Λοιπόν, τα πιατίνια αυτά ανήκουν στη Τούρκικη σχολή κατασκευής πιατινιών. Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας, προέρχεται από το εργαστήριο της Istanbul Mehmet.
Από ότι έχω ακούσει σε γνωστό κατάστημα της οδού Σουλτάνη στα Εξάρχεια, μου έκανε εντύπωση ο γεμάτος ήχος και οι πολλές αλλά κρατημένες αρμονικές τους με αρκετή διάρκεια. Γενικά τα θεωρώ «βραχνά» πιατίνια ποιο oriental που ταιριάζουν άψογα όταν η μουσική ζυγαριά μας γέρνει προς τη jazz, ή κάτι παρόμοιο. Σαν πρότυπο, θεωρώ τη σχολή Zildjian (άσχετα αν είναι πια, Αμερικάνικα). Μαζί με τα Sabian, σε γενικές γραμμές, είναι της ίδιας κατηγορίας. Τούρκικα κράματα, που έχουν μεταδοθεί από μάστορα σε μάστορα και με κατασκευή στο χέρι. Αν εξαιρέσουμε Sabian και Zildjian που παράγουν και πιατίνια «μηχανής», αν σου αρέσει ο ήχος των Τούρκικων, μπορείς να βρεις αρκετές εταιρείες που να σε ικανοποιούν. Σαν χειροποίητα, θεωρούνται κάτι ξεχωριστό και συλλεκτικό. Το μόνο μειονέκτημα, είναι πως δεν υπάρχει standard ήχος σε κάθε κομμάτι, λόγω της διαδικασίας παραγωγής και θέλει λίγο, ποιο πολύ ψάξιμο, για να βρεις αυτό που σου κάνει.
Προσωπικά και μόνο, προτιμώ πιατίνια Ευρωπαϊκής σχολής και έχω ξεχωρίσει τα Paiste και Meinl, θεωρώντας τα γενικά ποιο brilliant σε ήχο, αλλά και καλύτερα να ταιριάζουν σε all around και σύγχρονη μουσική. Επίσης οι Τούρκικες εταιρείες κατασκευάζουν πιατίνια για σύγχρονη, ποιο σκληρή μουσική ή ας το πούμε δυτικού προσανατολισμού, ενώ στον αντίποδα, οι Ευρωπαϊκές έχουν μοντέλα πιο traditional, έτσι ώστε να ικανοποιούν και τους πιο «κλασσικούς».
Η λύση λοιπόν σε αυτό το μπέρδεμα είναι απλή: Χοντρικά όταν η μουσική που συνοδεύουμε είναι σύγχρονη, σκληρή ή δυτική, αγοράζουμε Ευρωπαϊκά. Αν το ρίχνουμε στη jazz αγοράζουμε Τουρκικά. Έτσι έκαστος στο είδος του…
http://www.ageancymbal.com/ Ενημερώσου και αν σου αρέσουν αγόρασε από το
http://www.drumstore.gr/