video Αυτό το σόλο κιθάρας με κάνει να νιώθω...

Νέκκων ὁ Θεσσαλονικεῦς

Nekkon

Gretsch addict 🎸
Μηνύματα
3,751
Πόντοι
1,558
Κακά τα ψέματα, κάποιες φορές η μουσική μας "μιλάει". Ειδικά στο χώρο της κιθάρας, αυτό επιτυγχάνεται πολλές φορές με έναν αυτοσχεδιασμό, ένα σόλο. Είναι η επιλογή των νοτών, η μελωδία, το groove, το tone του κιθαρίστα , η σύνδεση με το υπόλοιπο κομμάτι, συνδυασμός όλων των παραπάνω; Είναι κάτι πάντως, που μας οδηγεί στο να ακούμε και να ξανακούμε ένα κομμάτι και να μη χορταίνουμε το σόλο του κιθαρίστα.

Με αφορμή το παρακάτω σόλο του Rabea Masaad, το οποίο απλά μου μίλησε, έχει ένα ατμοσφαιρικό απόκοσμο vibe που μου αρέσει πολύ, θα ήθελα να αφιερώσουμε αυτό το νήμα σε σολαρίσματα που κατέχουν ξεχωριστή θέση στις προτιμήσεις μας, κατά προτίμηση με link για να μην ψάχνουμε





Εννοείται δε θα ξεκινούσα αυτό το thread μιλώντας απλά για ένα βίντεο 1:26 από έναν YouTuber.
Steve Morse. Παιχταράς. Δεν είμαι fanboy Deep Purple, αλλά το τελευταίο του σόλο στο Sometimes I feel like screaming με υποβάλλει κάθε φορά. Δε θα το κρύψω, έχω δακρύσει κιόλας. Είναι το tone, το delay, το όση ακριβώς παραμόρφωση χρειάζεται, το riff του τραγουδιού, με ταξιδεύει πραγματικά. Απολαύστε το μετά το 5:23 του παρακάτω βίντεο και κορυφώνεται μετά το έκτο λεπτό, αλλά πραγματικά αξίζει όλο το τραγούδι στο repeat.

 
Σκάει αρχές δεκαετίας 2000 αυτό το βίντεο στην τηλεόραση, που με έκανε να θέλω να μάθω κιθάρα.
Το σόλο στο 4:14 το απογειώνει.




Το μεστό σόλο στο 4:50
Το πολύ χαλαρό πανέμορφο στο 5:38
Τέλος το σόλο στο 6:30 που άκουγα ενώ θαύμαζα σπάνια βίντεος online από γκολ στο Pro Evolution Soccer (εποχή πριν το YouTube).
 
Για το solo στην ηλεκτρική κιθάρα θα μπορούσαμε να μιλάμε για… χρόνια και να μην τελειώνουμε. Είναι η πεμπτουσία της ηλεκτρικής και η κορύφωση της. Θα προσπαθήσω να μην ποστάρω συνήθεις ύποπτους, μάλλον γιατί θα το κάνουν αλλά μέλη, αλλά σκεφτόμενος λίγο outside of the box, θεωρώ ότι αυτό εδώ είναι απερίγραπτα καλό σόλο και απόλυτα ξεσηκωτικό.


 
Προσπαθώ πολύ να μην πάω προς σεντόνι, αλλά δυσκολεύομαι. Παραθέτω πέντε κομμάτια στα οποία το κιθαριστικό σόλο χτυπάει ευαίσθητη χορδή.

Αλμπουμάρα. Το απόλυτο καλλιτεχνικό και κιθαριστικό prime του EJ, και ξεκινάει με αυτό το κομμάτι και αυτό το σόλο... θεϊκή φρασεολογία, touch και ήχος.


Σαν βασικό θέμα τίποτα το ιδιαίτερο, ό,τι πρέπει για να ακούγεται σε είσοδο ξενοδοχείου... Ωστόσο λίγο μετά το 1:50 δημιουργείται ο χώρος για να μπει ο Scott με άγριες διαθέσεις.


Luke σε τρελά ντέρτια live... καύλες από την πρώτη νότα.


Αντίστοιχα, στην κατηγορία μικρό- περιεκτικό σόλο ο τρόπος που γκρουβάρει εδώ και πώς αυτός συνδυάζεται με την απόλυτη βαρβατίλα στο attitude κάθε νότας, με κάνει να το γυρίζω πίσω στην αρχή του σόλο κάθε φορά που το ακούω...


Τέλος, στην κατηγορία τζαμάρισμα με φράσεις που όλες μαζί συνιστούν ένα σόλο, αυτά που κάνει εδώ ο Robben στο outro τερματίζουν αυτό που αφαιρετικά αποκαλούμε feel...
 
Γεια και χαρά κι από μένα
Πολύ ωραία αυτή η ιδέα με τα σόλα που μας είπαν κάτι παραπάνω.
Παραθέτω 3 από τα... πάρα πολλά που θα μπορούσα .όπως κι όλοι μας άλλωστε. Να είστε καλά!
1. Παρότι βγήκε το 81 βγάζει μια απίστευτη 70ίλα που κορυφώνεται στο σόλο που αρχίζει μετά το 4ο λεπτό. Θα μπορούσε να μπεί και ως θέμα σε ντοκιμαντέρ για το πρωτόλειο μέταλ.
2. 70s (χωρίς σχόλια)
3.Μια λατινομπλούζ σπουδή από τον συνήθη ύποπτο:
 
Το solo του Mick Taylor στο τραγούδι Shine a Light των Rolling Stones.

Μου θυμίζει την εσωτερική γαλήνη που έβρισκα τα βράδια της Β' και Γ' Λυκείου όταν κοιμόμουνα με το Walkman στα αυτιά μέσα σε μία ζοφερή κατάσταση μεταξύ πίεσης - απαίτησης για επιτυχία στις πανελλήνιες - τσακωμών με γονείς - ερωτικών απογοητεύσεων.

Μετά το 02:40

 
2 solos από τον Master John Petrucci.


Lines in the Sand, solo μετά το 6ο λεπτό. Bonus, λίγο μετά το σολο, το σπουδαιότερο δίστιχο που έχουν γράψει οι Dream Theater:





The Spirit Carries On. Εισαγωγή και κυρίως solo.

 
Δύσκολη η επιλογή, αλλά ένα που μου έχει μείνει ανεξίτηλο 20 χρόνια και βάλε είναι το σόλο του Zappa στην παρακάτω εκτέλεση του The Torture Never Stops, απο το YCDTOSA #1. Σεμινάριο κιλμάκωσης σε long-form, το καράτε ξεκινάει στο 5:45.

 
2 σόλος απο αυτά που λάτρεψα και εντελώς τυχαία βρίσκονται και στο ίδιο τραγούδι.
Αν πρέπει να μπώ στην σχιζοφρενική διαδικασία για να πώ οτί μου "μιλούν",θα έλεγα οτι μου λένε "έτσι παίζεται η ηλεκτρική κιθάρα αγαπημένο μου παιδί"
 
Υπήρξε προ λαλήσας που πόσταρε She Wolf. Η εκδοχή του Rude awakening έχει και ντραμμοσολάρα.


Πάμε στα δικά μου
Όταν το thrash δίνει τα πάντα.
Heathen’s song . Δεν μπορώ να εϊμαι αντικειμενικός.


Μετά ο Jeff Beck


και τελευταίο
Ένας Αιρετικός

 
Το έχω ξανααναρτήσει αλλά πάνε χρόνια οπότε πάμε πάλι... Σόλο, που να μου αρέσει και να μην είναι μέταλ, αυτό. όλα τα μέρη της κιθάρας

Και καθώς έγραφα θυμήθηκα και αυτό
 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top