video 8 Jazz Standards - The Motivation/Self Improvement Thread

[Nekkon]

Στα πλαίσια της αυτοβελτίωσης/μελέτης στην κιθάρα, έθεσα τον εξής στόχο. Θα ήθελα να μπορέσω σε λίγους μήνες να παίζω αξιοπρεπώς 8 Jazz Standards (με τους περιορισμούς που υπάρχουν λόγω έλλειψης γνώσεων/δεξιοτήτων) ώστε να μπορώ να κρατήσω το ενδιαφέρον ενός στοιχειώδους ακροατηρίου που πίνουν τον καφέ τους. Αποφάσισα λοιπόν να τσαλακωθώ και να ανεβάσω την πρόοδο σε αυτό το φόρουμ, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν μεγάλοι παίκτες, στους οποίους δεν συγκαταλέγομαι. Όμως ως άνθρωπος βελτιώνομαι καλύτερα υπό πίεση, συνεπώς ζητώ ταπεινά την βοήθειά σας.
Σήμερα είναι Day 1. Βάζω τα backing tracks το ένα μετά το άλλο στο Ableton, και ξεκινάω να παίζω από έξω ότι θυμάμαι. Δε θέλω να κάνω άπειρα takes για να φανεί ωραίο. Ένα take, συνθήκες συναυλίας με virtual κοινό. Το ακούτε και μου λέτε τι (δεν) σας άρεσε. Σε ποιο σημείο της συναυλίας θα φεύγατε. "Δεν μπορείς να παίξεις ούτε το θέμα του All the things you are ρε μπαγλαμά". "Κάνεις λάθη ακόμα και σε πεντατονικές, ο αυτοσχεδιασμός σου είναι χάλια". "Παίζεις φλώρικα". Αυτά θα ήταν τα πρώτα πράγματα που μου άφησε ως εντύπωση το παίξιμό μου όταν τελείωσα. Θέλει πολλή βελτίωση σίγουρα. Όμως here I am, jazz you like a hurricane, ζητώ το feedback σας. Ανά διαστήματα θα ανεβάζω κλιπάκια προόδου για να δούμε αν εφαρμόζω τις συμβουλές σας. Έστω και ένα δίλεπτο να ακούσετε ένα από τα τραγούδια βοηθάει. Ακόμα και για τον ήχο/tone.

Ευχαριστώ προκαταβολικά!

 

[gkourmoul1]

Είναι καλό που πιέζεις τον εαυτο σου και τον σπρώχνεις σε νέους δρόμους. Οσο το συνεχίζεις, τόσο θα μένεις έκπληκτος με τον εαυτό σου στις λαιβ εμφανίσεις. Συνέχισε την εξάσκηση. Ήδη έχεις τεράστια πρόοδο. Λίγα χρόνια πίσω πάλευες πάνω κάτω την πεντατονική.

 

[Nekkon]

@matawan ήθελες να ακούσεις τους καινούριους μαγνήτες, άκου τους με λάθη

 

[Nekkon]

00:00 Like Kenny
03:05 Jumpin' with Joe
07:50 All the things you are
11:55 Cantaloupe Island
15:35 Blue Bossa
22:18 Autumn Leaves
28:00 The Chicken
33:00 So What

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Ωραίος, ακούγεται ευχάριστα και το προτιμώ απ'το να έπαιζε ένας άλλος μόνο παπάδες, μόνο κ μόνο γιατί μπορεί. Άκουσα και στο τέλος το So what. Στην κριτική τα chord stabs θέλουν ένα κλικ πιο κοφτά, στα θετικά γκρούβαρες και ωραίες επιλογές νοτών, ακόμα και σε λίγες περιπτώσεις που υπήρχε μια μικρή αμφιβολία, επανερχόσουν με αυτοπεποίθηση.

 

[Nekkon]

Γενικά πάντως νομίζω υπάρχει ένα snowball effect. Αισθανομουν ότι δεν παίζω καλά, ότι κάνω λάθη. Όταν φεύγει η αυτοπεποίθηση είναι το πρώτο πράγμα που επηρεάζει το παίξιμο και βγαίνει προς τα έξω

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Ο Pat Metheny έχει κάνει περισσότερα λάθη απ'ότι έχουμε επιχειρήσει το γκρουπ ολόκληρο. (και στην ιδιωτική του μελέτη εννοώ). Για αυτό και έγινε Pat Metheny.
Το As it is το ξέρεις?

 

[Nekkon]

Ο Pat Metheny έχει κάνει περισσότερα λάθη απ'ότι έχουμε επιχειρήσει το γκρουπ ολόκληρο. (και στην ιδιωτική του μελέτη εννοώ). Για αυτό και έγινε Pat Metheny.
Το As it is το ξέρεις?

Οχι, Bright Sized life και Follow me πιο πολύ. Θα το τσεκαρω

 

[Nekkon]

Συνέχεια στην προσπάθεια...!

 

[Jazzjoker]

Γεια σου Νέκκονα. Είσαι σε καλό δρόμο. Μου άρεσε ιδιαιτέρως που εμφανώς σκέφτεσαι και δείχνεις να ξέρεις σε τι συγχορδία βρίσκεται το κάθε κομμάτι ανά πάσα στιγμή και αυτό είναι ήδη ένα πολύ μεγάλο βήμα γιατί το τζαζ παίξιμο κατ' ουσία είναι ακριβώς αυτό: κάθε συγχορδία αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστή αρμονική ενότητα.

Σε ποια σημεία τώρα. εντοπίζω τις δεδομένες, για το χρόνο της μελέτης σου, αδυναμίες οι οποίες υπόψιν είναι πολύ κοινές σε παίχτες που μόλις καταπιάστηκαν με το είδος:

- Ρυθμός: Το swing feel είναι κάτι αρκετά δύσκολο αν δεν το έχεις ως συχνό άκουσμα. Εσύ το πετυχαίνεις αρκετά όταν παίζεις τα θέματα αλλά στον αυτοσχεδιασμό χάνεται. Για εξάσκηση θα σου πρότεινα να βάζεις μετρονόμο σε αργό/μέσο τέμπο και να ανεβοκατεβαίνεις κλίμακες (και μια απλή ματζόρε κάνει τη δουλειά μια χαρά) σε swing.

- Στα περισσότερα κομμάτια, κατά τη διάρκεια του αυτοσχεδιασμού, κολλάς σε μία θέση και δεν κουνιέσαι από εκεί καθόλου. Ακόμα περισσότερο, σε αυτή τη θέση, "κατασκηνώνεις" στις σολ, σι, μι χορδές και επιμένεις. Οπότε βάλε στο παίξιμό σου τις τυλιχτές και μη φοβάσαι καθόλου τις μπάσες. Χρησιμοποίησε όλο το εύρος της ταστιέρας και οριζόντια και κάθετα με λίγα λόγια.

- Στα κομμάτια που δεν είναι μπλουζ, ξεχνάς εντελώς την πεντατονική. Π.χ. στο cantaloupe island και το so what, που έχουν μεγάλες διάρκειες minor 7 ακκόρντων δεν τη χρησιμοποίησες καθόλου. Αν το σκέφτεσαι όντως έτσι, πρέπει να σταματήσεις να αντιλαμβάνεσαι το σχήμα blues scale = only blues. Οι πεντατονικές/blues scales είναι πολύτιμο όπλο σε οποιουδήποτε είδους παίξιμο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ποικιλοτρόπως. Σου λέω το πιο απλό: Αν έχεις m7 ή dominant ακόρντο, παίξε την πεντατονική από την τονική του ακκόρντου. Είναι μόνο για ένα μέτρο και στο επόμενο αλλάζει; Αλλάζεις κι εσύ πεντατονική.

- Μινόρε αμρονική: την άκουσα λίγο στο blue bossa αλλά ήταν με το σταγονόμετρο. Εξερεύνησέ τη περισσότερο στις μινόρε αρμονίες. Ειδικά όπου υπάρχουν πτώσεις minor V-I (π.χ. E7b9 - Am7), είναι essential στο τζαζ παίξιμο και ακούγεται πολύ όμορφα.

- Χρωματικά περάσματα: τα χρησιμοποίησες λίγο στα 2 πρώτα blues αλλά όχι μετά. Απλά, δοκίμασε να "γεφυρώνεις" διαδοχικές νότες τις κλίμακας στην οποία βρίσκεσαι με τις ενδιάμεσες "ξένες" νότες. Πολύ γενικά έχε υπόψιν τον εξής μπούσουλα: στα αδύναμα beats του μέτρου (σε 4/4 π.χ το 2 και το 4), μπορείς να περάσεις πιο άνετα νότες εκτός τρέχουσας αρμονίας χωρίς να ακουστούν άσχημα.

- Κυριότερο απ' όλα: Μην αγχώνεσαι και μην αυτομαστιγώνεσαι για λάθη κλπ. Δεν ηχογραφείς δισκογραφία ούτε παίζεις σε κοινό σε στάδιο. Μη φοβάσαι παραφωνίες και λάθη. More often than not, ένα παίξιμο που ακούγεται άσχετο/λάθος σε πρώτη φάση, μπορεί να αποκτήσει νόημα σε δεύτερο χρόνο, αναλόγως με το πώς το συμπληρώνεις.

Και κάτι πιο συγκεκριμένο: στο so what σε βλέπω να ταλαιπωρείσαι με το θέμα χωρίς λόγο. Μπορεί να παιχτεί με μεγαλύτερη οικονομία κίνησης στα δάχτυλα και χωρίς αυτά τα stretches που σε κάνουν να τρέχεις να προλάβεις την επόμενη νότα και τελικά να είναι κούφια. Ψάξε το online πώς μπορεί να παιχτεί πιο άνετα.

 

[Nekkon]

Γεια σου Νέκκονα. Είσαι σε καλό δρόμο. Μου άρεσε ιδιαιτέρως που εμφανώς σκέφτεσαι και δείχνεις να ξέρεις σε τι συγχορδία βρίσκεται το κάθε κομμάτι ανά πάσα στιγμή και αυτό είναι ήδη ένα πολύ μεγάλο βήμα γιατί το τζαζ παίξιμο κατ' ουσία είναι ακριβώς αυτό: κάθε συγχορδία αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστή αρμονική ενότητα.

Σε ποια σημεία τώρα. εντοπίζω τις δεδομένες, για το χρόνο της μελέτης σου, αδυναμίες οι οποίες υπόψιν είναι πολύ κοινές σε παίχτες που μόλις καταπιάστηκαν με το είδος:

- Ρυθμός: Το swing feel είναι κάτι αρκετά δύσκολο αν δεν το έχεις ως συχνό άκουσμα. Εσύ το πετυχαίνεις αρκετά όταν παίζεις τα θέματα αλλά στον αυτοσχεδιασμό χάνεται. Για εξάσκηση θα σου πρότεινα να βάζεις μετρονόμο σε αργό/μέσο τέμπο και να ανεβοκατεβαίνεις κλίμακες (και μια απλή ματζόρε κάνει τη δουλειά μια χαρά) σε swing.

- Στα περισσότερα κομμάτια, κατά τη διάρκεια του αυτοσχεδιασμού, κολλάς σε μία θέση και δεν κουνιέσαι από εκεί καθόλου. Ακόμα περισσότερο, σε αυτή τη θέση, "κατασκηνώνεις" στις σολ, σι, μι χορδές και επιμένεις. Οπότε βάλε στο παίξιμό σου τις τυλιχτές και μη φοβάσαι καθόλου τις μπάσες. Χρησιμοποίησε όλο το εύρος της ταστιέρας και οριζόντια και κάθετα με λίγα λόγια.

- Στα κομμάτια που δεν είναι μπλουζ, ξεχνάς εντελώς την πεντατονική. Π.χ. στο cantaloupe island και το so what, που έχουν μεγάλες διάρκειες minor 7 ακκόρντων δεν τη χρησιμοποίησες καθόλου. Αν το σκέφτεσαι όντως έτσι, πρέπει να σταματήσεις να αντιλαμβάνεσαι το σχήμα blues scale = only blues. Οι πεντατονικές/blues scales είναι πολύτιμο όπλο σε οποιουδήποτε είδους παίξιμο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ποικιλοτρόπως. Σου λέω το πιο απλό: Αν έχεις m7 ή dominant ακόρντο, παίξε την πεντατονική από την τονική του ακκόρντου. Είναι μόνο για ένα μέτρο και στο επόμενο αλλάζει; Αλλάζεις κι εσύ πεντατονική.

- Μινόρε αμρονική: την άκουσα λίγο στο blue bossa αλλά ήταν με το σταγονόμετρο. Εξερεύνησέ τη περισσότερο στις μινόρε αρμονίες. Ειδικά όπου υπάρχουν πτώσεις minor V-I (π.χ. E7b9 - Am7), είναι essential στο τζαζ παίξιμο και ακούγεται πολύ όμορφα.

- Χρωματικά περάσματα: τα χρησιμοποίησες λίγο στα 2 πρώτα blues αλλά όχι μετά. Απλά, δοκίμασε να "γεφυρώνεις" διαδοχικές νότες τις κλίμακας στην οποία βρίσκεσαι με τις ενδιάμεσες "ξένες" νότες. Πολύ γενικά έχε υπόψιν τον εξής μπούσουλα: στα αδύναμα beats του μέτρου (σε 4/4 π.χ το 2 και το 4), μπορείς να περάσεις πιο άνετα νότες εκτός τρέχουσας αρμονίας χωρίς να ακουστούν άσχημα.

- Κυριότερο απ' όλα: Μην αγχώνεσαι και μην αυτομαστιγώνεσαι για λάθη κλπ. Δεν ηχογραφείς δισκογραφία ούτε παίζεις σε κοινό σε στάδιο. Μη φοβάσαι παραφωνίες και λάθη. More often than not, ένα παίξιμο που ακούγεται άσχετο/λάθος σε πρώτη φάση, μπορεί να αποκτήσει νόημα σε δεύτερο χρόνο, αναλόγως με το πώς το συμπληρώνεις.

Και κάτι πιο συγκεκριμένο: στο so what σε βλέπω να ταλαιπωρείσαι με το θέμα χωρίς λόγο. Μπορεί να παιχτεί με μεγαλύτερη οικονομία κίνησης στα δάχτυλα και χωρίς αυτά τα stretches που σε κάνουν να τρέχεις να προλάβεις την επόμενη νότα και τελικά να είναι κούφια. Ψάξε το online πώς μπορεί να παιχτεί πιο άνετα.

Σπύρο σε ευχαριστώ πάρα πολύ, και για τον χρόνο που διέθεσες και για τα κατατοπιστικότατά σου σχόλια!

 

[Nekkon]

@Jazzjoker To Tone King πως σου ακούγεται; Είναι το plugin που έχει κάνει τον ενισχυτή μου να αραχνιάσει

 

[Jazzjoker]

To Tone King πως σου ακούγεται;

Πολύ ωραίος ήχος και για τέτοια στυλ. Βέβαια το υποστηρίζει και η κιθάρα σου παρότι δεν έχει παραδοσιακούς humbuckers. Κι εγώ πάντως από τότε που πήρα το Tone King, έχω ξεχάσει πού είναι οι διακόπτες των ενισχυτών μου. Επίσης είναι ένα level πάνω από όλα τα άλλα Plugins της NDSP που έχω ακούσει/δοκιμάσει.