- Μηνύματα
- 4,049
- Πόντοι
- 98
Καλησπέρα σας!
Έντονος ο υπαρξιακός προβληματισμός τελευταία...Βλέπετε, η μίξη του demo προχωρά και μου είναι αδύνατον να σταματήσω τις σκέψεις πάνω στην αντιμετώπιση μου προς την κιθάρα:
Την τεχνική μου :lol: , το ρόλο της κιθάρας μες στο κομμάτι, και τον ήχο: Προτογενώς αρχικά, σε ότι αφορά δηλαδή την αλυσίδα "χέρια Earendil-> εφέ-> ενισχυτής->κονσόλα", και δευτερογενώς στο ρετουσάρισμα της μίξης...Είναι μπροστά; Είναι θαμμένη; Μπορώ άραγε να πειράξω αυτό το solo εκ των υστέρων; Μήπως θέλουν ψαλίδισμα οι ψιλές; Μήπως έχω πυρετό;...
...και πάει λέγοντας...
Το μεγάλο κεφάλαιο της ηχοληψίας δεν έχω ούτε την πρόθεση ούτε -πολύ περισσότερο-το γνωστικό υπόβαθρο για να το βάλω στην κουβέντα.
Σκέφτομαι όμως τελευταία ενώ ακούω μουσική ότι ποτέ δεν είχα βάλει στη...ζυγαριά τον ήχο των κιθαριστών που γουστάρω. Ωφελιμιστικά το εννοώ: "Ρε συ, ένα distortion σαν του Χ θα μου έκανε για το τάδε κομμάτι;". "Αυτό το flanger είναι απίστευτο! Να το δοκιμάσω στο δείνα solo;"
Έχετε καταλάβει τί θέλω να πω;
Εγώ πάντως όχι!
Αλήθεια!
Το σίγουρο είναι πάντως πως την παραπάνω διαδικασία την έκανα νοητά, ακούγωντας ένα ευρύ φάσμα κιθαριστών. Είπαμε, δεν είπαμε; Τους άκουσα με τη λογική "έλα εδώ ρε poostie, αυτό το ovedrive θα το "κλέψω" και θα το βάλω καρμπόν στο Χ,Ψ κομμάτι μου".
Δεν μου άρεσε κανένας για να τον "κλέψω"!
:lol: :lol: :lol:
(Παραληρώ ο άνθρωπος!)
Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον τρόπο που επιλέγουμε τους ήχους μας. Ποιά διαδικασία ακολουθούμε; Έχουμε σκεφτεί τί μας επηρεάζει; Έχουμε ποτέ, ακόμα κι αν παίζουμε για πολύ καιρό ένα κομμάτι, παραδεχτεί κάποια στιγμή ότι ο ήχος μας είναι φόλα; Τί κάναμε για αυτό;
Αν υπάρχουν κι άλλοι τόσο χάλια όσο εγώ, περιμένω απαντήσεις (και καμιά συνταγή γιατρού ρε σεις)... :lol: :wink:
Έντονος ο υπαρξιακός προβληματισμός τελευταία...Βλέπετε, η μίξη του demo προχωρά και μου είναι αδύνατον να σταματήσω τις σκέψεις πάνω στην αντιμετώπιση μου προς την κιθάρα:
Την τεχνική μου :lol: , το ρόλο της κιθάρας μες στο κομμάτι, και τον ήχο: Προτογενώς αρχικά, σε ότι αφορά δηλαδή την αλυσίδα "χέρια Earendil-> εφέ-> ενισχυτής->κονσόλα", και δευτερογενώς στο ρετουσάρισμα της μίξης...Είναι μπροστά; Είναι θαμμένη; Μπορώ άραγε να πειράξω αυτό το solo εκ των υστέρων; Μήπως θέλουν ψαλίδισμα οι ψιλές; Μήπως έχω πυρετό;...
...και πάει λέγοντας...
Το μεγάλο κεφάλαιο της ηχοληψίας δεν έχω ούτε την πρόθεση ούτε -πολύ περισσότερο-το γνωστικό υπόβαθρο για να το βάλω στην κουβέντα.
Σκέφτομαι όμως τελευταία ενώ ακούω μουσική ότι ποτέ δεν είχα βάλει στη...ζυγαριά τον ήχο των κιθαριστών που γουστάρω. Ωφελιμιστικά το εννοώ: "Ρε συ, ένα distortion σαν του Χ θα μου έκανε για το τάδε κομμάτι;". "Αυτό το flanger είναι απίστευτο! Να το δοκιμάσω στο δείνα solo;"
Έχετε καταλάβει τί θέλω να πω;
Εγώ πάντως όχι!
Αλήθεια!
Το σίγουρο είναι πάντως πως την παραπάνω διαδικασία την έκανα νοητά, ακούγωντας ένα ευρύ φάσμα κιθαριστών. Είπαμε, δεν είπαμε; Τους άκουσα με τη λογική "έλα εδώ ρε poostie, αυτό το ovedrive θα το "κλέψω" και θα το βάλω καρμπόν στο Χ,Ψ κομμάτι μου".
Δεν μου άρεσε κανένας για να τον "κλέψω"!
(Παραληρώ ο άνθρωπος!)
Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον τρόπο που επιλέγουμε τους ήχους μας. Ποιά διαδικασία ακολουθούμε; Έχουμε σκεφτεί τί μας επηρεάζει; Έχουμε ποτέ, ακόμα κι αν παίζουμε για πολύ καιρό ένα κομμάτι, παραδεχτεί κάποια στιγμή ότι ο ήχος μας είναι φόλα; Τί κάναμε για αυτό;
Αν υπάρχουν κι άλλοι τόσο χάλια όσο εγώ, περιμένω απαντήσεις (και καμιά συνταγή γιατρού ρε σεις)... :lol: :wink:
Τελευταία επεξεργασία από moderator: