Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι εγγεγραμμένο στο DNA, στο soundtrack της εφηβείας μας. Σε όλα αυτά τα synth-based κομμάτια, η (σωστή) κιθάρα ήταν αυτό που αρχικά δεν έπιανες (γιατί δεν δέσποζε στο κομμάτι) αλλά σου έδινε την αίσθηση της ακουστικής πληρότητας (ή όπως λέει σε κάποιο βιντεάκι ο πολύς Steve "Luke" Lukather, ... needed some "glue").
Επίτρεψέ μου να αναφέρω και ένα άλλο καταπληκτικό (κιθαριστικώς) κομμάτι, το I just died in your arms tonight (και δεν αναφέρομαι στο solo του αλλά στη συνεχή παρουσία της κιθάρας ως συμπλήρωμα των φωνητικών, όχι με γκα-γκα γκά-γκα riffs (το κομμάτι είναι pop εξάλλου) αλλά με κανονικές μουσικές φράσεις.