Μόνο κουφός δεν έβλεπε τον Ακύλλα 1ο.
Καταλαβαίνω τι λες, my Sir, αλλά εγώ θα το προσεγγίσω διαφορετικά.
Ο Ακύλας δεν θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικά η πρώτη μας επιλογή. Όσο φρέσκο"κι αν φαντάζει, αν ακούστηκε το Ferto, στην πραγματικότητα πλησιάζει επικίνδυνα τα όρια του μουσικού σκέτς. Είναι ένα κομμάτι που βασίζεται στον εντυπωσιασμό της στιγμής, αλλά του λείπει το μουσικό εκτόπισμα που θα το καθιστούσε διαχρονικό.
Αντίθετα, συμμετοχές όπως το Paréa της Evangelia, του Good Job Nicky (αν το έλεγε καλά βέβαια, γιατί το κατέστρεψε με την αδιανόητα οικτρή για το επιπεδό του εκτέλεση) ή το κομμάτι αυτής της μναρας της Άλμας, είχαν στοιχεία που θα μπορούσαν να μείνουν. Εκεί υπήρχε σύνθεση, υπήρχε ethnic-modern ταυτότητα και μια δομή που μιλάει στην ψυχή του Ευρωπαίου ακροατή, χωρίς να χρειάζεται επεξηγηματικά captions. Η ιστορία της Eurovision έχει αποδείξει ότι τα τραγούδια-πυροτεχνήματα σπάνια έχουν τύχη. Η Ελλάδα κέρδισε και εκτοξεύτηκε με τραγούδια που είχαν μελωδία, ρυθμό και ελληνικότητα με διεθνή αισθητική (βλέπε Παπαρίζου ή ακόμα και το Alcohol is Free που είχε δομή, όχι με πειραματισμούς που θυμίζουν meme.
Ως cos_dr, θεωρώ ότι η επιλογή του Ακύλα έγινε με μια χαριτωμένη λογική, ίσως για να δείξουμε ότι είμαστε εναλλακτικοί. Όμως, ας δούμε την πραγματικότητα της αγοράς. Το κυρίαρχο στυλ φέτος στην Ευρώπη είναι το Dark Pop / Orchestral Ballad με έντονα φωνητικά τύπου Nemo ή Loreen. Όταν οι άλλες χώρες παρατάξουν φωνητικά θηρία και παραγωγές-έπη, το Ferto κινδυνεύει να καεί πανηγυρικά στις φλόγες της αποτυχίας και να μας φέρει σε κατάσταση ΔΙΑΣΥΡΜΟΥ.
Φοβάμαι πως αν το αποτέλεσμα είναι αυτό που προμηνύει η λογική, ο Ακύλας θα περάσει από τα μιξοκλάματα της χθεσινής συγκίνησης στο μαύρο δάκρυ της απόγνωσης. Τον βλέπω να επιστρέφει από τη Βιέννη και να κλείνεται στο δωμάτιό του, παίζοντας κατατονικά Super Mario για ώρες, χαμένος, αποκομμένος σε μια καλλιτεχνική λήθη, αποφεύγοντας ακόμα και να προσπαθήσει να καταλάβει τι πήγε στραβά με το concept ενώ δέχτηκε τόση αγάπη και υποστήριξη.
Μακάρι να διαψευστώ, αλλά η Eurovision δεν είναι μόνο χαριτωμενιά, είναι κριτήρια που δεν είναι αμιγώς μουσικά, αλλά απαιτούν και ένα προϊόν που να μπορεί να σταθεί δίπλα στα μεγαθήρια.
Παρ’ όλα αυτά, οφείλω να μεταφέρω και το κλίμα που επικρατεί στο διαδίκτυο, όπου το Ferto έχει δημιουργήσει ένα δυνατό κύμα ενθουσιασμού. Πολλοί fans γράφουν ότι πρόκειται για το πιο κολλητικό riff που έχουμε στείλει εδώ και χρόνια, έναν πραγματικό earworm που σε αναγκάζει να κουνηθείς από το πρώτο δευτερόλεπτο.
Στα social media εκθειάζουν την τόλμη του Ακύλα να φέρει έναν φρέσκο, street ήχο με αυθεντική ενέργεια, μακριά από τις συνηθισμένες ευρωσυνταγές, ενώ αρκετοί ξένοι bloggers το χαρακτηρίζουν ήδη ως το chaos-banger της χρονιάς που θα ξεσηκώσει το στάδιο στη Βιέννη. Η παραγωγή του θεωρείται από πολλούς ως ό,τι πιο σύγχρονο έχουμε παρουσιάσει, με μια αισθητική που μιλάει απευθείας στη Gen Z και μπορεί να κάνει τη μεγάλη έκπληξη μέσω του televoting, ακριβώς επειδή δεν μοιάζει με τίποτα άλλο στον φετινό διαγωνισμό.