Τα πολύ καλά παιδιά μάλιστα τις αλλάζουν με μαθηματική ακρίβεια 3 μέρες πριν το live και παίζουν 3-4 ώρες το κιθαρόνι μέσα σε αυτό το διάστημα για να στρώσουν οι χορδές και να μην κουρδίζουν κάθε 2 κομμάτια!
Και πίστεψέ με αν στο live παίζει κανείς "σκάβοντας" το όργανο' date=' ούτε παραπάνω γκάζι βγαίνει και κινδινεύει και να σπάσει τις χορδές του ακόμη και μες το καταχείμωνο (πολύ ποιητική φράση ρε πόύστη τώρα που την ξαναδιαβάζω...)! Οπότε ο rule #1 είναι: κοντρολάρεις το όργανο, δεν το αφήνεις να κοντρολάρει![/quote']
Συμφωνώ να αλλάζονται οι χορδές συχνά άσχετα αν έχουμε live ή όχι .
Μία ερώτηση έχω να κάνω !!!
Πώς κοντρολάρεις ένα όργανο την ώρα που δίνεις την ψυχή σου ?
Μόνο session έχω δεί να το κάνουν αυτό , και ένα Σουηδό κλασσικό κιθαρίστα απρόσωπο .
ΑΑΑΑΑΑ και τον james iha .
Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση νομίζω. Ο James Iha είναι ένα καλό παράδειγμα, εγώ μπορώ να σου φέρω κι άλλα όπως π.χ. τον Edge (που προσέχοντάς τον σε live video του 2001 o άνθρωπος φερόταν στις χορδές με απίστευτη ευγένεια

αλλά ο ήχος του κατέβαζε τζάμια...), τον Mike McCready των Pearl Jam, τον Gerry Leonard που παίζει με τον Bowie, τον Mick Harvey, ακόμα και τον κιθαρίστα των Coldplay που μ'αρέσει ο ήχος του αρκετά κ.α. Και βλέπεις πως όλοι αυτοί δεν παίζουν το ίδιο στυλ...
Δεν είναι ανάγκη να "βιάζεις" το όργανο α-λα Cobain ή Jonny Greenwood για να δώσει ένταση και γκάζι, ούτε όμως και να παίζεις σαν ψόφιος! Γι' αυτό είπα για κοντρολάρισμα του οργάνου...με την μελέτη και την εξάσκηση βρίσκεις το right spot στις δυναμικές παιξίματος που και εσένα σαν μουσικό εκφράζει και δεν κινδυνεύεις από τέτοια ατυχήματα.