R.I.P. Πήτερ Πλατής

[Yameth]

Για όσους ίσως τον γνώρισαν, χτες πεθανε ο καλός μου φίλος Πήτερ Πλατής.
Για σχεδόν τρεις δεκαετίες διατηρούσε κατάστημα με κιθάρες στην Χαριλάου Τρικούπη στην Αθήνα.
Ηταν μάστορας και βοήθησε αρκετό κόσμο να αποκτήσει την κιθάρα των ονείρων του, είτε με custom αλλαγές, είτε με γερό σκόντο. Ιδιαίτερα στα νεότερα παιδιά.
Πολεμούσε σχεδόν 7 χρόνια τον καρκίνο αλλά ξέμεινε απο πυρομαχικά.
Αύριο 9 Απριλίου, 11.30 θα γίνει η κηδεία του στον Αγ. Νικόλαο Ηλιούπολης.

 

[Miltos23]

Συλλυπητήρια στους οικείους του και σε εσένα Yameth για την απώλεια του φίλου σου.

Ήταν εξαιρετικός άνθρωπος, τον είχα γνωρίσει πίσω στο 2001 όταν είχε το μαγαζί στη Χαριλάου Τρικούπη όπου εγώ πιτσιρικάς εντελώς αδαής από κιθάρες είχα πολλές απορίες και ασχολήθηκε και μου τις έλυσε όλες. Εντυπωσιακό για την εποχή που οι μαγαζάτορες δεν έδειχναν ενδιαφέρον αν δεν είχες σκοπό να αγοράσεις.

Τον είχα επισκευτεί μετά που μετακόμισε στο εργαστήρι του στον Βύρωνα ή Καισαριανή και πάλι ήταν το ίδιο ζεστός άνθρωπος και ας μην με θυμόταν.

 

[Nestoras]

Πάει και ο συμφοιτητής μου. Κρίμα.

 

[bronx]

Μακάρι να ήμασταν όλοι σαν τον Πίτερ. Καλό ταξίδι φίλε..

 

[haryy]

Τί ασχημο νεο ηταν αυτο..Σπουδαίος άνθρωπος και καλός μάστορας. Με την πρώτη επαφή σε κέρδιζε όχι ως πελάτη μόνο αλλα ως ένας άνθρωπος που έβλεπες ότι ήθελε να σε βοηθήσει και τελικα σου εδινε ένα παράδειγμα του πως πρέπει να "στεκεσαι" σαν επαγγελματίας στον χώρο αλλά και σαν άνθρωπος στην κοινωνία. . Καλό ταξίδι πήτερ και θερμα συλλυπητήρια στους οικείους του

 

[Slew Rate]

θερμά συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους και τους φίλους του.

 

[nklshp]

Ηταν εξαιρετικος, τον θυμαμαι στην Χαριλαου Τρικουπη, οταν ημουν μαθητης και μετα φοιτητης. Φιλικος, ευγενικος, εξαιρετικος μαστορας, προθυμος να εξυπηρετησει. Κριμα… Καλο ταξιδι!!!

 

[blue]

πολύ κρίμα, συλληπητήρια στους οικείους του.

Ενώ είχα να ακούσω νέα του χρόνια τον σκεφτόμουν συχνά σαν reference συμπαθή ανθρώπου, σπάνιου, που θέλει να δώσει και όχι να πάρει. Άσχετα από το πόσο καλός επαγγελματίας ήταν.

Άραζα με τις ώρες στο εργαστήριό του -κάνοντας abuse τη φιλοξενία του, άσχετος ως ενας πιτσιρικάς πελάτης που δεν θα αφήσει χρήμα στο μαγαζί (κακή ποιότητα τουρίστα) - και αυτός πάντα ευχάριστος με τις ωραίες μουσικές του και το βάθος γνώσεων του μου έδειχνε πώς κάνει το κάθε τι "για να μπορώ να το κάνω μόνος μου επειδή είναι απλό".

 

[Spyros Delta]

RIP.

 

[kpeyos]

Από τα καλύτερα παιδιά του χώρου και από τους πιο δοτικούς ανθρώπους εν γένει. Σχολιάστηκε πιο πάνω για τις εκπτώσεις που μας έκανε σαν πιτσιρίκια, πιο πολύ τον ένοιαζε να αγοράσουμε την κιθάρα που μας άρεσε παρά να βγάλει κέρδος. Είχε τη δυνατότητα να ασχοληθεί με ο,τι ήθελε στη ζωή του κι αυτός αφιερώθηκε στο όργανο που λάτρευε.

RIP

 

[ΑpussyΑ]

Το 1990 ενας πιτσιρικάς μπαινει στο Rock Pile με την μητέρα του και φευγει με την πρώτη του κιθάρα και ενισχυτή...

Το 1995 μπαινει ο ίδιος, οχι τοσο πιτσιρικάς πια, στο Rock Pile, δειλά δειλα με μια κιθάρα στην θηκη της...Πήτερ δεν ξερω αν με θυμασαι...φυσικα, περνα μεσα, τι έχουμε? Του λεω, καποιο θεμα πρεπει να εχει η κιθάρα. Αμε, βγάλε την απο την θηκη να το δουμε. Του την δινω, ασπρίζει και χωρις να χανει το χαμογελο του μου λεει...βρε συ, πόσα χρονια την εχεις συτη την κιθαρα, δεν εχει ταστα πλεον! Πήτερ, περισυ την πηρα απο Λονδινο, του κουτιού...ταβλα ο Πήτερ...παμε για το πρωτο refret, με μεγαλυτερα ταστα, πλαναρισμα ταστιερας για αλλαγη radius κοκ...

Εκτοτε οταν περναγα απο την Τρικούπη, θα εμπαινα μεσα και θα καναμε απειρο χαβαλέ (και με τον Σάκη που πολλες φορες ηταν εκει). Οτι πατεντες, mods κοκ του τρελού, τα επαιρνε επανω του ο Πήτερ

Εκει κοντα στο 2000 χαθηκαμε...

Το 2006, ξαναμπαινω στο Rock Pile, ακμαίος ο Πήτερ...εχουμε προτζεκτ! Αμε, τι θελεις? παμε για αλλο ενα refret βαλε ραγες για ταστα, δεν με αντεχουν. Αυτες ειναι φωτος που μου ειχε στειλει τοτε κατα την διαρκεια των εργασιων.



Ξαναχανομαστε...

Ερχεται ο Λεωνίδας εκει στο 2023 να αγορασει την συγκεκριμενη κιθαρα, του λεω την ιστορια για τα mods τον ηξερε φυσικα τον Πητερ 500 χρονια...μου λεει, τι, δεν μιλας μαζι του, εχει θεμα...δωσε μου το τηλεφωνο του γιατι εχω του μαγαζιου μονο...τον παιρνω τηλεφωνο, τοτε ειχα παρει και την πρωτη Parker, αντε χαβαλε απο το τηλεφωνο...μου ειπε το θεμα του, του ειπα οτι θα τον παρω τηλ να περασω βολτα να τον δω κάποια στιγμη, παπαρια είχα ηδη μπλεξει με τα δικα μου θεματακια υγειας...

Until we meet again, Πητεράκο...

 

[grinder]

Όχι ρε φίλε! Γι' αυτό όταν τον πήρα τηλ πριν μερικούς μήνες (εκεί κατά το Νοέμβρη που είχα πάρει τη Harley Benton) μου είπε ότι βγήκε στη σύνταξη (ή «σύνταξη»). Εξαιρετικός και ΚΥΡΙΟΣ με τα όλα του. Συλλυπητήρια στους δικούς του.

 

[Ampelofilosofos]

Πόσο κρίμα!!!
Όντως κι εγώ τον θυμάμαι ως ωραίο άνθρωπο, προσιτό, χωρίς ύφος Καρδιναλίου που είχαν άλλοι μαγαζάτορες, που αφιέρωνε χρόνο να σε βοηθήσει και να σου εξηγήσει, χωρίς πίεση να αγοράσεις. Σωστός επαγγελματίας και μάστορας.
Από τον Πίτερ είχα αγοράσει το 2003 την πρώτη μου ηλεκτρική μαζί με ενισχυτή, όντας φοιτητής στην Αθήνα (Squier strat HSS & Behringer blue devil 212 - τα οποία έχω ακόμη...!). Θυμάμαι μου έκανε δώρο τη θήκη και από τον ενθουσιασμό μου όταν πήγα να τα παραλάβω ζώστηκα στους ώμους τη θήκη με την κιθάρα και στα χέρια μπροστά την κούτα με τον ενισχυτή και έφτασα μέχρι την Ομόνοια ποδαράτος (πού αυτοκίνητο τότε)... Ο Πίτερ χαμογελούσε, "Σίγουρα θα τα κουβαλήσεις, που θα πας έτσι"???
Περνούσα τακτικά απέξω από το Rock Pile όταν βρισκόμουν στο κέντρο, να χαζέψω τις βιτρίνες, ήταν τότε στη Χ. Τρικούπη 3 κιθαρομάγαζα στη σειρά, ο Αρμάος, ο Πίτερ κι άλλο ένα που δε θυμάμαι...
'Αλλες 2-3 φορές συνδιαλλαγήκαμε με τον Πίτερ για κανά σέρβις όσο έμεινα Αθήνα.
Τι να πω... Συλληπητήρια στους κοντινούς του ανθρώπους!

 

[alpatman]

Τον Πίτερ τον γνώρισα δεκαετίες πίσω, πιθανολογώ στα μέσα 90's στο Rockpile και μου έκανε τεράστια εντύπωση, γιατί σε οτιδήποτε τον ρωτούσα σαν αδαής, μου απαντούσε χωρίς το ύφος των χιλίων καρδιναλίων που είχαν κάποιοι την εποχή εκείνη, προσπαθώντας να με κατατοπίσει και να απομυθοποιήσει ό,τι άκουγα δεξιά και αριστερά, απλοποιώντας τα πράγματα. Ποτέ δεν προσπάθησε να μου πουλήσει, αλλά αντιθέτως πολλές φορές με απέτρεψε από την αγορά κάποιου μηχανήματος, το οποίο θα το παρήγγελνα ούτως ή άλλως στον ίδιο!

Σχεδόν οτιδήποτε έχω αγοράσει ήταν μέσω του Πίτερ, μέχρι που έκλεισε το μαγαζί. Μετριοπαθής, ποτέ δεν διαφήμιζε τις γνώσεις του, έβλεπε όλους τους «πελάτες» ισότιμα, είτε ήταν ο κιθαρίστας του «τάδε» διάσημου τραγουδιστή είτε ήταν ο ημιμαθής «γρατζουνιστής». Του ζητούσαν χορδές, έλεγε «πηγαίνετε δίπλα, ο Αρμάος έχει φτηνές χορδές, εγώ έχω τις DR· για τη δουλειά που τις θέλετε, καλύτερα να πάρετε τις πιο φθηνές». Ένα τυχαίο παράδειγμα.

Μετατράπηκα σε φίλος και αποτέλεσα έναν από τους «Σαββατιανούς» πρωινούς επισκέπτες του Rockpile, έναν από αυτούς που τον «ζαλίζαμε», ενώ ο ίδιος μαστόρευε πάνω από μια κιθάρα. Συνήθως μας άφηνε να φτάνουμε σε μεγάλα ύψη γραφικότητας και πεταγόταν είτε γελώντας είτε για να προσθέσει ατάκα. Ελπίζω τουλάχιστον να μην τον ενοχλούσαμε.

Κάποτε του άφησα μια κιθάρα για βάψιμο (δύο σύνολο μου έβαψε) σε χρώμα καφέ για τον κο. Κακανιάρη. Μετά από λίγες μέρες με πήρε περιχαρής: «ήρθε η κιθάρα, είναι όπως τη θέλεις — φραπέ με γάλα!».

Τυχαία τα τελευταία χρόνια έμαθα ότι ήταν φανταστικός jazz πιανίστας — δεν το είχε αναφέρει ποτέ — ενώ τελευταία είχε ενθουσιαστεί με το σαξόφωνο.

Είχα την τύχη να με ξεναγήσει στο στούντιό του, το οποίο έφτιαχνε για χρόνια, με πολλή προσωπική δουλειά και μεράκι. Ελπίζω να το χάρηκε κάπως.

Καλό ταξίδι να έχει...

 

[geofrantz]

Ο Πήτερ Πλατής. Ο αντιέμπορος. Θα τα έλεγα από την αρχή αλλά οι μαρτυρίες παραπάνω αρκούν. Σπουδαίο πράγμα να είσαι τόσο ακομπλεξάριστος ώστε «να διώχνεις πελάτες» ή «να χάνεις λεφτά» επειδή δε ζεις μόνο για να πουλάς.

Αυτό μένει μονάχα, παίδες: οι τρυφερές αναμνήσεις από τους ανθρώπους που μας άγγιξαν, επειδή έτσι ήταν φτιαγμένοι. Εύχομαι - όταν έρθει η ώρα μας - και στα δικά μας.

 

[Outoftune]

Ο Πήτερ Πλατής για μένα είναι ο ορισμός του ευγενή και καλόψυχου ανθρώπου ,με τα εξής πολύ σπάνια χαρακτηριστικά:
1.Μιλάω όταν έχω να πω κάτι και αφού πρώτα ακούσω με σεβασμό και προσοχή τον άνθρωπο απέναντι μου
2.Δεν το «παίζω» τίποτε και σε κανέναν, έχοντας πάντα κάτι καλό να πω για όλους
3.Πολεμώ τους «μύθους» και τα ψευτοδιλήμματα από όπου και αν προέρχονται , ψάχνοντας την ουσία και γνωρίζοντας πως τα όργανα δεν κάνουν τον «παίκτη»

Καλό Παράδεισο Πήτερ,
Σε ευχαριστώ για κάθε στιγμή που μου αφιέρωσες,για κάθε τι που μου έμαθες και για την thin line που μου έφτιαξες με τα χεράκια σου.

 

[Nick Alifragis]

Όμορφα 90's που έφυγαν μαζί με τους ανθρώπους τους...

 

[ΝikRory]

πολύ κρίμα, τελευταία τον σκεφτόμουν γιατί κοιτούσα να αγοράσω ένα vfr750 κόκκινο σαν αυτό που είχε πάντα έξω από το μαγαζί του. Αγορασα την πρώτη μου ηλεκτρική κιθάρα από αυτόν γύρω στο 96. Ήταν μία ελληνική custom made HAWK από ουσιαστικά την ελληνική εταιρεία που είχε δημιουργήσει ο Ορέστης. Μου είχε πει πως ήταν η πρώτη κιθάρα που έβαλε στο μαγαζί του και πως είχε έρθει ο Ορέστης και την είχε διακοσμήσει. Να πω την αλήθεια δεν θυμάμαι ακριβώς τι είχε πει. Του είχα λοιπόν φέρει και κάποια εργαλεία τα οποία πάντα με θυμόταν όταν επισκεπτόμουν από Αγγλία ότι του είχαν βγει πολύ καλά (κάτι κοφτάκια, μυτοτσίμπιδα κλπ). Ευλογημένο το χώμα...