Γνώμη για αγορά κιθάρας(1000 ευρώ)

Oι MIJ ήταν ανέκαθεν (και παραμένουν) εξαιρετικής ποιότητας, με ίσως μόνο αδύναμο σημείο παλιότερα τα ηλεκτρικά και μαγνήτες τους
900 MIJ ή 1300 MIA ;
 
Γιώργο, το γεγονός ότι έχεις αμερικάνικες prs, δε σε απωθεί από τις SE; Θυμάμαι πριν κάποια χρόνια είχαμε συζητήσει κάτι αντίστοιχο για τις Fender και μου είχες πει πως όντας κάτοχος American Standard δεν αισθάνομαι την ανάγκη να παίξω MIM, η κάτι τέτοιο. Το λέω επειδή η διαφορά με τις αμερικανικές PRS είναι πολύ εμφανής

Δεν μπορώ να ξαναπιάσω στα χέρια μου μεξικάνικη φέντερ. Με χαλά αρκετά όλη η αίσθηση.
Αυτό είναι κάτι που δεν ισχύει για κάποιες άλλες μαρκες, όπως prs, yamaha, ibanez κ.α. Άνετα θα αγόραζα την ινδονησιακή έκδοση 700-800 ευρώ, ενώ έχω ήδη στην κατοχή μου τις ακριβές japan ή usa εκδόσεις.

Ειδικά οι yamaha, είναι σουπερ vfm οι revstar rss02t, καθώς η αίσθηση στο χέρι είναι η ίδια, οι μαγνήτες είναι οι ίδιοι, ο ήχος είναι ίδιος, και τα specs ειναι πολύ κοντά. Μέχρι και ατσάλινα τάστα έχει, όπως τα γιαπωνεζικα μοντέλα. Η ταστοδουλειά δεν είναι η ίδια, και θεωρητικά κουδουνίζει καλύτερη το japan μοντέλο, αλλά μιλάμε 1000 ευρώ κάτω για ίδια σχεδόν κιθάρα.

Ομοίως και ibanez Premium σε σχεση με prestige. Δεν είναι ιδια ξύλα, ούτε ίδιο hardware, αλλά είναι ίδιος ήχος και ίδια συνολική αίσθηση.

Οι Prs εχουν διαφορά σε αίσθηση, άλλο ήχο, και εμφανώς φτηνότερα υλικά σε σχέση με τις αμερικάνικες. Παρόλ' αυτά, έχουν αίσθηση prs, έχουν ήχο prs, και η ευκολία παιξίματος είναι από άλλο πλανήτη. Έχουν προσωπικότητα, ακόμα και οι ινδονησιακές παραγωγής. Με λίγες βελτιώσεις σε σημεία που πονάνε, όπως είναι οι μαγνήτες, οι κιθάρες σκοτώνουν. Ειδικά, εκείνες με βιδωτό μανίκι (διαβάζω ότι) έχουν πολύ μικρή διαφορά σε ήχο και αίσθηση σε σχέση με τις USA.
Το μόνο που με χαλά στις περισσότερες ινδονησιακές, είναι τα χαμηλά ταστα σε σχέση με τις αμερικάνικες (τουλάχιστον όσες εχω πιασει στα χέρια μου). Λίγα μοντέλα έχουν μεγαλόσωμα ταστα, όπως οι se dgt και se 245. Δεν είναι dealbreaker, αλλά με πιο ψηλά ταστα, απογειώνεται η ευελιξία στο παίξιμο, στα δικά μου χέρια.
 
ε ρε διαολε τι με κανεις τωρα :P
Κοίτα, αυτό που λες έχει σημασία. Πάει να πει ότι θέλεις αμερικανική Strat/Tele. Γνώμη μου είναι να μη βιαστείς κάνοντας συμβιβασμό. Γιατί χίλια ευρώ είναι πολλά λεφτά. Γιατί να τα δώσεις μένοντας με την ιδέα ότι ήθελες κάτι καλύτερο; Εξάλλου έχεις ήδη μια φοβερή κιθάρα. Μάζεψε λίγα ακόμα και όταν τα έχεις πάρε αυτό που πραγματικά θέλεις
 
900 MIJ ή 1300 MIA ;
Προσωπικά και μιλώντας για Fender? Θα παιζόταν στο μοντέλο βάσει προσωπικού γούστου, ειλικρινά.

900 για την MIJ tele της αγγελίας με τους Barden vs 1300 για μια American Deluxe Tele απο τα 00s/10s...φοβερές κιθάρες οι Deluxe αλλά θα έπαιρνα την γιαπωνέζα.
900 για μια MIJ ST-62 με αναβαθμισμένους μαγνήτες vs 1300 για Plus απο τα late 90s με Lace Sensors...θα έσκαγα τα έξτρα λεφτά για την αμερικάνα.


Mιας και η κουβέντα πήγε στα μεταχειρισμένα vs νέα όργανα, και χωρίς διάθεση να αλλάξω τη γνώμη του @johnysM αλλα καθαρά χάρην της κουβέντας, 'ανοιξα τα κοιτάπια μου, μέτρησα και είδα ότι την τελευταία δεκαετία έχω αγοράσει 24 κιθάρες μεταχειρισμένες και 1 καινούρια.

Απο τις 23 αρκετές ήρθαν και φύγαν σχετικά γρήγορα για διάφορους λόγους, άλλες μείνανε για χρόνια, άλλες δυσκολευομαι να φανταστώ να τις αποχωρίζομαι ποτέ. 'Αλλες δε μου κανανε κλικ εν τέλει, άλλες τις ερωτεύτηκα. Κάποιες ήξερα οτι παίζανε μπόμπα, κάποιες ήξερα οτι θέλανε λιγη δουλειά, κάποιες ήξερα ότι θέλανε ΠΟΛΥ δουλεία (και το είχα συνυπολογίσει), κάποιες ήταν γουρούνι στο σακί και υπολόγισα το ρίσκο μου αναλόγως.

Εκπλήξεις αρνητικές είχα μόνο 2 φορές, η μία ήταν δε μια μικροεπισκευή αναμενόμενη για την ηλικία του οργάνου, η άλλη ήταν ένα truss rod κοντά στο τέρμα του που εν τέλει για 5 χρόνια που είχα την κιθάρα (και χρησιμοποιούσα αρκετά) δεν απεδείχθη θέμα. 'Ετσι για το γαμώτο ας πούμε οτι περαν των 2 αυτών το 3ο όργανο που εμφάνισε θέμα ήταν αυτή η 1 καινούρια, μικρο θεμα μεν αλλά και πάλι.

'Οσες φύγανε, όλες τους - όλες όμως- φύγανε για τουλάχιστον τα λεφτά που έδωσα, κάποιες και αρκετά πιο πάνω.

Buyer's remorse: 0 / 25.

Αλλά ήξερα -κατα δύναμην- που μπλέκω.
 
Κοίτα, αυτό που λες έχει σημασία. Πάει να πει ότι θέλεις αμερικανική Strat/Tele. Γνώμη μου είναι να μη βιαστείς κάνοντας συμβιβασμό. Γιατί χίλια ευρώ είναι πολλά λεφτά. Γιατί να τα δώσεις μένοντας με την ιδέα ότι ήθελες κάτι καλύτερο; Εξάλλου έχεις ήδη μια φοβερή κιθάρα. Μάζεψε λίγα ακόμα και όταν τα έχεις πάρε αυτό που πραγματικά θέλεις
 
Απλα η λογικη ηταν να παω σε κατι εντελως διαφορετικο ηχητικα απο την κιθαρα που ηδη εχω για να μπορω να καλυπτω ενα αλλο φασμα, να μου πεις τι πιο διαφορετικο απο single coils η κατι σε p90s απο την αλλη ηθελα κατι για τα ειδη μουσικης που ανεφερα alternative rock, pop-rock που βλεπω γενικα χρησιμοποειται πολυ και το τρεμολο σε τετοια ειδη και θα ηθελα καποια στιγμη να εχω μια κιθαρα που να μπορω να πειραματιστω ηχητικα και σε αυτο το κομματι.

Γιαυτο και σκεφτομουν να πηγαινα σε prs γιατι εχει και μαγνητες που καλυπτουν πολυ τα ειδη που ανεφερα και βγαζουν καπως πιο μοντερνο ηχο απο αυτων των les paul, τουλαχιστον ετσι ακουγονται σε μενα. Έχουν και το coil splitting που ειναι κατι που θα μου αρεσε να πειραματιστω επισης, αλλα οι fender εχουν αλλη γοητεια και μου παραπεμπουν παλι σε κατι πιο κλασσικο και δεν μιλαω για εμφανιση
Νομιζω μια kiesel τελεκαστερ θα ηταν η ιδανικη περιπτωση να καλυπτε τα παντα αλλα ειναι πανακριβες οι ατιμες, πανεμορφες δε.
 
@johnysM σκέψου και το resale value. Πόσο θα πάρεις και πόσο θα δώσεις μετά την κιθάρα. Η Fender USA δε θα χάσει αξία
 
Θεωρείς τον εαυτό σου primarily acoustic guitar player;
50-50. Είχα γυρίσει σε σχεδόν αποκλειστική ενασχόληση με την ακουστική για χρόνια, αλλά προέκυψε μια μπάντα και ξαναέπιασα την ηλεκτρική οπότε προσπαθώ να μπαλαντζάρω και τα δυο.

Και για να μη βγούμε και τελείως εκτός θέματος, μια άλλη ίσως ενδιαφέρουσα επιλογή αφού ανοίγουμε σε bolt on με διπλους και τρέμολο:

1785961670017.png



Γενικά αξιόλογα όργανα με ωραία μανίκια τα Sterling, δε βγάζουν δυστυχώς και την έκδοση με τους P90. Δε ξέρω πόσο εύκολο είναι να βρεθεί Ελλάδα για δοκιμή βέβαια.
 
50-50. Είχα γυρίσει σε σχεδόν αποκλειστική ενασχόληση με την ακουστική για χρόνια, αλλά προέκυψε μια μπάντα και ξαναέπιασα την ηλεκτρική οπότε προσπαθώ να μπαλαντζάρω και τα δυο.

Και για να μη βγούμε και τελείως εκτός θέματος, μια άλλη ίσως ενδιαφέρουσα επιλογή αφού ανοίγουμε σε bolt on με διπλους και τρέμολο:

Προβολή συνημμένου 54114


Γενικά αξιόλογα όργανα με ωραία μανίκια τα Sterling, δε βγάζουν δυστυχώς και την έκδοση με τους P90. Δε ξέρω πόσο εύκολο είναι να βρεθεί Ελλάδα για δοκιμή βέβαια.
Mου αρέσει εμφανισιακά αλλά ναι είναι πρόβλημα να πληρώσεις κάτι που δεν μπορείς να το δεις από κοντά, μάλλον θα καταλήξω σε prs από'τι το κόβω, εκτός και αν προκύψει καμία τρελή προσφορά σε fender, μάλλον θα περιμένω τελικά black friday να δω εκεί τι θα παιχτεί με τις τιμές και μέχρι τότε βλέπουμε.
 
σκεφτόμουν να πάω σε κάτι εντελώς διαφορετικό μιας και τελευταία πειραματίζομαι με νέα είδη μουσικής πέρα του κλασσικού ροκ ,hard rock και blues rock και θέλω να προσθέσω σε αυτά τα είδη λίγο πιο μοντερνο ήχο οπως alternative rock, pop rock, prog rock
Γιάννη, μία σκέψη. Σε ποια από αυτά τα παιξιματα αισθάνεσαι ότι "δε σε καλύπτει" η Les Paul; Θέλω να πω για alternative είναι ότι πρέπει, pop rock είναι οκ αν και συνήθως η Strat και η Tele το κάνουν καλύτερα (και πάλι ίσως), prog rock ανάλογα το είδος αλλά οι μαγνήτες της δικής σου δεν είναι απαγορευτικοί. Τι θες να παίξεις που το παίζεις με τη Les Paul και λες "αχ εδώ να είχα άλλη κιθάρα";
 
μια άλλη ίσως ενδιαφέρουσα επιλογή αφού ανοίγουμε σε bolt on με διπλους και τρέμολο
Εφόσον πάει εκεί η κουβέντα, να μπω κι εγω λίγο ετεροχρονισμένα: Δεν έχω πέσει σε πιο ευχάριστη all-arounder έκπληξη από την (Mexican) Charvel ProMod DK24, με 2-point trem και Seymour Duncans (σε όλες τις παραλλαγές). Θες HH? σπλιτάρουν με switch, εχει 5θέσιο και προς εκπληξη μου και οι 10 ήχοι είναι καλοί, όχι απλά usable. Θες HSH? έχει (την έχω και αυτή, τόσο μου άρεσε η πρώτη :Ρ. Μοιαζει οπτικα με του Govan, πολυ ωραία αλλά δεν την έχω κανει ακόμα εκτενή δοκιμή στον ενισχυτη για να πω γνώμη για ηλεκτρικό ήχο). Θες SSH, έχει με hot-rails. Ελαφριές, εξαιρετικές στο χέρι, τα κάνουν όλα.

Στο χιλιάρικο έπαιζαν αυτές και δε θέλουν τίποτα, locking tuners, μαγνητες, trem πολύ καλα απ' το εργοστασιο (Gotoh), φανταστικό μπράτσο. For what it's worth εχω μια αξιοπρεπη (μικρή) συλλογη απο Αμερικανες και Ιαπώνισσες -sic- και οι 2 Charvel στέκονται as equals (όπως και η αλλη μεξικανα baja tele, αλλα αυτό είναι τελειως αλλο θεμα).

Speaking of Japan, τα reissues των RG (550 κλπ) είναι επισης πολυ καλα νομιζω στο budget αυτό, αλλά είναι πιο ιδιαίτερη η αισθητική και δεν είναι απαραίτητο οτι θες 80ιλα superstrat, μαλλον όχι :P

On-Off topic ελαφρώς: Χρόνια σκέφτομαι αν πετύχω καμιά ωραία Axis/Wolfgang θα μου τρεχαν τα σάλια, αλλά δεν έχω καν δοκιμάσει ακόμα μία... +1 στον odis
 
Η ευχάριστη έκπληξη για μένα είναι το ότι ο Θωμάς φέρνει πλέον τις Γιαπωνέζες ESP EDWARDS HORIZON (με τους Seymour Duncan)!

 
Καλημέρα, έχω ξανακάνει αντίστοιχο θέμα στο forum για αγορά νέας κιθάρας, αλλά δεν προχώρησα τελικά σε αγορά. Ήμουν ανάμεσα σε telecaster και stratocaster, πλέον όμως έχουν αλλάξει τα δεδομένα :P και σκεφτόμουν να πάω σε κάτι εντελώς διαφορετικό μιας και τελευταία πειραματίζομαι με νέα είδη μουσικής πέρα του κλασσικού ροκ ,hard rock και blues rock και θέλω να προσθέσω σε αυτά τα είδη λίγο πιο μοντερνο ήχο οπως alternative rock, pop rock, prog rock.

Γι'αυτό και αποφάσισα να πάω σε κιθάρα με λίγο διαφορετικό ήχο από αυτόν της les paul, καθώς επίσης να είναι και λίγο πιο ευκολο-παιχτη γι'αυτά τα είδη.
Δεν θέλω να ξεφύγω πέρα του 1000ρικου, λίγο που έψαξα ξεχώρισα την PRS SE Custom 24. Έχω αποκλείσει τις ibanez καθαρά λόγω εμφάνισης, ποτέ δεν μου έκατσαν στο μάτι και τις yamaha revstar παρόλο που είναι καταπληκτικά όργανα.


Το μόνο που κρατάει και μπαίνω σε δεύτερες σκέψεις είναι αν θα έπρεπε να περιμένω την black friday...
Προφανώς δημιούργησες ένα νήμα που προσφέρεται για όλους μας να σου πούμε το μακρύ και το κοντό μας. 😌

Βάσει της προσωπικής μου εμπειρίας, με καλό ψάξιμο και λίγο τύχη πλέον τα 1000€ είναι μία τιμή που μπορεί να σου φέρουν ένα πραγματικά άψογο όργανο.
Βάσει αυτού που περιγράφεις τώρα, τουλάχιστον όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, αρκετές PRS και οι Revstar είναι κιθάρες που μπορούν να σου δώσουν αυτό που φαντάζεσαι. Αυτή εδώ όμως, ίσως μπορεί να σου δώσει το κάτι παραπάνω, γιατί συνδυάζει mojo από Les Paul και Tele με ιδανικό τρόπο, και τη βρίσκεις τόσο σε συνδυασμό P90-humbucker (όπως τη δικιά μου), όσο και με δύο humbuckers.

Άλλη μια πρόταση για ψάξιμο λοιπόν... Shergold Provocateur Classic, σε δύο υπέροχα χρώματα (έχει και τρίτο φουλ μαύρο, αλλά δεν το έβαλα).


Κρίμα που αυτή η κιθάρα σταμάτησε να παράγεται μαζικά, είναι απλά ένα τέλειο όργανο.
 

Attachments

  • IMG_20251026_184933.jpg
    IMG_20251026_184933.jpg
    560.9 KB · Εμφανίσεις: 0
Last edited:
Άλλη μια πρόταση για ψάξιμο λοιπόν... Shergold Provocateur Classic, σε δύο υπέροχα χρώματα (έχει και τρίτο φουλ μαύρο, αλλά δεν το έβαλα).

Πάρα πολύ ωραία κιθάρα αυτή η Shergold και με rosewood μανίκι, κάτι που προσωπικά λατρεύω εμφανισιακά αλλά και σαν αίσθηση. Απο εσένα τις έμαθα πρώτη φορά, και τον Μαρτιο που υπήρχε μια σε δημοπρασία την δοκίμασα και πραγματικά ηταν πάρα πολυ αξιολογη, μου άρεσε πολύ αλλά δεν ήμουν στο ψάξιμο για ηλεκτρική εκείνη τη στιγμή. Που το μετάνιωσα δηλαδή κατόπιν εορτής γιατί είδα οτι εν τέλει σκοτώθηκε για 240 ευρώ (!) και τραβούσα τα μαλλιά μου.

Η Framus Diablo που ανέφερα πιο πάνω έχει ovangol μανίκι, παρεμεφερές με το rosewood - η δικιά μου (έχω το ίδιο μοντέλο) έχει χρειαστεί ρύθμιση truss rod 2-3 φορές τα τελευταία 19 χρόνια. @fusionakis να υποθέσω ότι και η Shergold έχει τον ακούνητο?

Edit - αυτή που δοκίμασα ήταν η Masquerader, παρεμφερές μοντέλο πάλι με SD HB + P90 και κομμένη tele γέφυρα.

1786192489815.png
 
@odis13 Τον ακούνητο, όπως λες. Εντυπωσιακό όργανο κατασκευαστικά και με προσωπικότητα. Αν μου έλεγε κάποιος ότι κάνει τρία χιλιάρικα δεν θα είχα λόγο να μην το πιστέψω.

@gkourmoul1 Κατά κι εγώ το έψηνα να πήγαινα και προς την αντίστοιχη Masquerader.. για την ακρίβεια αν είχα λίγα χρήματα για ξόδεμα παίζει να είχα πάρει αυτή ακριβώς που δείχνεις.
 
Δυστυχώς βλέπω οτι βγαίνει ακόμα σαν μοντέλο, αλλά οι Seymour Duncan γίνανε OEM, η γέφυρα generic hardtail και το μανίκι maple. Κρίμας, βέβαια φαίνεται και η τιμή καταλόγου να κατέβηκε ανάλογα κατηγορία.

'Ετσι εγκυκλοπαιδικά ας πούμε οτι η σημερινη Shergold είναι αναβίωση ενός παλαιού βρετανικού brand, με την original Masquerader να είναι η παρακάτω γκουμούτσα που είχε μια κάποια αναγνώριση στα '70s στα χέρια του κιθαρίστα των Joy Division.

1786194790994.png


 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top