Classic rock,πάλι;

Τι πράματα είναι αυτά που λές ρε συ ritchie, μήπως είσαι ... αιρετικός;;;

Στην (μ)πυρά, στην (μ)πυρα! :D :D :D

 
Πάντως, δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση περιστράφηκε σε "ιδεολογικά" θέματα και όχι σε "μουσικά".

Διότι το ροκ δεν είναι μουσική: είναι μία μορφή τέχνης αυτόνομη, η οποία στηρίζεται (μεν) στον ήχο και στην δυνατότητα χρήσης μουσικών οργάνων, αλλά αντλεί το κύριο περιεχόμενό της από τις κατά καιρούς "ιδεολογίες" που την διέπουν. Οι ιδεολογίες αυτές εκφράζονται μέσα από στίχους, αλλά και εμφανισιακά πρότυπα, εξώφυλα, ύφος συναυλιών, συνεντεύξεις κλπ. Επίσης εκφράζονται μέσα από συγκεκριμένες αντιλήψεις για την οργάνωση του μουσικού/ηχητικού υλικού.

Αυτές οι ιδεολογίες μοιράζονται την ευθύνη για την διαμόρφωση της ροκ κουλτούρας και του ροκ ύφους σε ποσοστό (τουλάχιστον) 50-50 με το ηχητικό μέρος της υπόθεσης: κάτι που δε συμβαίνει σε καμία άλλη σύγχρονη ηχητική έκφραση. Αυτή ακριβώς η ποσόστωση καθιστά το "ροκ" ένα άριστο στέγαστρο για πολλές και ετερόκλητες ιδεολογίες και μουσικά ύφη. Αυτός είναι ο λόγος που ροκ θεωρούνται και οι Genesis και οι RHCP.

Ρώτησε κάποιος "σε τι επαναστατει σημερα ενας ροκας;". Η απάντηση είναι ότι ένας "ροκάς" είναι κάποιος που έχει αποδεχτεί ότι αυτή η πολυμορφία του ταιριάζει - θα μπορούσε να ακούει κλασσική ή τζαζ ή δημοτικά ή ρεμπέτικα, αλλά πουθενά δε θα έβρισκε αυτό το καρναβάλι ανθρώπων και καταστάσεων. Είναι γοητευτικό αυτό το καρναβάλι διότι αντικατοπτρίζει τη φυσική ποικιλλία που υπάρχει στο κόσμο γύρω μας. Ένας νέος άνθρωπος απλά δεν ανέχεται την καταπίεση αυτής της ποικιλλίας και ΑΥΤΟ είναι αρκούντως επαναστατικό διότι έρχεται σε ρητή αντίθεση με όλους τους μηχανισμούς καταπίεσης αυτής της ποικιλλίας, όπως αυτοί λειτουργούν μέσα από εφημερίδες, πολιτικές νεολαίες, τηλεοράσεις και (ναι) τραπεζικά συστήματα.

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι (κατά καιρούς) οι ιδεολογίες που διέπουν τη ροκ κοινότητα είναι απλώς ηλίθιες - θυμηθείτε τη μπουρδολογία του space rock ή τις μηδενιστικές ακρότητες του νεο-υορκέζικου πανκ ή τις σαχλαμάρες του "ελληνικού" ροκ - αλλά δε βαριέσαι, είπαμε, ποικιλλία οπότε μέσα στα χλωρά είναι και μερικά ξερά.

Τώρα, όσον αφορά το κλασσικό ροκ, σας έγραψα ήδη (και κακώς το περάσατε στο ντούκου) έχει τελειώσει από το 1977. Δεν κάνω πλάκα. Εκείνη την περίοδο, υπήρχαν ήδη τόσο ετερόκλητα πράγματα όσο οι Sex Pistols ή οι Tuxedomoon. Το κλασικό ροκ στηρίχτηκε σε μία οργανική και ποιητική βιρτουοζιτέ και λειτούργησε πολύ καλά για ένα διάστημα, αλλά μετά υποσκελίστηκε από μουσικούς που δεν είχαν ούτε οργανική ούτε ποιητική βιρτουοζιτέ αλλά απλώς είχαν balls (θυμηθείτε την ποσόστωση 50-50).

Θεωρώ πολύ άτυχο όποιον δεν έχει περάσει μία "ροκ" περίοδο στη ζωή του, αλλά θεωρώ ακόμη πιο άτυχο όποιον δεν έχει καταφέρει να εκτιμήσει περισσότερο τη μουσική από το ροκ και εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό του "ροκά" στα 40-45 του.

 
Πάντως η λέξη καθαυτή "ροκάς" δεν λέει και πολλά. Μάλλον δεν λέει τίποτα. ¶σε που ακούγεται και κάπως υποκριτική στα αυτιά μου, ντεν κσερω γκιατί...

 
Άπλα πολύς κόσμος δε γουστάρει την καινούργια σκήνη γι'αυτό και υπάρχει αυτή η ρετροφιλία. Έγω δηλώνω υπέρ για να μαι ειλικρινής ;D

 
Εγω παντως ειμαι ροκας, τωρα οποιος δεν ειναι λογικο και να προσπαθει να υποβαθμισει τον ορο.

ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΡΟΚΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ ΣΚΟΡΠΙΟΝΣ !!!

Ακουω και μεταλ, ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ.

Ακουω και πανκ, ΣΕΞ ΠΙΣΤΟΛΣ.

Ακουω και ελληνικο ροκ, ΠΥΞ ΛΑΞ, ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΟΝΙΡΑΜΑ.

Ακουω και αλτερνατιβ, ΡΕΝΤ ΧΟΤ ΤΣΙΛΙ ΠΕΠΠΕΡΣ.

Ακουω και ρεμπετικο, ΤΣΙΤΣΑΝΗ.

Ακουω και ηλεκτρονικη, ΜΟΜΠΙ.

Ακουω και...

 
Child Of Story είπε:
Ακουω και πανκ, ΣΕΞ ΠΙΣΤΟΛΣ.
Κι εγώ. Έχω τσακωθεί και με τον πατέρα μου εξαιτίας τους. Γκέγκε;

 
405988d1231872828-new-protoform-r9-f-body-holy_thread_resurrection_batman.jpg
 
απλά να επισημάνω ότι στο video στο YouTube έχουν αλλάξει το κομμάτι που παίζει playback, στην αυθεντική ταινία είναι ένα άλλο [την έχω σε rip από το HT].

Να ζήσει ο cult ελληνικός κινηματογράφος;)

Τώρα σε ότι αφορά στο topic [διάβασα πρώτη σελίδα αποσπασματικά - δεν παρακολούθησα το σύνολο της συζήτησης - Συμφωνώ με τα περί καρναβαλιού προσωπικοτήτων], εγώ δεν τραβάω κόλλημα ούτε με classic rock, ούτε poseries - γουστάρω και τα παίζω, όπως θα γούσταρα αν έπαιζα blues και funk ή ακόμα και fussion.

Τώρα γιατί είναι πρόβλημα το να παίζει κανείς classic rock και δεν είναι πρόβλημα να παίζει κανείς τα ίδια funk κομμάτια εν έτει 2009 που ακούγαμε σε Hi Hat και λοιπά μπαράκια το 1993 [ή και πιο παλιά] ή disco κομμάτια, ή blues κομμάτια... περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

Κάποιο εμμένουν το ποτήρι να το βλέπουν μισοάδειο και άλλοι μισογεμάτο. 

Δηλαδή γιατί να περιμένω [ή και να απαιτώ] από τους άλλους να παίξουν κάτι διαφορετικό επειδή εγώ το έχω βαρεθεί; Αν το συγκεκριμενοποιήσω στο μυαλό ας το παίξω εγώ. Το ότι παίζονται τα ίδια κομμάτια [πάνω κάτω] από cover bands το 80, το 90, το 2010 δεν είναι ένδειξη εξέλιξης μουσικής σκηνής. Προσωπικά έχω πετύχει πολλά πιτσιρίκια που παίζουν πραγματικά ζηλευτά πράγματα και έχουν άποψη στο όργανο. Γουστάρουν classic/ metal/ country whatever, παίζουν ναι μεν τα ίδια κομμάτια αλλά το χουν και βγάζουν κάτι διαφορετικό. Και αν την ψάξει κανείς ουσιαστικά θα δει ότι και σε επίπεδο συνθεσης/ δημιουργίας γίνονται πράγματα, τώρα το γιατι δεν προβάλλονται/ ακούγονται είναι μια άλλη τεράστια συζήτηση.

Anyway my 2 cents πάνω στο θέμα.

 

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top