Sounding like Iron Maiden (Album:Powerslave, song: 2 Minutes to Midnight) by haryy

[haryy]

3 μερόνυχτα δουλειάς για να καταφέρω να πλησιάσω όπως ήθελα το ...έπος. Οι Maiden κινούνταν τότε το '84-85 με κηροζίνη. Πόσα χρόνια ακούμε αυτό το άλμπουμ και το μετέπειτα live after death. Πόσο χάζεμα στο εξώφυλλο και από πίσω να παίζει τέρμα γκάζι.. Πόσο, πόσο, πόσο κλπ, θα ήθελα 200 δακρύβρεχτες σελίδες για να πω τον πόνο μου χαχα. Οπότε θα περιοριστώ στην προσπάθεια προσέγγισης θυμίζοντας στον εαυτό μου τα ποια είναι τα πιο σημαντικά και βασικά πράγματα ώστε να πάει κάποιος τον ήχο του προς τα εκεί.

- Το πρώτο που μου έρχεται είναι το παίξιμο του Smith στα ρυθμικά που θέλει πολύ μελέτη ειδικά για το βιμπράτο του και πότε το κάνει. Έπειτα χρειάζεται η αλυσίδα Tube screamer -> JCM-800 (εγώ προτίμησα τον Engl E650 Ritchie Blackmore) και μια αντίστοιχη καμπίνα όπου συγκεκριμένα μου "έκατσε " η λευκή που έχει το amplitube 5 μαζί με ένα jensen ηχείο και ένα Celestion (σημείωση: το 75 και όχι το 80 που φαίνεται στη φώτο), ιδανικός συνδυασμός για να πετύχω τα resonances που ήθελα.

- Επόμενο είναι να υπάρχει ένα precision στο μπάσο και να υπάρχει επιθετικό παίξιμο όπως κάνει και ο Steve Harris, χτυπώντας (χαστουκίζοντας) τα δάχτυλα στις χορδές.

- Τέλος, όσο αφορά τους παίχτες, είναι σημαντικό να προσεχθούν ιδιαίτερα τα περίεργα breaks που κάνει ο Mc Brain και ως ένα βαθμό τα έλαβα υπόψιν αλλά χρειάζεται ΠΟΛΥ χρόνος για άριστο αποτέλεσμα και δεν ήταν ιδιαίτερο ζητούμενο για μένα τα τύμπανα στο συγκεκριμένο.

- Πέρα από όλα αυτά αν θέλουμε να πλησιάσει περισσότερο ο ήχος, θα πρέπει να βάλουμε ένα tape machine MCI Jh-24 και αξιόπιστα channel strips από MCI και SSL κονσόλες, όπως χρησιμοποίησε και ο Martin Birch για την ηχογράφηση και μίξη του άλμπουμ στα Compass Point και Electric Lady studios αντίστοιχα.

Ελπίζω να σας πηγαίνει προς το ζητούμενο το άκουσμα, εγώ πέρασα υπέροχα αυτές τις μέρες,
Hope you enjoy and stay rock!
All tracks by haryy.

 

[Jet72]

Μου άρεσε πολύ.
Αν έπρεπε να κάνω ένα τεχνικό σχόλιο, στο αυτί μου ακούω την κιθάρα να έχει περισσότερο μπάσο από ό,τι θα περίμενα. Ίσως να ήθελα να ήταν λίγο πιο "κούφια" συχνοτικά, να έλειπαν κάποιες χαμηλές.
Η αίσθηση όμως γενικά μου είναι εκεί που θα την ήθελα - είναι και τόσο iconic αυτά τα κομμάτια που τα αυτιά μας τα έχουν σαμπλάρει κανονικά και μας μένουν ως ένας καθολικός ήχος στη μνήμη μας!

Να ρωτήσω, έχεις ασχοληθεί καθόλου με Somewhere In Time; Εκεί ο ήχος πλέον διαφοροποιείται μιας και παίρνει τα reverbs της εποχής και αποκτά αυτή τη γοητευτική (για εμένα) "αποκοσμίλα"

 

[haryy]

Μου άρεσε πολύ.
Αν έπρεπε να κάνω ένα τεχνικό σχόλιο, στο αυτί μου ακούω την κιθάρα να έχει περισσότερο μπάσο από ό,τι θα περίμενα. Ίσως να ήθελα να ήταν λίγο πιο "κούφια" συχνοτικά, να έλειπαν κάποιες χαμηλές.
Η αίσθηση όμως γενικά μου είναι εκεί που θα την ήθελα - είναι και τόσο iconic αυτά τα κομμάτια που τα αυτιά μας τα έχουν σαμπλάρει κανονικά και μας μένουν ως ένας καθολικός ήχος στη μνήμη μας!

Να ρωτήσω, έχεις ασχοληθεί καθόλου με Somewhere In Time; Εκεί ο ήχος πλέον διαφοροποιείται μιας και παίρνει τα reverbs της εποχής και αποκτά αυτή τη γοητευτική (για εμένα) "αποκοσμίλα"

Ναι , είναι bass light η φάση του 2minutes και γενικά του Powerslave, η αλήθεια είναι ότι δεν το τσέκαρα στο αυτοκίνητο που εκέι μου δείχνει τη bass απεικόνιση καλύτερα και δεν την είχα σκεφθεί.
Μόνο ότι ακούω λίγο "σκληρότερο" από το κανονικό είδα, αλλά μέχρι εκέι μπόρεσα να το φτάσω.
Ναι είναι και έξτρα πρόκληση να πάρεις το original feel μετά από τόσες δεκαετίες που τα ακούμε και να μην πεις "μπλιάχ" ακούγοντας το cover, οπότε αφού σου άρεσε πολύ είμαι ήδη χαρούμενος.

Somewhere in time είχα κάνει εδώ!

Adrian Smith - Somewhere in Time sound by Haryy (Stranger In a Strange Land)

22/2/25

Άλλο ένα βιωματικό άλμπουμ που πάντα με ιντρίγκαρε ο ήχος του. Στο συγκεκριμένο, είναι γνωστό ότι ο Smith έγραψε με έναν ταπεινό GK 250ml αλλά εγώ λόγω Amplitube και έλλειψης του αντίστοιχου μοντέλου, πήγα από άλλη διαδρομή που πιθανότατα το μόνο κοινό που έχει με το πραγματικό rig του Adrian εκείνη την εποχή, είναι το tube screamer μπροστά από τον ενισχυτή. Παρόλα αυτά, νομίζω ότι πήγα ΠΑΡΑ πολύ κοντά, οπότε το μοιράζομαι μαζί σας (και για κριτική) μαζί με τα tweaks που έκανα ώστε αν σας αρέσει να μπορέσετε να το αναπαράγετε ατόφιο.
Cheers!

• haryy
• adrian smith gk 250ml show off sound time
• Απαντήσεις: 11
• Forum: Show off

• 
• 

Δεν "υπάρχει" αυτό το άλμπουμ, είναι μαγεία όσες φορές και να το ακούμε

 

[Jet72]

Το είδα το άλλο τόπικ με το Stranger in a stranger land. Δεν το θυμόμουν, παρά το γεγονός ότι το είχα σχολιάσει παλαιότερα (ευτυχώς έχοντας την ίδια εντύπωση - και μάλιστα αναφέροντας τον νεολογισμό "αποκοσμίλα" ξανά!...)

" ...Αυτός ο ήχος στο συγκεκριμένο άλμπουμ είχε κάτι το απόκοσμο. Μου άρεσε γιατί ήταν χέβυ αλλά όχι τόσο επιθετικός. Και βέβαια είμαστε κάπου στο ΄86 αν θυμάμαι καλά, οπότε τα βάθια (sic) ήταν στα φόρτε τους, ενισχύοντας την.... αποκοσμίλα του ήχου!..."

Αποκοσμίλα λοιπόν. Ταξιδιάρικος μέταλ ήχος.

 

[haryy]

Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα από το να σε δραπετεύει η μουσική. Ούτε εν προκειμένω να έχεις το Somewhere in Time ή το Powerslave σε βυνίλιο και να χάνεσαι στο σύμπαν του Derek Riggs ακούγοντάς τα.

 

[kpeyos]

Εγώ είχα φτάσει σχεδόν στο 100% του ήχου του album με την αλυσίδα να έχει ώς εξλης:
CrazyTubeCircuits Phi Compressor ->CrazyTubeCircuits Time Delay ->Marshall JMP-1 Pre -> Power Amp -> Marshall IR.

Οι κιθάρες των Maiden γενικά έχουν μικρότερο ήχο απ' ότι αντιλαμβανόμουν από τις ακροάσεις, για να χωράει καλά στη μίξη και το μπάσο. To JMP-1 μου ακουγόταν πραγματικά αστείο από μόνο του. Στη μίξη όμως είναι αλλιώς.