Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια!
Το δούλεψα κυρίως σε δύο διαφορετικά workstations.
To δικό μου και ενός φίλου ο οποίος έχει ένα κατα πολύ πιο δυνατό desktop PC και πιο updated.
Και τα δύο είχαν επανω τους Cubase (7.5 και 9.5).
Για ηχεία χρησιμοποίησα τα KRK rockit 6.
Τα πάντα είναι ψηφιακά και δεν ηχογραφήθηκε τίποτα (που να ηχογραφηθούν απο ερασιτέχνη ιδέες τέτοιου στύλ...)
Κάποια freeware vst (edirol, VSCO, Philharmonia Orch) απο δω και κάποιες βιβλιοθήκες έτοιμων ήχων απο κει ήταν ουσιαστικά τα μοναδικά εργαλεία που είχα στη διάθεσή μου.
Στο θέμα του συγχρονισμού εξοπλίστηκα με μπόλικη υπομονή και μπόλικα tutorials απο youtube.
Μπορώ να πω οτι ήταν το πιο tricky μέρος του project μιας και έχει πολλές εναλλαγές στο tempo.
Τα μοναδικά μέρη που έχει παιχτεί κάτι λαιβ είναι η εισαγωγή με τα strings και το πιάνο στη σκηνή του πρωινού και του ασανσέρ.
Ψηφιακά και αυτά όπως προανέφερα. (για μη πιανίστας μπορώ να πω οτι τα πήγα καλά) ;D
yameth είπε:
Αν και καταθλιπτική η θέση του βίντεο
Πάντως για βίντεο δεκαετίας πιστεύω οτι είναι ακόμα επίκαιρο και με πολύ δυνατό μήνυμα.
Με αφορμή αυτό πρέπει να ομολογήσω οτι η μεγαλύτερη δυσκολία που συνάντησα ήταν το να κρατηθώ σε επίπεδα υποστηρηκτικά κυριώς (και όχι εγωκεντρικά να προσπαθήσω να αναδείξω τη μουσική) και το να καταφέρω να δημιουργήσω τη συγκινησιακή κορύφωση όχι νωρίτερα απο το τέλος.
Στα σημεία δηλαδή που γίνεται χαλί ο τύπος και στον επαναστάτη μετά τους τίτλους τέλους.
Φυσικά όλα αυτά δεν οδήγησαν στο να έχω σαν αποτέλεσμα ένα μουσικο έργο το οποίο μπορεί να σταθεί απο μόνο του (μιας και εξαρτάται απόλυτα απο το βίντεο) και να καταφέρει να ανταπεξέλθει στη πολιτική γραμμή της επιτροπής αλλα τι να κάνουμε....πρέπει να είμαστε ειλικρινείς τουλάχιστον με τον εαυτό μας και τις πεποιθήσεις μας αποφεύγοντας οσο μπορούμε τους μανιερισμούς.
