Τις προάλλες έπεσα πάνω σε αυτό...
Είναι η αρχική βέρσιον του κομματιού αυτού, με μια κιθάρα, που θυμίζει φουλ τις μπαλάντες του Ντίλαν και του Γούντι Γκάθρι, με τους στίχους που άλλαξε κατόπιν ο Σαββόπουλος.
Οι στίχζοι που αλλάχθηκαν, λένε περισσότερα γαι τις επιρροές του και το σε ποιον ήθελε να μοιάσει / ή προς τα που ήθελε να στρέψει -μεταφέρει τις συνθέσεις του προσδίδοντάς τους μια "ελληνικότητα", από όσα θα μπορούσε να γράψει ποτέ κάποιος αναλυτής.
Σε παρένθεση ο στίχος που δισκογράφησε τελικά ο Σαββόπουλος:
"Η μποτίλια έχει αδειάσει
του Μπρένταν Μπήαν (μπάρμπ' Αλέξανδρου) η μποτίλια έχει αδειάσει
κι απ’ το πάρκο μέχρι εδώ
η σειρήνα τού εκατό ακούς ουρλιάζει.
Το δωμάτιο είναι κρύο και παλιό (στενό)
κι ο Μπομπ Ντίλαν (Τσιτσάνης) μ’ ένα έι (γιάλα) με προγκάρει
αυτή τη νύχτα η καρδιά μου είναι βαριά
δεν υπάρχει ούτε μια λέξη να την ψάξεις (μου δώσης)
αλλά εσύ που μ’ αγαπούσες μια φορά
όπως πριν έτσι και τώρα θα με νιώσεις.
'Οπου Μπρένταν Μπήαν = ιρλανδός ποιητής και συγγραφέας
Διαβάστε περισσότερα αναλυτικά *όλοι οι στίχοι):
Είναι γνωστό ότι μέσα στα χρόνια ο Σαββόπουλος πειράζει τους στίχους των τραγουδιών του, όμως αυτή την εκδοχή, με στοιχεία συνείδησης του '60, δεν την έχετε ξανακούσει
www.lifo.gr