Συνεχίζω μία προσπάθεια για σοβαρή προσέγγιση, επ' αυτού (ο LK τα ξέρει όλα αυτά που θα γράψω).
Οι διαφημίσεις είναι:
α) Ένα φυτώριο για νέα ταλέντα σε όλο το φάσμα των δημιουργικών επαγγελμάτων. Είναι κλισέ βέβαια, αλλά κάπου εδώ να θυμίσουμε ότι ο Ρήντλεη Σκοτ και ο Γιώργος Λάνθιμος ξεκίνησαν από εκεί, για να πούμε και το λιγότερο γνωστό fact ότι αυτή τη στιγμή, σε αυτό το τομέα υπάρχει μηδενική ανεργία στη χώρα, καλές αμοιβές και αρκετά υψηλό επίπεδο υπηρεσιών. Ακόμη και οι πολιτικές διαφημίσεις (που βλέπω στο noiz, τη smart tv μου, και στο you tube), δεν έχουν καμία σχέση με την καφρίλα παλαιότερων δεκαετιών.
β) Ο κύριος τρόπος με τον οποίο κάποιες πανάκριβες υπηρεσίες κρατιούνται να είναι δωρεάν ή σε πολύ χαμηλό κόστος.
γ) Ο μόνος τρόπος με τον οποίο εμπεδώνεται αυτό που λέμε "ανταγωνισμός" ανάμεσα σε αλυσίδες σουπερμάρκετ, εταιρείες παροχής ενέργειας, καταστήματα μουσικών ειδών και οτιδήποτε άλλο.
δ) Αρκετά συχνά, πολύ ενδιαφέρουσες οπτικά και ακουστικά.
ε) Μέρος της κουλτούρας του τόπου και της εποχής που ζούμε.
στ) Διασκεδαστικές όταν δεν είσαι σε μόνιμα κακή διάθεση ή δεν πάσχεις από αντι-καπιταλιστικά ιδεολογήματα.
ζ) Μία ευκαιρία να πας να πιεις (ή να αφήσεις) ένα ποτήρι νερό, ενώ παίζει μία ταινία που παρακολουθείς.
