλωΖ

 

[odis13]

Nα μη ξεχναμε οτι ο Rivera για κάποιο καιρό δούλευε για την Fender, και οι Fender ενισχυτές της εποχης εκείνης κακά τα ψέματα ΔΕΝ είναι ίδιοι με τους κλασσικούς blackface/silverface. Πολύ ωραίοι αλλά not quite.

Απο την άλλη μπορείς να βρείς τέτοιους Riviera-era Fender καθώς και ορισμένα παλαιότερα μοντέλα Riviera σε πολυ καλές τιμές στα μεταχειρισμένα (κάτω του χιλιάρικου) και είναι ΠΟΛΥ ωραία μηχανήματα με ηχάρα (απλώς όχι την συγκεκριμένη ηχάρα) και καλή κατασκευή.

 

[MGs]

Με τόσα λεφτά παίρνω Tone King Imperial φίλωΖ

Fender μην πάρεις και ότι άλλο θές.

 

[MGs]

Nα μη ξεχναμε οτι ο Rivera για κάποιο καιρό δούλευε για την Fender, και οι Fender ενισχυτές της εποχης εκείνης κακά τα ψέματα ΔΕΝ είναι ίδιοι με τους κλασσικούς blackface/silverface. Πολύ ωραίοι αλλά not quite.

Δεν εχω και ιδιαίτερη αδυναμία στην εποχή του Rivera στην Fender.Για αυτούς που μπορείς να πάρεις και σήμερα απο την δική του εταιρία αναφέρομαι.

 

[VII graphics]

O κυριούλης εχει λύσει τα πάντα !