Δυστυχώς το πιο πάνω Dynasonic δεν είναι δικό μου' date=' και τα εύσημα για την μεταμόρφωσή του ανήκουν στον (ιντερνετικό) φίλο μου τον Chas, που πρέπει να είναι από τους πιο τελειομανείς και υπομονετικούς ανθρώπους στον πλανήτη.
Η μέθοδος που χρησιμοποιώ εγώ δεν είναι ιδιαίτερα επαναστατική, αλλά έχει αποτελέσματα:
- Αποσυναρμολογούμε το τύμπανο εντελώς. Βγάζουμε στεφάνια, βίδες, ροδέλες, βασάκια (lugs), ελατήρια, μηχανισμό χορδών, τα πάντα, έτσι ώστε να μείνει μόνο το κέλυφος. Καλό είναι να σημειώσουμε από που έχουμε βγάλει τι. Αν περισσεύουν βίδες όταν το ξανασυναρμολογήσουμε, αρχίζουμε να ανησυχούμε.
- Βάζουμε τα βασάκια (επίσης αποσυναρμολογημένα, χωρίς τα ελατήρια και τις υποδοχές για τις βίδες), και τα στεφάνια σε χλιαρό νερό με υγρό για πιάτα (ναι, καλά διαβάσατε, τα υγρά αυτά είναι σχετικά ήπια ώστε να μην διαβρώσουν το μέταλλο, αλλά κάνουν δουλειά. Επιπλέον, αφήνουν τα χέρια σας απαλά σαν μετάξι…) και τα αφήνουμε μερικές ώρες, να... μουλιάσουν.
- Λούζουμε κυριολεκτικά τα μικρότερα, μη χρωμιωμένα μέρη (βίδες, υποδοχές για τις βίδες, ροδέλες, ελατήρια κ.λπ.) και το μηχανισμό των χορδών με WD40 ή κάποιο άλλο αντίστοιχο "σαμπουάν", και τα αφήνουμε επίσης μερικές ώρες.
- Όταν βγάλουμε τα στεφάνια και τα βασάκια από το νερό, τα τρίβουμε (όσο είναι ακόμη βρεγμένα) με μία σκληρή οδοντόβουρτσα, όπου έχουν σκουριά. Αν η οδοντόβουρτσα δεν έχει αποτέλεσμα σε κάποια σημεία, χρησιμοποιούμε λεπτό ατσαλόμαλλο, αλλά πολύ προσεκτικά και σε μικρές επιφάνειες κάθε φορά, γιατί αφήνει χαρακιές. Στη συνέχεια τα σκουπίζουμε πολύ καλά, προσέχοντας ιδιαίτερα τα δύσκολα προσβάσιμα σημεία (π.χ. οι υποδοχές για τις βίδες που κρατάνε τα βασάκια στο κέλυφος), και τέλος τα στεγνώνουμε καλά με πιστολάκι για να μην μείνει καθόλου υγρασία. (Μην γελάτε! Όλα αυτά είναι δοκιμασμένα και πειραματικά αποδεδειγμένα!).
- Αφού βεβαιωθούμε ότι δεν έχει μείνει ίχνος σκουριάς περνάμε τα χρωμιωμένα μέρη με κάποιο γυαλιστικό για μέταλλα (π.χ. Brasso, Silvo ή οποιοδήποτε άλλο), ακολουθώντας τις οδηγίες του (συνήθως θέλει δύο περάσματα - ένα με το καθαριστικό, και ένα με ένα στεγνό πανί για να γυαλίσει).
- Αν το κέλυφος είναι μεταλλικό και έχει πετάξει σκουριά, ή θέλει καθάρισμα, ακολουθούμε την διαδικασία για τα χρωμιωμένα μέρη, αλλά [i']χωρίς[/i] την κατάδυση σε νερό και υγρό για πιάτα. Πιθανότατα δεν θα πάθει τίποτα, αλλά προσωπικά δε θα το ρίσκαρα.
- Βγάζουμε απ' το WD40 τα μέρη που έχουμε στείλει για μπάνιο, και τα σκουπίζουμε ώστε να μην μείνει επάνω τους υπερβολική ποσότητα λιπαντικού. Αν υπάρχει σκουριά στις βίδες την αφαιρούμε με την οδοντόβουρτσα ή το ατσαλόμαλλο που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Ιδιαίτερη προσοχή δίνουμε στο μηχανισμό των χορδών. Τα σημεία που υπάρχει τριβή πρέπει να έχουν λιπανθεί καλά, για να δουλεύει αβίαστα.
- Συναρμολογούμε πάλι το τύμπανο, το κουρδίζουμε και το κοπανάμε αλύπητα. Τι εννοείτε περίσσεψαν τρεις βίδες και κάτι παξιμάδια; Δεν είπαμε ότι κρατάμε σημειώσεις;
Σημειώσεις:
- Η σκουριά που αναφέρω είναι η επιφανειακή και βγαίνει σχετικά εύκολα. Αν έχει διαπεράσει το χρώμιο και έχει αρχίσει να διαβρώνει το μέταλλο, τα πράγματα δεν είναι εύκολα, και τα αποτελέσματα όχι τόσο εντυπωσιακά.
- Καλό είναι να μην αφήνουμε τα τύμπανα να φτάνουν σε κατάσταση που απαιτεί όλα τα παραπάνω (αμάρτημα στο οποίο έχω πέσει κι εγώ). Έτσι, αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο παίζοντας και λιγότερο τρίβοντας...
- Ο γράφων ουδεμία ευθύνη φέρει για ζημιές που προκλήθηκαν από παρερμηνεία, υπερβολικό ζήλο ή ακόμη και σωστή εφαρμογή των πιο πάνω διαδικασιών. Επιπλέον, όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, κατά πάσα πιθανότητα θα έχει μεταναστεύσει στη Γη του Πυρός!
