Οι παλιότεροι μπλούζμεν, απλά έπαιρναν μιά κιθάρα κι έπαιζαν όπως τους βόλευε. Τα χρόνια που ξεκίνησαν, εξ όσων γνωρίζω, δεν υπήρχαν καν όργανα για αριστερόχειρες...
Να προσθέσω βέβαια πως ο Albert King δεν έπαιζε απλώς "ανάποδα", αλλά κούρδιζε και την κιθάρα μ'ένα δικής του έμπνευσης κούρδισμα -το οποίο κατά πολλούς δεν έμενε καν σταθερό, αλλά άλλαζε ανάλογα με τις διαθέσεις του Κινγκ- που του επέτρεπε να κάνει πραγματοποιήσιμα απίθανα πράγματα, κυρίως στο "μπέντινγκ"...
Κλασσικός "νορμάλ" ανάποδος παίκτης είναι ο Otis Rush, ενώ απο τους νεότερους αξίζει αναφοράς ο Doyle Bramhall II.
Είναι αρκετοί πάντως και οι δεξιόχειρες που αναζητούν κάποια έξτρα αίσθηση στο να "τραβάς" αντί να "σηκώνεις" τις χορδές, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο, παρότι δεξιόχειρες, να δοκιμάζουν παιξίματα με "αριστερές" κιθάρες, πχ. ο Kid Andersen.
