Από τα studios στον bedroom producer — τι κερδίσαμε, τι χάσαμε;

[MGs]

Νομιζω ομως οτι οι εξελιξεις με την ΑΙ τρεχουν, πολυ συντομα θα αρκει να σφυριξει καποιος ενα ρυθμο και θα παιρνει το κομματι ετοιμο στο χερι

Απλά αν περιμένει να πάρει και λεφτά απο αυτό,θα παίρνει και κάτι άλλο στο χέρι,2 για την ακρίβεια,αλλά δέν θέλω να πώ τι,γιατί θα μου φάτε όλους μου τους πόντους.

 

[manosx]

Μια χαρα λεφτα θα παιρνει αυτος που εφτιαξε την ΑΙ

Παντως στα σχολια κατω απο ενα πραγματικα ξεφτιλοτραγουδο απο κατι ξεκαρφωτες αχρηστες γονους σε γνωστο ενημερωτικο site, ενας ακροατης δοξαζε το ΑΙ για τα ωραια τραγουδια που φτιαχνει. Πραγματι το ΑΙ κανει πολυ ανωτερα κομματια απο τους ανθρωπινους σαχλοσυνθετες της συμφορας που εχουν πιασει τα ποστα, δε δινω πανω απο μια δεκαετια για να τους καταργησει δια παντως.

 

[tubarao]

Νομιζω ομως οτι οι εξελιξεις με την ΑΙ τρεχουν, πολυ συντομα θα αρκει να σφυριξει καποιος ενα ρυθμο και θα παιρνει το κομματι ετοιμο στο χερι

Αυτό νομίζω ήδη γίνεται. Μπορεί να είναι μια καλή λύση για κάποιον συνθέτη που φτιάχνει ουτιλιτάριαν μουσική και πρέπει να φτιάχνει μισό τόνο μουσική την εβδομάδα να παραδώσει στο deadline αλλά δεν νομίζω ότι έχει εφαρμογή εδώ. Είναι σαν ο άλλος ο τύπος που λες με το call of duty να πληρώσει το 20αρικό του μηνιαία συνδρομή για να του τερματίσει το ρομπότ όλες τις πίστες. Ε, δεν νομίζω να το έκανε κάποιος, η ουσία είναι να σπαταλήσεις τις ώρες σου τερματίζοντάς το.

Ο aspiring rocker αντίστοιχα θέλει να παίξει το κιθαράκι του και το συνθάκι του, και τα τελευταία χρόνια τον έχουν συνεπάρει και οι κομπρέσορες και τα λιμιτερς (για αυτό και προσπαθεί να κάνει νερντοσυζήτηση με τον @npap).

Γίνονται πολλά και δύσκολα διαχειρίσιμα. Πάντως νομίζω ότι, σήμερα με την τεχνολογία που έχουμε, τίποτα δεν σε εμποδίζει να γίνεις mike oldfield (εκτός από το προφανές). Και αυτός νομίζω σε daw θα έφτιαχνε το tubular bells με σαμπλερς κλπ και όπου κόλαγε θα ρώταγε σε κανα φόρουμ ή θα ρώταγε κανα ρομποτ.

Απλά αν περιμένει να πάρει και λεφτά απο αυτό,θα παίρνει και κάτι άλλο στο χέρι,2 για την ακρίβεια,αλλά δέν θέλω να πώ τι,γιατί θα μου φάτε όλους μου τους πόντους.

Αυτό ξέχνα το έτσι κ αλλιώς. Αλλά πάντα για να βγάλεις λεφτά έπρεπε να είσαι σε εξαιρετικά ψηλό επίπεδο. Ίσως είναι και κάπως πιο εύκολο τώρα γιατί μπορείς με μια ανοησία να γίνεις βαιραλ κ να βγάλεις λεφτά για καμμιά βδομάδα/μήνα.

 

[manosx]

Ωραια τα λες tubarao.

Απλα ξερεις τι θα γινει ( που ηδη αρχιζει και γινεται);


Θα ενσωματωθουν τα ΑΙ στα DAW, και θα ειναι σαν να εχεις εκτελεστες, τεχνικους ηχου, ενορχηστρωτες, mixing engineers και τετοια στο σπιτι σου.

Οποτε οτι απο αυτα δεν μπορεις να το κανεις μονος σου, θα τα κανει το μηχανημα.

Και δε βρισκω το λογο να μην τα κανει καλυτερα απο τον τεχνικο και το μουσικο της "γειτονιας", οπως ηδη γραφει καλυτερα κομματακια απο το συνθετη της γειτονιας και οχι μονο.

Δεν καταλαβα, ειναι πιο δυσκολο να μιξαρεις απο το να γραφεις μουσικη; Ισα ισα, ειναι σιγουρα πιο μετρησιμο, και μονο αυτο μετραει

ΟΚ ο τοπ engineer οπως και ο τοπ συνθετης θα παραμεινει τοπ, αλλα τι τοπ και τι ξυδι τοπ, αν γινεται η δουλεια αρκετα καλα αρκει

Οποτε θα βαζεις τις ιδεες σου, τα κενα θα τα συμπληρωνει το μηχανημα και αντε γεια, θα γινει η μουσικη οπως τα ρουχα, καποτε εψαχναν οι ανθρωποι καλους τεχνιτες και μοδιστρες για ωραια παπουτσια και ρουχα και τωρα τα ξερνανε τα μηχανηματα με ρυθμο πολυβολου και εχουν φυτρωσει νησια στον Ειρηνικο απο πεταμενα ενδυματα.

 

[tubarao]

Ωραια τα λες tubarao.

Απλα ξερεις τι θα γινει ( που ηδη αρχιζει και γινεται);


Θα ενσωματωθουν τα ΑΙ στα DAW, και θα ειναι σαν να εχεις εκτελεστες, τεχνικους ηχου, ενορχηστρωτες, mixing engineers και τετοια στο σπιτι σου.

Οποτε οτι απο αυτα δεν μπορεις να το κανεις μονος σου, θα τα κανει το μηχανημα.

Και δε βρισκω το λογο να μην τα κανει καλυτερα απο τον τεχνικο και το μουσικο της "γειτονιας", οπως ηδη γραφει καλυτερα κομματακια απο το συνθετη της γειτονιας και οχι μονο.

Δεν καταλαβα, ειναι πιο δυσκολο να μιξαρεις απο το να γραφεις μουσικη; Ισα ισα, ειναι σιγουρα πιο μετρησιμο, και μονο αυτο μετραει

ΟΚ ο τοπ engineer οπως και ο τοπ συνθετης θα παραμεινει τοπ, αλλα τι τοπ και τι ξυδι τοπ, αν γινεται η δουλεια αρκετα καλα αρκει

Οποτε θα βαζεις τις ιδεες σου, τα κενα θα τα συμπληρωνει το μηχανημα και αντε γεια, θα γινει η μουσικη οπως τα ρουχα, καποτε εψαχναν οι ανθρωποι καλους τεχνιτες και μοδιστρες για ωραια παπουτσια και ρουχα και τωρα τα ξερνανε τα μηχανηματα με ρυθμο πολυβολου και εχουν φυτρωσει νησια στον Ειρηνικο απο πεταμενα ενδυματα.

Ναι αλλά θα πρέπει να πληρώνεις τοκενς στον ai provider. Έχεις δει τί χρεώνει η anthropic πχ?
Και όταν σκάσει η φούσκα και αρχίσουν να χρεώνουν for profit... άστο, καλύτερα πλήρωσε στούντιο (που θα έχουν και επαγγελματική συνδρομή ΑΙ ).

Αυτό είναι ένα κύμα που δέν γυρνάει πίσω, όχι το daw, ο επόμενος φούρνος σου θα συνδέεται με ΑΙ.

Εγώ πάντως θα γούσταρα το ΑΙ στο daw που να είναι βοηθός, μηχανικός, παραγωγός. Να μου λέει "μη δέρνεις τον ντάμερ" και να του λέω "μα δεν έχω ντράμερ".

 

[kpeyos]

Για το πού θα φτάσει το ΑΙ μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις. Μπορεί σε 10 χρόνια να μην έχει κανείς μας δουλειά και να καθόμαστε όλοι μπροστά στο DAW, όπως πάνε οι συνταξιούχοι για ψάρεμα. Ή να αναβιώσουμε τα προβάδικα αντί ΚΑΠΗ για να περνάει η ώρα.

Με τα σημερινά δεδομένα επίσης, το AI διαπρέπει εκεί που μπορεί να βρει μεγάλα training sets. Οπότε ο μουσικός του μέλλοντος νομίζω εκεί θα διαφοροποιηθεί για να ξεχωρίσει από το AI slop. Οπότε ίσως τελικά το ΑΙ να αποδειχθεί η σωτηρία μας από τα generic σκουπίδια αντί να πήξουμε σε αυτά. Υποθέσεις...

Παρόλα αυτά νομίζω το ενδιαφέρον κομμάτι της συζήτησης για μένα είναι αν σήμερα είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε έστω και τα ελάχιστα, λιγότερα πιθανότατα από αυτά που κόστισε η πέμπτη κιθάρα που δε χρησιμοποιούμε, ώστε να βγει το υλικό με έναν τρόπο που θα έχει ένα minimum αισθητικό αποτέλεσμα. Όσοι ασχολούμαστε ακόμη με τη μουσική τουλάχιστον. Τώρα αν κάποιος δεν ασχολείται, ματαιότης-ματαιοτήτων και τα σχετικά, ΟΚ, i get it, αλλά είναι άλλη συζήτηση.

 

[manosx]

Παρόλα αυτά νομίζω το ενδιαφέρον κομμάτι της συζήτησης για μένα είναι αν σήμερα είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε έστω και τα ελάχιστα, λιγότερα πιθανότατα από αυτά που κόστισε η πέμπτη κιθάρα που δε χρησιμοποιούμε, ώστε να βγει το υλικό με έναν τρόπο που θα έχει ένα minimum αισθητικό αποτέλεσμα.

Αν υπαρχει οντως υλικο, νομιζω οτι ο καθενας θα κανει οτι καλυτερο μπορει. Και αξιζει να το κανει.

Υλικο βεβαια δεν ειναι 2 λουπιτσες στο DAW με ενα σολακι απο πανω , η ενα κουπλε της συμφορας με μισο ρεφραιν για κλαματα, αυτα οτι και να κανεις δε μαζευονται.

Δηλαδη θελω να πω οτι το στουντιο οταν ηταν πανακριβο, επρεπε να πεισεις καποιους ανθρωπους να τα σκασουν για να γραφτει το υλικο "με εναν τροπο που θα εχει αισθητικο αποτελεσμα". Το οτι σημερα μπορει νς υπαρξει καπως ευκολοτερη προσβαση σε κατι τετοιο για τον καθενα, ειτε γιατι εχουν πεσει οι τιμες στα στουντιο, ειτε γιατι μπορει να κανει μερος της δουλειας στο home studio, ειτε γιατι οτιδηποτε, αυτο δε λεει και τιποτα για το υλικο το ιδιο.

Με αλλα λογια, δεν ειναι ολα τα υλικα αξια και καταλληλα για να σκασει κανεις λεφτα να τα ηχογραφησει με υψηλες προδιαγραφες. Παλια αυτη η φαση κοβοταν νωρις ορθα κοφτα, αλλα ακομα και τοτε υπηρχαν λαμογια που επειθαν καποιους να τα σκανε για να "γραψουν το δισκο οπως πρεπει". Μην παμε στο αλλο ακρο τωρα, και κανουμε τη λαμογια κανονα. Ας ξεκινησει καποιος με μια λιγοτερο φιλοδοξη παραγωγη, οπως και τοτε καναμε demo, και αν παρει πολλα και θετικα μηνυματα τοτε προχωραει και σε κατι πιο αξιολογο, αν και εφοσον μπορει.

 

[kpeyos]

Αυτό που λέω είναι ότι τα λεφτά που δίναμε τότε για ένα demo του κ.... αντιστοιχούν σήμερα σε μια αξιοπρεπή παραγωγή άλμπουμ. Αλλά ας πούμε να μη δώσει κάποιος ούτε αυτά. Ας πούμε να δώσει ένα κλάσμα αυτών για μια μίξη που θα ακούγεται.

Το πώς κρίνει ο καθένας το υλικό του ποτέ δεν ήταν αντικειμενικό. Και το πώς το έκριναν οι άλλοι έπεφτε έξω πολλές φορές. Για αυτό και υπάρχουν ιστορικά άλμπουμ με παιδικές παραγωγές. Γι αυτό και σέβομαι πχ τους Βρετανούς που ελάχιστα άλμπουμ έχω ακούσει διαχρονικά να έχουν τα χάλια που είχαν τα αντίστοιχα πρώτα άλμπουμ Αμερικανικών συγκροτημάτων.

 

[manosx]

Γενικα συμφωνω με αυτα που λες, αυτο ειναι αλλωστε και το πνευμα του πρωτου μου post.

Η λογικη του αλμπουμ παντως εχει εκλειψει, και καλως κατα τη γνωμη μου. Αν εξαιρεσεις κατι φανταστικα κονσεπτ απο γιγαντες της ροκ κλπ, τα περισσοτερα αλμπουμ εχουν καποιες κομματαρες και καποια fillers, και στη σημερινη εποχη της ελλειματικης προσοχης μιλαμε για τσαμπα λεφτα.


Οποτε ριχνουμε τα λεφτα για κανα δυο ΚΑΛΑ κομματια, τα οποια τα εχουμε δουλεψει ΠΟΛΥ, και αν μη τι αλλο θα πιασουν τοπο. Πολυ περισσοτερο τοπο απο την 5η κιθαρα οπως λες, ή το 201ο plug in που λεει ο npap. Και καλυτερα αν υπαρχουν και αλλα φραγκα να πανε στα artwork και σε κανα βιντεακι.

 

[tubarao]

Αυτό που λέω είναι ότι τα λεφτά που δίναμε τότε για ένα demo του κ.... αντιστοιχούν σήμερα σε μια αξιοπρεπή παραγωγή άλμπουμ. Αλλά ας πούμε να μη δώσει κάποιος ούτε αυτά. Ας πούμε να δώσει ένα κλάσμα αυτών για μια μίξη που θα ακούγεται.

Το πώς κρίνει ο καθένας το υλικό του ποτέ δεν ήταν αντικειμενικό. Και το πώς το έκριναν οι άλλοι έπεφτε έξω πολλές φορές. Για αυτό και υπάρχουν ιστορικά άλμπουμ με παιδικές παραγωγές. Γι αυτό και σέβομαι πχ τους Βρετανούς που ελάχιστα άλμπουμ έχω ακούσει διαχρονικά να έχουν τα χάλια που είχαν τα αντίστοιχα πρώτα άλμπουμ Αμερικανικών συγκροτημάτων.

Σωστά αυτά που λες αλλά το τελευταίο μου ακούγεται περισσότερο σαν επιχείρημα υπέρ του να το κάνεις "τζάμπα" στο σπίτι σου.
Με την έννοια ότι αυτό που μετράει είναι να βγεί το υλικό να έχει μια ευκαιρία. Αν αξίζει, θα σε βρουν οι τύποι να πληρώσουν για να έχει το δεύτερο άλμπουμ σου ποιότητα. Και αν δεν σε βρουν δεν εμποδίζει αυτό την όποια ιστορικότητα του αλμπουμ σου.

 

[manosx]

Αν παντως υπαρχει η γνωση για να κανεις δουλεια σπιτι, και διαθετεις DAW συμβατο με το στουντιο που θες να γραψεις, μια υβριδικη προσεγγιση ειναι το καλυτερο value for money.

Για ενα τυπικο ροκ σχημα ας πουμε, θα μπορουσε να γινει το εξης: Οδηγοι γραμμενοι στο σπιτι, μεταφορα αρχειου στο στουντιο για εγγραφη ντραμς, μετα πισω σπιτι για direct ηχογραφηση μπασου κιθαρας, πισω στο στουντιο για reamping και φωνες, πισω σπιτι για τιποτα πληκτρα, λουπες και ενα πρωτο μιξαρισμα, και κλεισιμο στο στουντιο για τελικη μιξη και mastering.


Και ελαχιστη επενδυση στο σπιτι χρειαζεται, μια πραγματικα καλη καρτα ηχου θα χρειαστει βεβαια, το DAW και ενα αξιοπρεπες ηχοσυστημα, ουτε μικροφωνα ουτε ιστοριες. Και το αποτελεσμα θα ειναι ισως και καλυτερο, απο την αποψη οτι θα υπαρχουν περισσοτερες ωρες, πρακτικα απεριοριστες για ολα σχεδον τα οργανα.

Βεβαια το θεμα ειναι να υπαρχει η εμπειρια. Και δεν αρκουν μονο τα τεχνικα, το σημαντικοτερο ειναι τα αυτια να μπορουν να ξεχωρισουν το καλο take, και γενικα να υπαρχει μια αυστηροτητα. Αυτο το αγιο "παμε παλι", μπορεις να το επιβαλλεις στον εαυτο σου; Εδω ειναι ολη η φαση.

 

[kpeyos]

το τελευταίο μου ακούγεται περισσότερο σαν επιχείρημα υπέρ του να το κάνεις "τζάμπα" στο σπίτι σου.

Εννοείς ότι τα διαμάντια θα βρουν τον δρόμο τους όπως και να χει; Αν ναι, συμφωνώ. Αλλά με μια διαφορά: τότε ήταν αναγκαστικό. Σήμερα είναι;

 

[cos_dr]

Η μετάβαση στη νέα εποχή εκδημοκράτισε τη δημιουργία. Η δυνατότητα να διαχειρίζεται κανείς ολόκληρη την παραγωγή από έναν προσωπικό χώρο προσφέρει μια αίσθηση αυτονομίας, επιτρέποντας την άμεση υλοποίηση ιδεών χωρίς τη μεσολάβηση τρίτων ή τη δέσμευση δαπανηρών ωρών σε επαγγελματικά περιβάλλοντα. Τα ψηφιακά εργαλεία φτάσανε σε τέτοιο επίπεδο προσομοίωσης, που προσφέρουν σε όλους πρόσβαση σε ήχους και δυνατότητες που κάποτε θεωρούνταν προνόμιο ελαχίστων.

Από την άλλη πλευρά, συμβαίνει μια σταδιακή απομάκρυνση από την ακουστική πειθαρχία και τη δυναμική που αναπτύσσεται όταν διαφορετικοί άνθρωποι συμπράττουν σε έναν κοινό φυσικό χώρο. Η απουσία της καθοδήγησης από έμπειρους επαγγελματίες και η ευκολία της ατελείωτης ψηφιακής διόρθωσης φαίνεται να επηρεάζουν τον αυθορμητισμό και την οργανική υφή του τελικού αποτελέσματος. Η διαδικασία έγινε εσωστρεφής, χάνοντας εκείνο το στοιχείο της ζωντανής αλληλεπίδρασης που έδινε στις παλιότερες ηχογραφήσεις έναν ιδιαίτερο και μοναδικό χαρακτήρα.
Συνέπεια; Η υποχώρηση της ανθρώπινης επαφής και των κοινωνικών προεκτάσεων που είχε η δουλειά στο studio. Σήμερα, η τεχνολογία επιτρέπει τον προγραμματισμό μιας ψηφιακής τραγουδίστριας με αποτελέσματα που αγγίζουν την τελειότητα, στερώντας όμως από τη διαδικασία τη ζωντανή παρουσία. Η ψηφιακή οντότητα, όσο άρτια κι αν εκτελεί, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κοινωνική τριβή το φλερτ, τη γνωριμία, την προσωπική γοητεία που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δημιουργικούς ανθρώπους.

Η παραγωγή στο σπίτι τελικά περιορίζει το κοινωνικό δίκτυο που παραδοσιακά περιέβαλλε τη μουσική σκηνή. Χάνεται η ευκαιρία για εκείνες τις παράπλευρες γνωριμίες, όπως για παράδειγμα με τις φίλες μιας συνεργάτιδας που μπορεί να εντυπωσιάζονταν από το ταλέντο και την προσωπικότητα του δημιουργού. Η μοναχική φύση της σύγχρονης παραγωγής αφαιρεί από τον καλλιτέχνη τη δυνατότητα να βιώσει τη δημιουργία ως ένα κοινωνικό γεγονός, όπου η εμφάνιση, η δημιουργικότητα και ο δυναμισμός του λειτουργούσαν ως μαγνήτης για νέες σχέσεις και εμπειρίες στην πραγματική ζωή.

Εγώ προσεγγίζω το θέμα πάραυτα με μια ισορροπημένη διάθεση, αναγνωρίζοντας τα οφέλη της τεχνολογίας δίνοντας έμφαση παράλληλα στην ουσία της ανθρώπινης εμπειρίας. Η μουσική είναι όλα όσα συμβαίνουν γύρω από τη γέννησή της.

Για εμένα η τεχνολογία ήταν και είναι ένα εξαιρετικό μέσο που τελικά με οδήγησε στο σαλόνι αφού πρώτα όμως πέρασα λίγο και από τις παλιές σχολές των studios και τρίφτηκα με μουσικούς. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, αν δεν είχα μελετήσει με έναν καθηγητή, αν δεν είχα παίξει σε ένα δύο συγκροτήματα όπως με παρότρυναν, αν δεν είχα μπει σε μερικά στούντιο να έρθω σε επαφή με ανθρώπους τους και με πραγματικό εξοπλισμό, σε πραγματικούς χώρους και να αλληλοεπιδράσω μαζί τους, αυτό θα επηρέαζε αρνητικά θα έλεγα και την απόδοση μου στο home studio μου.​

 

[kpeyos]

Η μετάβαση στη νέα εποχή εκδημοκράτισε τη δημιουργία. Η δυνατότητα να διαχειρίζεται κανείς ολόκληρη την παραγωγή από έναν προσωπικό χώρο προσφέρει μια αίσθηση αυτονομίας, επιτρέποντας την άμεση υλοποίηση ιδεών χωρίς τη μεσολάβηση τρίτων ή τη δέσμευση δαπανηρών ωρών σε επαγγελματικά περιβάλλοντα. Τα ψηφιακά εργαλεία φτάσανε σε τέτοιο επίπεδο προσομοίωσης, που προσφέρουν σε όλους πρόσβαση σε ήχους και δυνατότητες που κάποτε θεωρούνταν προνόμιο ελαχίστων.

Από την άλλη πλευρά, συμβαίνει μια σταδιακή απομάκρυνση από την ακουστική πειθαρχία και τη δυναμική που αναπτύσσεται όταν διαφορετικοί άνθρωποι συμπράττουν σε έναν κοινό φυσικό χώρο. Η απουσία της καθοδήγησης από έμπειρους επαγγελματίες και η ευκολία της ατελείωτης ψηφιακής διόρθωσης φαίνεται να επηρεάζουν τον αυθορμητισμό και την οργανική υφή του τελικού αποτελέσματος. Η διαδικασία έγινε εσωστρεφής, χάνοντας εκείνο το στοιχείο της ζωντανής αλληλεπίδρασης που έδινε στις παλιότερες ηχογραφήσεις έναν ιδιαίτερο και μοναδικό χαρακτήρα.
Συνέπεια; Η υποχώρηση της ανθρώπινης επαφής και των κοινωνικών προεκτάσεων που είχε η δουλειά στο studio. Σήμερα, η τεχνολογία επιτρέπει τον προγραμματισμό μιας ψηφιακής τραγουδίστριας με αποτελέσματα που αγγίζουν την τελειότητα, στερώντας όμως από τη διαδικασία τη ζωντανή παρουσία. Η ψηφιακή οντότητα, όσο άρτια κι αν εκτελεί, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κοινωνική τριβή το φλερτ, τη γνωριμία, την προσωπική γοητεία που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δημιουργικούς ανθρώπους.

Η παραγωγή στο σπίτι τελικά περιορίζει το κοινωνικό δίκτυο που παραδοσιακά περιέβαλλε τη μουσική σκηνή. Χάνεται η ευκαιρία για εκείνες τις παράπλευρες γνωριμίες, όπως για παράδειγμα με τις φίλες μιας συνεργάτιδας που μπορεί να εντυπωσιάζονταν από το ταλέντο και την προσωπικότητα του δημιουργού. Η μοναχική φύση της σύγχρονης παραγωγής αφαιρεί από τον καλλιτέχνη τη δυνατότητα να βιώσει τη δημιουργία ως ένα κοινωνικό γεγονός, όπου η εμφάνιση, η δημιουργικότητα και ο δυναμισμός του λειτουργούσαν ως μαγνήτης για νέες σχέσεις και εμπειρίες στην πραγματική ζωή.

Εγώ προσεγγίζω το θέμα πάραυτα με μια ισορροπημένη διάθεση, αναγνωρίζοντας τα οφέλη της τεχνολογίας δίνοντας έμφαση παράλληλα στην ουσία της ανθρώπινης εμπειρίας. Η μουσική είναι όλα όσα συμβαίνουν γύρω από τη γέννησή της.

Για εμένα η τεχνολογία ήταν και είναι ένα εξαιρετικό μέσο που τελικά με οδήγησε στο σαλόνι αφού πρώτα όμως πέρασα λίγο και από τις παλιές σχολές των studios και τρίφτηκα με μουσικούς. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, αν δεν είχα μελετήσει με έναν καθηγητή, αν δεν είχα παίξει σε ένα δύο συγκροτήματα όπως με παρότρυναν, αν δεν είχα μπει σε μερικά στούντιο να έρθω σε επαφή με ανθρώπους τους και με πραγματικό εξοπλισμό, σε πραγματικούς χώρους και να αλληλοεπιδράσω μαζί τους, αυτό θα επηρέαζε αρνητικά θα έλεγα και την απόδοση μου στο home studio μου.​

Θα πω κι εγώ την προσωπική μου ιστορία.

Όταν για πρώτη φορά μπήκα σε διαδικασία να ηχογραφήσω/μιξάρω υλικό το 2012 χτυπιόμουν κυριολεκτικά κάτω ότι δεν αξίζει τον κόπο και το έξοδο. Τελικά έχασα στην ψηφοφορία, τα παιδιά το είχαν ξανακάνει άλλωστε με πολύ καλά αποτελέσματα στα δύο πρώτα άλμπουμ τους. Το θέμα όμως ήταν ότι το καινούργιο υλικό ήταν πιο απαιτητικό ηχητικά από τα προηγούμενα rock albums: Ambient κιθάρες και ηλεκτρονικά beats και synths και ηλεκτρικό μπάσο που κάποιες φορές λόγω και απειρίας στο είδος πέφτανε το ένα πάνω στο άλλο. Περίπου τρία χρόνια μετά η μιξη κατέληξε στον Sak του NoiseBox και σωθήκαμε.

Εν τω μεταξύ μου είχε μπει το μικρόβιο, είχα αγοράσει μικρόφωνα, είχα στήσει υπολογιστες. Το τέταρτο άλμπουμ μου πήρε επίσης τρία χρόνια και μάλιστα έβαλα την περισσότερη δουλειά τεχνικά, αλλά τουλάχιστον δεν ήταν απογοητευτικό . Μόνο το mastering στείλαμε έξω. Μάλιστα πήγαμε σε δικό μας (πολύ γνωστό εις τας Αθήνας) μαστερά, αλλά δε μας άρεσε και πολύ το αποτέλεσμα (ήταν πολύ παρεμβατικό) και τελικά πήγαμε στον μαστερά της εταιρείας στο Λονδίνο, που τον πλήρωσε κιόλας (το μόνο έξοδο που ανέλαβε).

Μετά μετακόμισα. Άλλο σπίτι, πάνε όλα τα references που είχα συνηθίσει. Άλλα δυο χρόνια περίπου (έχουμε και δουλειές εκτός μουσικής) για να μάθω να μην τα κάνω σαλάτα. Καινούργιο PC, καινούργιες hi-end κάρτες.

Απλά συνειδητοποίησα ότι δεν μπόρεσα να αποφύγω το Dunning-Krueger effect. Από ένα σημείο και μετά, σε κάθε βήμα πίστευα ότι το 'χω. Με αρκετό χρόνο και πειραματισμό θα τα καταφέρω. Δεν ίσχυε. Ακόμη μαθαίνω τα πολύ βασικά μετά από 14 χρόνια.

Θα συμφωνήσω λοιπόν με τον @manosx: ένα βασικό setup, μια μικρή προπαραγωγή στην οποία είμαστε σίγουροι ότι συμφωνούμε όλοι (αν είμαστε μπάντα) και μετα studio, είναι ο μόνος δρόμος για εμένα για κάποιον που ξεκινάει τώρα αυτό το ταξίδι. Εγώ δεν θα το ξαναέκανα πάντως.

 

[tubarao]

Εννοείς ότι τα διαμάντια θα βρουν τον δρόμο τους όπως και να χει; Αν ναι, συμφωνώ. Αλλά με μια διαφορά: τότε ήταν αναγκαστικό. Σήμερα είναι;

Ναι κάτι τέτοιο προκύπτει.
Σίγουρα σήμερα τα εμπόδια είναι πολύ χαμηλότερα. Το αν αξίζει τον κόπο πάει κατά περίπτωση φαντάζομαι. Ειδικά αν ξεκινάς τώρα, μπορεί όντως το έξοδο να είναι απαγορευτικό.

 

[Nekkon]

Εγώ δεν θα το ξαναέκανα πάντως.

Λόγω αποτελέσματος; Αν ήταν ανέλπιστα πιο κερδοφόρα δηλαδή η όλη διαδικασία;

Για να μην παρεξηγηθώ, για το πρώτο άλμπουμ που κάναμε, πληρωσαμε και για την ενορχήστρωση και το mastering. Δε μας εντυπωσίασε και είπαμε από εδώ και στο εξής το παίρνουμε πάνω μας 100%. Ωστόσο, έχουμε συμφωνήσει ότι η κερδοφορία δε θα είναι ποτέ σκοπός μας. Ο στόχος είναι άλλος, πες τον κάτι σαν personal growth. Γιατί το λέω αυτό; Νομίζω η όλη διαδικασία αλλάζει πολύ αν πεις "θα προσπαθήσω να βγάλω λεφτά" παρά αν πεις "θα κάνω το χόμπι μου"

 

[tubarao]

Λόγω αποτελέσματος; Αν ήταν ανέλπιστα πιο κερδοφόρα δηλαδή η όλη διαδικασία;

Για να μην παρεξηγηθώ, για το πρώτο άλμπουμ που κάναμε, πληρωσαμε και για την ενορχήστρωση και το mastering. Δε μας εντυπωσίασε και είπαμε από εδώ και στο εξής το παίρνουμε πάνω μας 100%. Ωστόσο, έχουμε συμφωνήσει ότι η κερδοφορία δε θα είναι ποτέ σκοπός μας. Ο στόχος είναι άλλος, πες τον κάτι σαν personal growth. Γιατί το λέω αυτό; Νομίζω η όλη διαδικασία αλλάζει πολύ αν πεις "θα προσπαθήσω να βγάλω λεφτά" παρά αν πεις "θα κάνω το χόμπι μου"

Ε καλα ρε συ αν είχε πάει ανέλπιστα καλά εμπορικά η δουλειά, μάλλον δεν θα συμμετείχε σε αυτό το θρεντ, θα τους παρακαλούσε κάποια εταιρεία να δεχτούν να πάρουν τα λεφτά της για να φτιάξουν τον επόμενο δίσκο.
Η συζήτηση έχει νόημα με δεδομένο ότι δεν θα πάρεις πίσω καν αυτά που έβαλες στο 99% των περιπτώσεων και αν φτασεις στο break even είναι για να πανηγυρίζεις.
Αν βγάζεις λεφτά και αρχίσουν να ποντάρουν και άλλοι πάνω σου ότι θα βγάλουν λεφτά, δεν υπάρχει το να το κάνεις μόνος σου. Αυτομάτως αλλάζουν οι απαιτήσεις από όλους όσους εμπλέκονται.

 

[Panosf1]

Τα τελευταία χρόνια ακούγοντας ή διαβάζοντας τις λέξεις "δισκογραφικές" και "στούντιο" και "παραγωγός" μου έρχεται στο νου η εξέλιξη του παρακάτω τραγουδιού.
Από μια εκτέλεση (υπήρξαν και άλλες προγενέστερες) σαν και αυτή:


η δισκογραφική,το στούντιο και ο παραγωγός δημιούργησαν αρχικά αυτή την εκτέλεση:


και μετά παρά την παντελή αποτυχία η δισκογραφική επένδυσε πολύ περισσότερα χρήματα στο κομμάτι και ένας άλλος παραγωγός δημιούργησε αυτή την εκτέλεση:



Δεν ξέρω σήμερα κατά πόσο πολλοί ταλαντούχοι άνθρωποι, ο καθένας στον τομέα του, είναι δυνατόν να συνεργαστούν για ένα άρτιο αποτέλεσμα όταν δεν υπάρχει μια δισκογραφική να τους έχει περάσει πρώτα από 40 κύματα για να τους διαλέξει και να μπορεί να τους πληρώσει για ένα τραγούδι είτε αυτό γίνει "hit", είτε πατώσει, γιατί η δισκογραφική θα έχει βγάλει από άλλα "hits" για να καταφέρει να προβεί στο ρίσκο της συγκεκριμμένης επένδυσης.

 

[kpeyos]

@Nekkon & @tubarao εγώ δεν ανέφερα ποτέ τα λεφτά. Ως προς το προσδοκόμενο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα μιλάω.

Προφανώς αν μέσα σε ένα-δυο χρόνια έφτανα σε αποτέλεσμα ανώτερο από αυτό που είχα συνηθίσει να παίρνω από τα studios και από αυτό που ακούω και σήμερα από τα Ελληνικά studios με μπάντες παρόμοιου βεληνεκούς, θα έλεγα ότι αξίζει για όλους ο κόπος. Απλά πιστεύω ότι πάνω κάτω όλοι περνάνε από τα ίδια στάδια: πολύ reverb, πολλά πρίμα, πολύ κομπρεσσιον, πολύ eq, ότι να ναι low end κλπ, κλπ. Τουλάχιστον αυτό ακούω κιόλας από τις περισσότερες home παραγωγές.

 

[tubarao]

@Nekkon & @tubarao εγώ δεν ανέφερα ποτέ τα λεφτά. Ως προς το προσδοκόμενο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα μιλάω.

Προφανώς αν μέσα σε ένα-δυο χρόνια έφτανα σε αποτέλεσμα ανώτερο από αυτό που είχα συνηθίσει να παίρνω από τα studios και από αυτό που ακούω και σήμερα από τα Ελληνικά studios με μπάντες παρόμοιου βεληνεκούς, θα έλεγα ότι αξίζει για όλους ο κόπος. Απλά πιστεύω ότι πάνω κάτω όλοι περνάνε από τα ίδια στάδια: πολύ reverb, πολλά πρίμα, πολύ κομπρεσσιον, πολύ eq, ότι να ναι low end κλπ, κλπ. Τουλάχιστον αυτό ακούω κιόλας από τις περισσότερες home παραγωγές.

Ναι, εσύ δεν ανέφερες τίποτα για απολαβές. Εσύ μιλάς ξεκάθαρα για το ποιά είναι η καλύτερη λύση για να φτιάξεις το υλικό σου.

Αν κατάλαβα καλά (@Nekkon διόρθωσέ με αν κάνω λάθος) αυτό το σχόλιο ήρθε σαν συνέχεια αυτού που είπες ότι δεν θα το ξαναέκανες και μπήκε στη διαδικασία να υποθέσει υπό ποιές συνθήκες θα το ξαναέκανες.

Σε αυτό που γράφεις εδώ συμφωνώ ,και είναι και το λογικό να συμβαίνει. Όπως σε ενα-δυο χρόνια δεν μπορείς να μάθεις να παίζεις ή να συνθέτεις σαν τον δίσκο που ακούς, έτσι και δεν μπορείς να μάθεις να κάνεις την ηχογράφηση να ακούγεται έτσι. Θεωρώ ότι όποιος συνεχίζει να ασχολείται και μετά απο τα 2 χρόνια, το κάνει γιατί του αρέσει σαν ενασχόληση.