Angine de Poitrine

[TamTam Radio]

Για δειτε αυτό...

 

[MGs]

συνηγορούν στο ότι αυτός ο άνθρωπος έμαθε να παίζει πρώτα σάζι και μετά ηλεκτρική κιθάρα και μπάσο.

Το σκέφτηκα και εγώ σε κάποια στιγμή.Σαν μουσικοί μου αρέσουν και οι 2,αλλά το τελικό πακέτο δέν απευθύνεται σε εμένα και δυστυχώς,πρόκειται για μουσική που πάει μαζί με την εικόνα.

 

[Nekkon]

Πήγα σήμερα έκανα ένα 12άρι χλμ jogging, είχε καλό καιρό, να ξεμουδιασουμε λέω. Τελικά τώρα δεν μπορω να κουνηθώ, δε γράφει και ο Λάκης πλέον να πούμε τίποτα για fitness . Galaxy earbuds στα αυτιά, running παπούτσια κλπ. Βάζω Spotify, Angine De Poitrine playlist, ξεκινάω τρέχω. Δεν άντεξα ούτε ένα τραγούδι. Ξαναέβαλα Cory Wong, τουλάχιστον εκείνος εκτός από ρυθμό έχει και μπάσο, και άλλα όργανα και μελωδία. Τελικά η εικόνα είναι τεράστιο κομμάτι των συγκεκριμένων παλικαριών

 

[MGs]

Ξαναέβαλα Cory Wong, τουλάχιστον εκείνος εκτός από ρυθμό έχει και μπάσο, και άλλα όργανα και μελωδία. Τελικά η εικόνα είναι τεράστιο κομμάτι των συγκεκριμένων παλικαριών

Και σίγουρα κανένα άταστο θα σου έχει πετάξει και μικροημιτόνια σε κάποιο πέρασμα.

 

[Nekkon]

Και σίγουρα κανένα άταστο θα σου έχει πετάξει και μικροημιτόνια σε κάποιο πέρασμα.

Μα άμα θέλω να ακούσω μπασοτύμπανο για ρυθμό βάζω κάτι τέτοιο. Το προτιμώ any day of the week and twice on Sundays

 

[MGs]

Μια μικρή ανακεφαλαίωση για το τί βλέπω,κατά την προσωπική μου άποψη,στα βίντεο που παρουσιάζει το συγκεκριμένο project και οι αναφορές από διάφορα μέσα,σαν πρωτοτυπία και the next big thing.

2 άριστα συγχρονισμένοι τύποι με χρήση looper και τροποποιημένη ταστιέρα που δείχνουν να παίζουν αρκετά χρόνια μαζί,αλλά όχι το συγκεκριμένο είδος,σίγουρα λευκοί με επιρροές από 70s πειραματικά μουσικά ρεύματα αλλά και μεταγενέστερα,εφάρμοσαν αυτήν την τεχνική παιξίματος μικροημιτονίων,που μα για όνομα του θεού,υπάρχει χρόνια τώρα σε όλα τα άταστα έγχορδα,σε αυτά με μετακινούμενα τάστα όπως το sitar,σε διάφορες τεχνικές όπως το slide η τα σηκώματα χορδής,σε πνευστά,ιδιαίτερα κουρδίσματα ακόμη και σε δέρματα κρουστών και τεχνολογικά εργαλεία όπως το pitch bend wheel σε ένα ψηφιακό πλήκτρο,stomboxes και μουσικά όργανα που είναι φτιαγμένα για αυτό τον σκοπό.

Το οτι βασίστηκαν σε αναφορές σύγχρονων σχημάτων,αναφέραμε πρίν παραδείγματα και μάλιστα οι King Wizard έχουν και όνομα σε αλμπουμ "Flying Microtonal Banana" το οποίο πιστεύω οτί πυροδότησε και την βασική ιδέα του όλου θέματος,αφού εμφανίστηκαν αμέσως μετά,βρήκαν έναν καλό μάνατζερ/ομάδα που τους έντυσε σαν το αποτέλεσμα της διασταύρωσης του πινόκιο που μπήκε σε ζωολογικό κήπο και ζευγάρωνε με ότι έβλεπε μπροστά του,υπερτόνισαν την εν λόγο τεχνική ακόμη και αν δέν βγάζει σαφές νόημα,με αριστοτεχνικό ομολογουμένος τρόπο ωστέ να συμβάλει περισσότερο στο δέσιμο με την εικόνα,σήκωσαν και τα χέρια για να μας δείξουν οτί κάποιος τους έκλεψε τα τρίγωνα πανοράματος,κάτι που πραγματικά γινόταν ανάρπαστο σε κάτι φοιτητικά live που έπαιζα σε νεαρή ηλικία,εκεί να δείτε μικροημιτόνια,ενω κατάφεραν σε ένα κανάλι youtube με τους παραδίπλα από ότι είδα να έχουν μερικές χιλιάδες views,αυτοί να έχουν αρκετά εκατομμύρια,πραγματικά αποτελεί κατόρθωμα,αλλά όχι για μουσικούς λόγους.

 

[manosx]

σήκωσαν και τα χέρια για να μας δείξουν οτί κάποιος τους έκλεψε τα τρίγωνα πανοράματος,κάτι που πραγματικά γινόταν ανάρπαστο σε κάτι φοιτητικά live που έπαιζα σε νεαρή ηλικία,εκεί να δείτε μικροημιτόνια

Μα άμα θέλω να ακούσω μπασοτύμπανο για ρυθμό βάζω κάτι τέτοιο. Το προτιμώ any day of the week and twice on Sundays

 

[TamTam Radio]

υτά με μετακινούμενα τάστα όπως το sitar,σε διάφορες τεχνικές όπως το slide η τα σ

Μια μικρή ανακεφαλαίωση για το τί βλέπω,κατά την προσωπική μου άποψη,στα βίντεο που παρουσιάζει το συγκεκριμένο project και οι αναφορές από διάφορα μέσα,σαν πρωτοτυπία και the next big thing.

2 άριστα συγχρονισμένοι τύποι με χρήση looper και τροποποιημένη ταστιέρα που δείχνουν να παίζουν αρκετά χρόνια μαζί,αλλά όχι το συγκεκριμένο είδος,σίγουρα λευκοί με επιρροές από 70s πειραματικά μουσικά ρεύματα αλλά και μεταγενέστερα,εφάρμοσαν αυτήν την τεχνική παιξίματος μικροημιτονίων,που μα για όνομα του θεού,υπάρχει χρόνια τώρα σε όλα τα άταστα έγχορδα,σε αυτά με μετακινούμενα τάστα όπως το sitar,σε διάφορες τεχνικές όπως το slide η τα σηκώματα χορδής,σε πνευστά,ιδιαίτερα κουρδίσματα ακόμη και σε δέρματα κρουστών και τεχνολογικά εργαλεία όπως το pitch bend wheel σε ένα ψηφιακό πλήκτρο,stomboxes και μουσικά όργανα που είναι φτιαγμένα για αυτό τον σκοπό.

Το οτι βασίστηκαν σε αναφορές σύγχρονων σχημάτων,αναφέραμε πρίν παραδείγματα και μάλιστα οι King Wizard έχουν και όνομα σε αλμπουμ "Flying Microtonal Banana" το οποίο πιστεύω οτί πυροδότησε και την βασική ιδέα του όλου θέματος,αφού εμφανίστηκαν αμέσως μετά,βρήκαν έναν καλό μάνατζερ/ομάδα που τους έντυσε σαν το αποτέλεσμα της διασταύρωσης του πινόκιο που μπήκε σε ζωολογικό κήπο και ζευγάρωνε με ότι έβλεπε μπροστά του,υπερτόνισαν την εν λόγο τεχνική ακόμη και αν δέν βγάζει σαφές νόημα,με αριστοτεχνικό ομολογουμένος τρόπο ωστέ να συμβάλει περισσότερο στο δέσιμο με την εικόνα,σήκωσαν και τα χέρια για να μας δείξουν οτί κάποιος τους έκλεψε τα τρίγωνα πανοράματος,κάτι που πραγματικά γινόταν ανάρπαστο σε κάτι φοιτητικά live που έπαιζα σε νεαρή ηλικία,εκεί να δείτε μικροημιτόνια,ενω κατάφεραν σε ένα κανάλι youtube με τους παραδίπλα από ότι είδα να έχουν μερικές χιλιάδες views,αυτοί να έχουν αρκετά εκατομμύρια,πραγματικά αποτελεί κατόρθωμα,αλλά όχι για μουσικούς λόγους.

Δυσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς σε όσα καταθέτεις, παίζει πολύ να είναι έτσι όπως τα λες - αναφορικά με κινησεις management, επιρροές (δεν υπάρχει παρθενογέννεση και τα media, θα πρέπει κάποια στιγμή να τους ρωτήσουν και για τις επιρροές τους).

Θα διαφωνήσω μόνο στο ότι προσπαθείς να μειώσεις την αξία της καλλιτεχνικής επιλογής που είναι καθοριστική γι αυτό το σχήμα: της χρήσης αποκλειστικά μικροημιτονίων στη μουσική τους. Συγκρίνεις την μουσική "αυτή", με μουσικές με slide, άταστα όργανα και pitch benders πληκτρων. Ενα βιολί δεν έχει τάστα, παίζει όμως απόλυτα μουσική οκτάβας, το ότι ένα μουσικό όργανο έχει ικανότητα να κάνει glissanti δεν σημαίνει ξαφνικά ότι η δυτική μουσική από τον Mozart μέχρι τον Jaco Pastorius, είναι γραμμένη και ερμηνευμένη σε μικροημιτονια.

Οι μουσικές της Ασίας, σε συγκεκριμένα όργανα όπως το σάζι ή το σιτάρ και όχι γενικά, πχ στο ινδικό σαντούρι ή στο ιαπωνικό Koto (κι ας μην έχει τάστα ούτε αυτό), επιτελούν διαφορετικό τρόπο σύνθεσης και αντίληψης της μουσικής. Το δυτικο αυτί, μη συνηθισμένο να ακούει σε μικροημιτόνια, αντιλαμβάνεται αυτή τη μουσική ως μη μελωδική - όταν ανάμεσα στο Do και στο Re εμείς έχουμε μόνο το Do δίεση ενώ οι ινδοί άλλες πέντε έξι νότες, είναι αναμενόμενο το σιτάρ να μας ακούγεται σαν ένα ατέλειωτο βούισμα βζιιν βζιιν των χορδών.
Ωστόσο, για τον Ινδό ή γαι τον Πέρση, όχι απλά έχει μελωδία, αλλά συνιστά και ένα είδος μουσικής τελετουργίας (θρησκευτικής πολύ συχνά), στη διάρκεια της οποίας θα παίξει πρώτα το σιτάρ τα (βζιιν βζιιν) θέματά του, μετα θα παίξει (μτφ. "θα απαντήσει" η τάμπλα πάνω στα θέματα του σιτάρ, ενώ το σιτάρ σιωπά και στο τέλος θα ενωθούν (θα παίξουν και τα δυο όργανα μαζί) πάνω στα θέματα που εκτέθησαν νωρίτερα -γι αυτό και τα ινδικά κομμάτια έχουν κατι τρελές διάρκειες που φτάνουν τα 15λεπτα βζιιν βζίιιν.

Εμένα όλα αυτά, από τις μεγάλες διάρκειες των κομματιών, μέχρι τον τρόπο που εκθέτουν τα θέματα (riff) τους οι Angine de Poitrine, τα μικροημιτόνια που ακούγονται ατονικά έως κακόφωνα στο δυτικό αυτί, αλλά που με μαεστρία τα έχουν ξετυλίξει σχεδόν αποκλειστικά σε λογική ροκ/math rock με ρυθμικό υπόβαθρο δηλαδή, -όλα τα ριφ είναι ρυθμικά με αποτέλεσμα -αν και ακούγονται ατονικά και κακόφωνα- να γίνονται πολύ πιο εύπεπτα από τον δυτικό ακροατή, (δεν υπάρχει εδώ λογική ινδικού σιτάρ (ή σάζι) που απλώνει και απλώνει και απλώνει... τις μελωδίες του υπνωτικά.

Όλα αυτά λοιπόν, εκτός από ενδιαφέροντα και για το που θα εξελιχθούν και αν, μου δείχνουν ότι είναι κάτι που κάνει χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας -λουπιέρα και μουσικού κώδικα της νέας εποχής, κι ας υπάρχουν λουπιέρες από την εποχή των Pink Floyd κι ας υπάρχουν σάζια εδώ και χιλιετίες κι ας υπάρχουν άταστα όργανα και μουσικά πριόνια. Θα ήθελα πολύ να ξέρω τις επιρροές τους βέβαια, θα αποσαφήνιζαν πολλά, αλλά κι αν τις πουν, δεν πιστεύω ότι θα πουν αλήθεια, γιατί θα είναι σα να προδίδουν την ταυτότητά τους -από που εμπνεύστηκαν την ιδέα τους, που εν πολλοίς είναι και ιδέα μάρκετινγκ όπως άφησες να εννοηθεί κι εσύ.

 

[TamTam Radio]

Σχετικό-άσχετο: τους Baba Zula τους ξέρετε, σωστά?
Κι αυτοί (κάτσε να το γράψω δημοσιογραφικά) "επανασυστήνουν την ανατολίτικη μουσική στο σύγχρονο ακροατήριο", αλλά κι εδώ παίζει ένα μοτίβο στις συνθέσεις: τα μέρη που θα σολάρει ο ταμπουράς ή το σάζι σε μικροημιτόνια, είναι συγκεκριμένα, όχι εκτεταμένα από την αρχή του κομματιού -ή τουλάχιστον όχι πάντα. Ετσι "περνάει" πιο εύκολα στο δυτικό κοινό, για να θεωρούνται κάτι σαν "ανατολίτικη ψυχεδέλεια" ή "οι Τούρκοι Pink Floyd". Ε, οι Angine De Poitrine εισάγουν τις μικροημιτονιακές τους "μελωδίες" από το ριφ, με το καλημέρα.

Με την ευκαιρία εδώ, να πω ότι αυτό που ένας δυτικός πιθανόν να εκλάβει ως minimal, δηλαδή την επανάληψη μουσικών περιόδων στο διηνεκές, αυτό δηλαδή που κάνει η λουπιέρα στους Angine De Poitrine, να επαναλαμβάνει το θέμα πάνω στο οποίο σολάρουν ή κάνουν μετατροπίες, είναι βασικό συστατικό της ανατολίτικης μουσικής - η επανάληψη (του ριφ αν θέλετε) σε σημείο trance, υπνωσης και θρησκευτικής εμπειρίας. Ε, αυτό το χουν επίσης. Δεν είναι jam, δεν αυτοσχεδιάζει απαραίτητα πάνω στα loops (που η ανατολίτικη μουσική βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό), αντιθέτως είναι κάτι εξοντωτικά προβαρισμένο, με in ear μετρονόμο, και ακολουθεί ένα πιστό κόνσεπτ.
Οι Βaba Zula είναι πολυ πιο χύμα, αλλά αν έβρισκα συγγένειες μουσικές με τους Angine de Poitrine, με αυτούς θα ήταν και όχι πχ με την κρητική ή την ποντιακή λύρα (που επίσης δεν έχουν τάστα).

 

[manosx]

Ενα βιολί δεν έχει τάστα, παίζει όμως απόλυτα μουσική οκτάβας

Δεν ξερω τι εννοεις "μουσικη οκταβας".

Αυτο παντως το κουαρτετο για εγχορδα γραφτηκε το 1964




Δε χρειαζεται να ακουσεις και πολυ ( δεν ειναι και ευκολο αλλωστε ) για να καταλαβεις οτι ειναι χιλιαδες φορες πιο "προχωρημενο" και "τολμηρο" απο τα επαναλαμβανομενα κουτσοριφακια με παραπανω ταστα συνοδεια κατσαρολικων των λεγαμενων.

Ουδεν καινον υπο τον ηλιο, ΕΙΔΙΚΑ απο τυπους με πουα πατουσες και μυτες του Αρκα. Ζησαμε ηδη τον επιθανατιο ρογχο του ροκ με τους Nirvana, πλεον απλως βλεπουμε και τη σηψη του σωματος του.

 

[TamTam Radio]

Δεν ξερω τι εννοεις "μουσικη οκταβας".

Αυτο παντως το κουαρτετο για εγχορδα γραφτηκε το 1964




Δε χρειαζεται να ακουσεις και πολυ ( δεν ειναι και ευκολο αλλωστε ) για να καταλαβεις οτι ειναι χιλιαδες φορες πιο "προχωρημενο" και "τολμηρο" απο τα επαναλαμβανομενα κουτσοριφακια με παραπανω ταστα συνοδεια κατσαρολικων των λεγαμενων.

Ουδεν καινον υπο τον ηλιο, ΕΙΔΙΚΑ απο τυπους με πουα πατουσες και μυτες του Αρκα. Ζησαμε ηδη τον επιθανατιο ρογχο του ροκ με τους Nirvana, πλεον απλως βλεπουμε και τη σηψη του σωματος του.

Μουσική οκτάβας είναι αυτή που μετράμε στη δυτική μουσική από το ένα Do στο άλλο. Η οκτάβα στη δυτική μουσική, από τον Mozart μέχρι τους Doors και τους Cure, είναι χωρισμένη καθώς ξέρουμε όλοι σε συγεκριμένους τόνους και 2 ημιτόνια Μι-Φα και Σι_ΝΤΟ.

O ατονικός συνθέτης που μου έβαλες -και ομολογώ δεν τον γνώριζα, συνθέτει σε μουσική οκτάβας -το αποδεικνύει εξάλλου και το πεντάγραμμό του, αλλά ατονικά, δημιουργεί δηλαδή φαλσέτα, διαφωνίες και διακροτήματα ανάμεσα στα διαστήματα της οκτάβας.

Η μουσική με μικροδιαστήματα τώρα, ΔΕΝ είναι μουσική οκτάβας, στο μέτρο που η παρτιτούρα της, η γραφή, η σύνθεση και η "κατανάλωσή" της από τον ακροατή, συνισταται στο ότι από το ένα Do στο άλλο, αν βάλουμε ως μέτρο την δυτική οκτάβα, δεν υπάρχουν τα συγκεκριμένα διαστήματα (τόνοι και ημιτόνια) αλλά πολύ περισσότερα μικρο-ημιτόνια.

Το χάσιμο είναι ότι τα μικροημιτόνια (ή μικροδιαστήματα) δεν έχουν έναν καθορισμένο αριθμό ανά οκτάβα, καθώς ο ορισμός τους αφορά
οποιοδήποτε διάστημα μικρότερο από το κλασικό ημιτόνιο (100 cents) της δυτικής μουσικής.
Ενώ στη δυτική μουσική η οκτάβα χωρίζεται σε 12 ημιτόνια (1200 cents), η μικροτονική μουσική μπορεί να διαιρέσει την οκτάβα σε πολύ περισσότερα ίσα μέρη. Οι πιο συνηθισμένες υποδιαιρέσεις είναι:

• 24 μικροημιτόνια (Τέταρτα του τόνου - Quarter tones): Η πιο διαδεδομένη μορφή, όπου κάθε ημιτόνιο χωρίζεται στα δύο (50 cents το καθένα), δημιουργώντας 24 ίσα διαστήματα ανά οκτάβα.
• 31, 53, 72, ή ακόμα και 96 ίσα μέρη: Χρησιμοποιούνται σε πειραματική μουσική για μεγαλύτερη ακρίβεια (π.χ. 16ατα του τόνου).
• 22 μικροδιαστήματα (Śrutis): Χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στην ινδική κλασική μουσική.

Συνοπτικά, ο αριθμός των μικροημιτονίων εξαρτάται από το σύστημα κουρδίσματος που επιλέγεται (π.χ. 24, 31, 53 κ.λπ.).

ΕΛπίζω να είναι σαφές τώρα. Εκεί που ο Μalmsteen έχει 12 ημιτόνια από το ένα Do στο άλλο, o ινδός έχει 22. Βάλε με το νου σου. Και όχι μόνο παίζει και συνθε΄τει πάνω σε αυτά, αλλά τα ξεχωρίζει κιόλας με το αυτί και βρίσκει και ομορφιά στη μελωδία αυτή , που οι δυτικοί αντιλαμβανόμαστε στην καλύτερη ως κακοφωνία και στη χειρότερη ως ατελείωτο υπνωτικό βούισμα.

Εχω μια πολύ καλή φίλη που παίζει σάζι. Της τραγουδάω πειρακτικά "το μωράκι μου νυστάζει, θα του παίξω λίγο σάζι". διότι μου προκαλεί υπνηλία με την καλή έννοια. Και το σάζι είναι καλή περίπτωση...

εδιτ: δεν έχει σημασία πόσο πρωτοποριακός ακούγεται (not ) κάποιος. Κάποτε και ο Mozart ή ο Stravinsky θεωρούνταν πρωτοπορια. Ή ιδιαίτεροι, όπως πχ ο Scriabin που συνέθεσε σε 12φθογγο αν δεν κάνω λάθος (εγώ τον ακούω όμως τελείως μυσταγωγικά). Ο μοντερνισμός είναι πάντα δυσκολόχώνευτος, ανεξαρτήτως εποχής.
Καλημέρα

 

[manosx]

O ατονικός συνθέτης που μου έβαλες -και ομολογώ δεν τον γνώριζα, συνθέτει σε μουσική οκτάβας -το αποδεικνύει εξάλλου και το πεντάγραμμό του, αλλά ατονικά, δημιουργεί δηλαδή φαλσέτα, διαφωνίες και διακροτήματα ανάμεσα στα διαστήματα της οκτάβας.

Καμια απολυτως σχεση.

Εδω μια αναλυση του εργου

https://davidpocknee.ricercata.org/writing/031_analysis_scelsi-quartet/david-pocknee_analysis_giacinto-scelsi-quartet-4.pdf

Στην ενοτητα microtonality μπορεις να δεις πως χρησιμοποιει τα τεταρτα του ημιτονιου.


Και "μουσικη οκταβας" δεν υπαρχει σαν ορος. Αυτο που εννοεις λεγεται διατονικη μουσικη.

 

[TamTam Radio]

Καμια απολυτως σχεση.

Εδω μια αναλυση του εργου

https://davidpocknee.ricercata.org/writing/031_analysis_scelsi-quartet/david-pocknee_analysis_giacinto-scelsi-quartet-4.pdf

Στην ενοτητα microtonality μπορεις να δεις πως χρησιμοποιει τα τεταρτα του ημιτονιου.


Και "μουσικη οκταβας" δεν υπαρχει σαν ορος. Αυτο που εννοεις λεγεται διατονικη μουσικη.

Δεν είμαι σε θέση να διαφωνήσω σε αυτό που λες, διότι δεν τον γνώριζα ούτε αυτόν ούτε το έργο του.

Ακυρο το σχόλιό μου - τώρα, έχεις δίκιο. Είδα την παρτιτούρα σε αυτό που λινκαρισες.
Δεν αλλάζει πάντως το ότι η συνθεση με μικροδιαστήματα δεν είναι μουσική διατονική, οκτάβας και φυσικών διαστημάτων, πες την όπως θέλεις.

Οι Καναδοί ξεκινούν από εκεί, είναι η αφετηρία τους αυτή. Αν παρατηρήσετε και το μπάσο που παίζει είναι με μικροδιαστηματα, αλλο αν το χρησιμοποιεί πιο συμβατικά , απ ότι την κιθάρα.

 

[manosx]

Η παρτιτούρα του όμως τι σου λεει?

Η παρτιτουρα του, ακομα και στο thumbnail, μου λεει οτι εχουμε ενα φα διπλοκαγκελοδιεση και ενα λα διπλομαυρισμενοματιυφεση οποτε οποιος εχει στοιχειωδη επαφη την ψηλιαζεται αμεσως τη δουλεια.

Τωρα σοβαρα, περιμενες οτι τα ψυχακια του 20ου αιωνα περιμεναν τους τυπους με τις πουα πατουσες για να ψαχτουν με μη- διατονικες κλίμακες; Ή οτι θα εμεναν σε τροπικες φορμες μεσαιωνικων πολιτιστικων προιοντων; ΦΥΣΙΚΑ και εχουν ψαχτει και προς αυτην την κατευθυνση, και το σημαντικοτερο, τις (δυσ)αρμονικες προεκτασεις της. Εκει ειναι που κρυβεται το προχωρημενο και το διαφορετικο, και οχι φυσικα σε ευκολοχωνευτα tutti ριφακια και vamps με καποιες εξτρα spicy νοτες.

 

[TamTam Radio]

Η παρτιτουρα του, ακομα και στο thumbnail, μου λεει οτι εχουμε ενα φα διπλοκαγκελοδιεση και ενα λα διπλομαυρισμενοματιυφεση οποτε οποιος εχει στοιχειωδη επαφη την ψηλιαζεταιαμεσως τη δουλεια.

Τωρα σοβαρα, περιμενεις οτι τα ψυχακια του 20ου αιωνα περιμεναν τους τυπους με τις πουα πατουσες για να ψαχτουν με μη- διατονικες κλίμακες; Ή οτι θα εμεναν σε τροπικες φορμες μεσαιωνικων πολιτιστικων προιοντων; ΦΥΣΙΚΑ και εχουν ψαχτει και προς αυτην την κατευθυνση, και το σημαντικοτερο, τις (δυσ)αρμονικες προεκτασεις της. Εκει ειναι που κρυβεται το προχωρημενο και το διαφορετικο, και οχι φυσικα σε ευκολοχωνευτα ριφακια και vamps με καποιες εξτρα spicy νοτες.

Εγω περίμενα πάντως να σκάσει κάτι τέτοιο, since you ask, γιατί έχω γκώσει με το AI. Και γι αυτό σχολίασα εξαρχής "AI, beat this".
Να ρωτήσω κι εγώ κάτι τώρα: πόσοι από όσους είμαστε εδώ, θα είχαν τη φιλοδοξία ή έστω την περιέργεια, τη δημιουργική μούρλα να δοκιμάσουν καν να συνθέσουν κάτι με μικροημιτόνια και ροκ περίβλημα?
Και για να απαντήσω πρώτος, εγώ όχι να το σκεφτώ, αλλά δεν το θέλω καν. Δεν το πιστεύω καν ότι θα μπορούσα να το κάνω και να ακουστεί "καλά". Αυτοί όχι μόνο το έκαναν, αλλά κάνει και κροσόβερ επιτυχία πέραν προσδοκίας. Και instrumental? !
Ας τους το δώσουμε αυτό.

 

[manosx]

Προσωπικα το εχω δοκιμασει αλλα αυτο δε λεει και τιποτα, διοτι:

Αυτοί όχι μόνο το έκαναν, αλλά κάνει και κροσόβερ επιτυχία πέραν προσδοκίας.

Και αυτο οχι απλα τους το δινω, αλλα αν καταφερουν να κονομησουν απο αυτο τους βγαζω το καπελο. Το δυσκολο στη μουσικη δεν ειναι να παιξεις arpeggio σε 13 οκταβες, ουτε να κανεις 9απλη φουγκα με 43 notes per octave θεμα, το δυσκολο ειναι να κονομησεις, απαξ και το καταφερουν αυτο το τερματισαν το παιχνιδι, και ας παιζουν ΜΙΑ νοτα για δυομισι ωρες σερι

 

[Jazzjoker]

Για μένα, αυτό που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον με αυτούς τους τύπους είναι ότι έγιναν ξαφνικά viral σε μια εποχή που στις πλατφόρμες κυριαρχεί η εμετικά easy listening κονσέρβα τύπου Taylor Swift. Ενώ οι ίδιοι παρουσιάζουν μια οπτικοακουστική πρόταση που είναι η επιτομή του παράδοξου.

Αν έχουν κάποια διάρκεια στο χρόνο και η δημοφιλία τους δεν είναι απλά προϊόν σοκ που σύντομα θα παύσει, τότε ίσως τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά απ' ό,τι προσωπικά τουλάχιστον νόμιζα.

 

[grinder]

Για μένα, αυτό που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον με αυτούς τους τύπους είναι ότι έγιναν ξαφνικά viral σε μια εποχή που στις πλατφόρμες κυριαρχεί η εμετικά easy listening κονσέρβα τύπου Taylor Swift. Ενώ οι ίδιοι παρουσιάζουν μια οπτικοακουστική πρόταση που είναι η επιτομή του παράδοξου.

Αν έχουν κάποια διάρκεια στο χρόνο και η δημοφιλία τους δεν είναι απλά προϊόν σοκ που σύντομα θα παύσει, τότε ίσως τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά απ' ό,τι προσωπικά τουλάχιστον νόμιζα.

Αυτό ακριβώς! Γιατί τέτοιος αρνητισμός/μηδενισμός ρε σεις; Σε κάποιους αρέσουν, σε άλλους όχι, σε κάποιους άλλους ούτε ζέστη, ούτε κρύο. Γούστα είναι αυτά. Από μένα είναι ναι και ξέχωρα από την εικόνα τους μου αρέσουν και μουσικά!

Επίσης σχόλιο από το σχετικό βίντεο που ανέβασε ο Ζήρας προχθές:

Υπήρχαν σαν La Poexe, προσωπικά δεν με χαλάει το ότι υποδύονται κάποια περσόνα. Όσο υπάρχει ακόμα αυτό το βίντεο θα δείτε ποιοί είναι από πίσω.



Όπως επίσης και αυτό:

Ο κιθαριστας και ο ντραμερ απο αυτο το project ειναι οι Angine de Poitrine:

 

[John Goumis]

Η εμφάνισή τους πάντως είναι πολύ επιτυχημένη για αυτό που κάνουν, με όλα αυτά τα ασπρόμαυρα dots είτε σε μαύρο είτε σe άσπρο φόντο (τα οποία πραπέμπουν σε όλα αυτά τα microtonals ή πως τα λένε) σε συνδιασμό με τα χοντροκομμένα κεφάλια - μύτες (που παραπέμπουν σε odd time signatures).

 

[TamTam Radio]

Ο κιθαριστας και ο ντραμερ απο αυτο το project ειναι οι Angine de Poitrine:

Πω πω ρε φίλε grinder, ευχαριστούμε για την αποκάλυψη.
Εντάξει, με εξαίρεση το σχήμα του Olivier Tremblay (το δέυτερό βίντεο που ποσταρες), νομίζω ότι το σημερινό τους δημιούργημα, τα βάζει κάτω όλα τα προηγούμενα. Και κατά κάποιο τρόπο καταρρίπτει και το ότι είναι δημιούργημα marketing, δεδομένου ότι οι τύποι την έχουν ψάξει με πολύ εκλεκτικά to say the least, μουσικά πράγματα. Chapeau!


Το μυστήριο λύθηκε, έπεσα έξω σε όλα. Πάω να μαγειρεψω λινγκουίνι με τόνο, που τα καταφέρνω καλύτερα.