Παίζοντας χωρίς monitors on stage. Οφέλη;

[Nekkon]

Με αφορμή αυτό το short μου δημιουργήθηκε η εξής απορία. Λέει ότι ο Julian Lage παίζει χωρίς μόνιτορ στη σκηνή, οκ, πιάνο κοντραμπάσο πιάνο και τύμπανα (σκούπες), ωστόσο η όλη εμπειρία βασίζεται στο να ακούς το όργανο σου και των άλλων αυτούσιο, χωρίς να παρέμβει μικρόφωνο. Πέρα από το προφανές, ότι ακούς το όργανο όπως "πρέπει" να ακούγεται," υπάρχει κάποιο όφελος που δεν μπορώ να σκεφτώ;

 

[Jazzjoker]

Τα οφέλη είναι ότι ο ήχος που ακούς είναι φυσικός, εν ολίγοις τα όργανα δεν περνούν μέσα από κονσόλες και monitors. Το βασικότερο όμως είναι ότι αναγκαστικά παίζεις σε χαμηλές εντάσεις ειδικά αν έχεις σχήμα με ακουστικά όργανα (πιάνο-κοντραμπάσο). Αυτό σου δίνει τη δυνατότητα να ακούς και να παίζεις με τις λεπτομέρειες και να έχεις εύρος δυναμικών.

Προαπαιτούμενο φυσικά είναι η αίθουσα να είναι κατάλληλη και το κοινό να είναι ήσυχο.

 

[Nekkon]

Τα οφέλη είναι ότι ο ήχος που ακούς είναι φυσικός, εν ολίγοις τα όργανα δεν περνούν μέσα από κονσόλες και monitors. Το βασικότερο όμως είναι ότι αναγκαστικά παίζεις σε χαμηλές εντάσεις ειδικά αν έχεις σχήμα με ακουστικά όργανα (πιάνο-κοντραμπάσο). Αυτό σου δίνει τη δυνατότητα να ακούς και να παίζεις με τις λεπτομέρειες και να έχεις εύρος δυναμικών.

Προαπαιτούμενο φυσικά είναι η αίθουσα να είναι κατάλληλη και το κοινό να είναι ήσυχο.

Τέλειο, makes total sense. Όταν τον άκουσα από κοντά στο Αμβούργο μου είχε κάνει εντύπωση ο ήχος, ήταν πολύ καλός και ακουγόταν ακόμα και η παραμικρή λεπτομέρεια (πχ οι σκούπες του ντράμερ). Λέει ότι παίζει με τον Deluxe Reverb με την ένταση στο 3

 

[stamkosk]

Άντε πες το αυτό στον Έλληνα κιθαρίστα, που έχει ανοικτό στο τέρμα τον κατοστάρη marshall μέσα στο λίγων τετραγωνικών studio και ανεβάζει κάθε λίγο το volume των πεταλιών του, γιατί "δεν ακούει" τον εαυτό του....

 

[Jazzjoker]

Να πούμε φυσικά ότι ένα τέτοιο σετάπ, δε θα λειτουργούσε ποτέ σε συνθήκες live bar/club όπου παίζουν οι περισσότεροι εξ ημών. Με υπερυψωμένη σκηνή, ακουστική χώρου ό,τι να 'ναι και κοινό στο όρθιο να πίνουν μπύρες και να συζητάνε/γελάνε κλπ. δε θα ακουγόταν τίποτα, ούτε πάνω, ούτε κάτω απ' τη σκηνή.

 

[odis13]

Στην ανάγκη πάντως μπορεί να δουλέψει και σε πιο βαβούρικα σχήματα αν δεν είναι τεράστιος ο χώρος. Δεν είναι ιδανικό προφανώς, far from it, αλλά γίνεται.

Πριν απο καμιά βδομάδα παίζαμε σε μια pub οπου επειδή εμφανιζόντουσαν 9 σχήματα σε ένα event η κάθε μπάντα είχε 15 λεπτά να στήσει και να κάνει line check, οπότε απο το PA (και FoH και stage monitor) περνούσαν μόνο τα απολύτως απαραίτητα (φωνή, πλήκτρα, DI μπάσο). Οι κιθάρες βγαίναν κατευθείαν απο τους ενισχυτές χωρίς μικρόφωνα, ο ντράμερ κοπανούσε με ζήλο και προς έκπληξη μου όλο αυτό δούλεψε κάπως, ακούγαμε σχετικά οκ στη σκηνή ο ένας τον άλλο. Και ο ήχος κάτω ήταν perfectly passable για pub gig, μιλώντας και με κόσμο που μας άκουσε αλλά και όταν άκουσα το επόμενο σχήμα να παίζει με το ίδιο σεταπ. Ειχα φρικάρει λίγο πριν ξεκινήσουμε, λες και παίζουμε σε καμιά κατάληψη αλλά ο ηχολήπτης ήταν ατάραχος, παλιά μου τέχνη κόσκινο.

 

[Nekkon]

Με ενδιαφέρει πάρα πολύ σαν σκηνικό, γιατί παίζω σε μικρομεσαίους χώρους, τσιμουδιά από τον κόσμο, με συνοδεία μόνο ακουστικά όργανα, και εκεί συχνά φέρνω τον κατάνα, γιατί λέω δεν αξίζει η λάμπα σε τέτοιες εντάσεις. Όμως, χάνω τον φυσικό ήχο του οργάνου, ακούγεται το παραμικρό και μετράει σαν αίσθηση. Αν είχα κανέναν Princeton ίσως άξιζε πολύ

 

[odis13]

Κοίτα, καταρχάς μιλάμε για 2 πράγματα. Πρώτον πως ακούς εσύ και δευτερο το πως ακούει ο κόσμος εσένα.

To να ακούς εσύ τον εαυτό σου απο τον ενισχυτή σου έχει τα προφανή benefits που αναφέρθηκαν, είναι για εμένα και μακράν προτιμότερο σαν αίσθηση. Τώρα αν παίζεις σε μαγαζί με βαβούρα, και ο ντράμερ χτυπιέται, και πρέπει να ανεβάσεις τον ενισχυτή σου ένταση τόσο ώστε κάποιος που είναι 2-3 σειρά στο κοινό ακούει παραπάνω τον ήχο της σκηνής παρά το PA, ε εκεί αρχίζεις να έχεις θέματα. Αλλά ειδικά όταν η σκηνή είναι σχετικά ήσυχη, και ο χώρος το ίδιο (πχ κάνουν όλοι κιχ να ακούσουν τον Lage) εκεί είναι ιδανικό monitoring το να ακούς τον ενισχυτή σου και το κοινο να ακούει μέσω του FoH.

Τωρα η δευτερη περίπτωση, ο να ακούει ο κόσμος τον τραγουδιστή απο το PA του μαγαζιού και εσένα αποκλειστικά απο τον ενισχυτή σου επι σκηνής είναι τελείως μπακαλοσκηνικό αλλά όπως είπα μπορεί να δουλέψει στην ανάγκη, ειδικά αν είσαι σε μικρό/ακουστικό σχήμα όπως αυτό που περιέγραψε ο Jazzjoker. Ας είμαστε και λίγο πανκ, δε πειράζει.



Τέλος, περι λάμπας κλπ - να κουβαλάς αυτό που σου κάνει κέφι να παίξεις και που ταιριάζει στην περίσταση. Δεν υπάρχει όριο έντασης που καθορίζει αν αξίζει ή όχι ο κόπος της λάμπας. Και δεν υπάρχει λόγος να φετιχίζουμε απαραίτητα τις υψηλές εντάσεις - το θέμα είναι ο ήχος και κατα πόσο βγαίνει το αποτέλεσμα που θέλουμε.

Προχτές έγραφα ενα demo σε studio όπου είχα πρόσβαση σε διάφορα καλούδια και τον ενισχυτή σε απομόνωση, και μπορούσα να τελικιάσω όσο ήθελα. Έγραψα με το volume στο 2. Εκεί βρήκα τον ήχο που ήθελα - δεν χρειαζόταν ούτε παραπάνω γρέζι, ούτε να γίνει πιο παχύς ο ήχος, ούτε να αρπάζει στα forte. Στο 2 και ακουγοταν ε-ξαι-ρε-τι-κά.

 

[Nekkon]

Τέλος, περι λάμπας κλπ - να κουβαλάς αυτό που σου κάνει κέφι να παίξεις και που ταιριάζει στην περίσταση

Δε μπορώ να φανταστώ τον Lage να μην παίζει με λάμπα όμως

 

[Jazzjoker]

γιατί λέω δεν αξίζει η λάμπα σε τέτοιες εντάσεις.

Αυτό δεν υφίσταται όπως σου γράφει κι ο Οδυσσέας παραπάνω. Ο λαμπάτος Fender μπορεί να "κελαηδάει" στο απαγορευτικό volume του edge of breakup αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αν δεν μπορείς να παίξεις εκεί, δεν παίζεις καθόλου.

 

[odis13]

Δε μπορώ να φανταστώ τον Lage να μην παίζει με λάμπα όμως

Κακώς όμως, γιατί παίζει και με solid state. Στα duo με τον Nels Cline έπαιζε με ενα μικρο ZT αν θυμάμαι καλά, και σίγουρα ήταν από επιλογή και όχι ανάγκη.

 

[John Goumis]

Προσωπικά χρησιμοποιώ μόνιτορ σε ''μεγάλα'' stages, τύπου μικρά τοπικά φεστιβαλ κτλ, όπου τα παρέχει έτσι κι αλλιώς αυτός που οργανώνει τον ήχο.

Στα μικρά πάλκα που συνήθως παίζω, στο 99% των περιπτώσεων δηλαδή, απλά στήνω τον ενισχυτή σε σημείο που να βολεύει ωστε να ακούω τον ήχο μου από την πηγή.

Να πω την αλήθεια, αμα είναι να μην ακούω απευθείας την πηγή αλλά από μόνιτορ, πηγαίνω σε ψηφιακή λύση

 

[Nekkon]

Μόλις απάντησε. Δεν ξέρω καν πως να τα ακούσω όλα αυτά που περιγράφει

 

[odis13]

Καλά εδώ βέβαια περιγράφει και κάτι άλλο - πως ακούς μεν τον "αυθεντικό" ήχο του οργάνου σου αλλα τον ακούς μαζί και με τον ήχο του δωματίου (υποθέτω εννοεί πως με ενα κοντινό, κατευθυντικο σχετικά wedge monitor η συμμετοχή αυτή δεν είναι τόσο εμφανής, και με in ear εκμηδενίζεται σχεδόν).

Και οκ, σε χώρο με προβληματική ακουστική υπάρχουν προφανή προβλήματα - αλλά και σε χώρους με κολακευτικό ήχο μπορεί να σου γυρίσει μπούμερανγκ αυτο, εξού και το παράδειγμα του Vanguard. Ότι και να παίξεις τσαπατσουλικα ακούγεται ωραία.

Είχα μια κουβέντα κάποτε με φίλο φοιτητή μουσικού, σχετικά με τα πιανα στη σχολή και τα διάφορα διαθέσιμα practice rooms. Η οδηγία των καθηγητών ήταν να ΜΗΝ κλείνουν για practice το Steinway στην κεντρική αίθουσα, παρα μόνο για καμιά προβα τζενεραλε πριν απο ρεσιτάλ. Όχι επειδή ήταν το καλό πιάνο και μη τυχόν πάθει τίποτα, η για λόγους διαθεσιμότητας. Τους λέγανε να το αποφεύγουν επειδή βρισκόταν στο main hall, που είχε εξαιρετικά κολακευτική ακουστική. Απλά ό,τι και να έπαιζες σε εκείνη την αίθουσα ακουγωσουν σαν ο πιο υπεργαμαουα παίκτης, και αυτό ήταν καταστροφικό όταν προσπαθούσες να στρώσεις λεπτομέρειες στην εκτέλεση ενός απαταιτητικου έργου.

 

[kpeyos]

Δουλεύει και σε πιο ροκ φάσεις αρκεί να μπορουν να παίξουν όλοι πάνω στον ντράμερ, χωρίς να ακούν απαραίτητα τους υπόλοιπους (ή και τους εαυτούς τους )

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Δουλεύει και σε πιο ροκ φάσεις αρκεί να μπορουν να παίξουν όλοι πάνω στον ντράμερ, χωρίς να ακούν απαραίτητα τους υπόλοιπους (ή και τους εαυτούς τους )

Ο Petrucci έχει δηλώσει πως σε συναυλίες Dream Theater δεν ακούει τον LaBrie για να συγκεντρώνεται μόνο στα όργανα προς χάριν ρυθμικής ακρίβειας.

 

[kpeyos]

Ο Petrucci έχει δηλώσει πως σε συναυλίες Dream Theater δεν ακούει τον LaBrie για να συγκεντρώνεται μόνο στα όργανα προς χάριν ρυθμικής ακρίβειας.

Δεν τους ξέρω τους κυρίους...

Εγώ στα μισά live δεν άκουγα τίποτα (εννοείται ούτε τον εαυτό μου) κι έπαιζα πάνω στον drummer. Εκ του (ηχογραφημένου) αποτελέσματος δεν τα πήγαινα κι άσχημα. Βέβαια όλα αυτά ανήκαν στις εποχές που πριν από συναυλίες οι μπάντες έκαναν δυο πρόβες τη βδομάδα για κάποιους μήνες.