Καλησπέρα σε όλους σας!
Είχα γράψει πέρυσι στο θέμα της περσινής Eurovision για το κομμάτι της Κλαυδιας στον τελικό, δεν ξέρω αν θα με θυμάστε.
Λοιπόν, άκουσα ολα τα φετινά τραγούδια, θα ήθελα να σας πω τη γνώμη μου για τα 14 που θα διαγωνιστούν αύριο (έτσι κι αλλιώς για τα άλλα 14 που κόπηκαν δεν έχει νόημα να πω κατι).
Θα μιλήσω αρχικά για τα 4 τραγούδια από τα 14 που μου άρεσαν.
Η σειρά που θ' αναφέρω αμέσως τώρα για τα 4 αυτα τραγούδια δεν είναι τυχαία σειρά, αλλά σειρά προτεραιότητας από το ποιο μου αρέσει πιο πολύ μέχρι πιο λιγο. Κοινώς , σημαίνει ότι το πρώτο μου άρεσε πιο πολύ μέχρι και το τέταρτο που μου άρεσε μεν, λιγότερο από τα προηγούμενα 3.
Το πρωτο κομμάτι που ειχε να μου πει κάτι, περισσότερο απ' όλα είναι το Άλμα της Rossana Mailan. Μου αρέσει η φωνη της κοπελας, και είναι γενικα από τα πιο αισιόδοξα (αν όχι το πιο αισιόδοξο απ' ολα) και κυρίως έχει ένα ρυθμό και μια μουσική (σε σχέση με κάποια άλλα πιο πολυδιαφημισμενα που δεν καταλαβαίνω να έχουν ούτε μουσικη, ούτε συνοχη). Πρώτα ο Θεός, καλα να ' μάστε λέω να το ψηφισω αύριο, θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο. Δεν με νοιάζει καθόλου αν δεν είναι Ελληνίδα η τραγουδιστρια, η αν μοιάζει με ισπανικό (εδώ έχουν κατέβει του κόσμου οι Αμερικανιες φέτος, αυτό θα μας πειραξει);
Το δεύτερο κομμάτι που ειχε να μου πει κάτι μετά το Άλμα, ήταν το κομμάτι της Μαρίκας (Daughters of the sun). Καταρχάς η τραγουδιστρια μου έδειχνε μια μεγαλύτερη σοβαρότητα σε σχέση με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες και το κομμάτι είναι αξιοπρεπεστατο για το είδος του. Βρήκα επίσης πανέξυπνο το γεγονός το ότι μπορεί να μιλάει με αγγλικό στίχο μεν, μέσα όμως από αυτόν αλλά και τη μουσική του κομματιού περνάει ένα ελληνικό μήνυμα. Πανέξυπνο λοιπόν αυτό, γιατί αν τα λεγε στα ελληνικά ποιος θα το καταλαβαίνε, ενώ τώρα είναι μια χαρά. Φυσικά και λέω να το ψηφισω κι αυτό αύριο.
Εδώ να πω ότι στα 28 κομμάτια που άκουσα, διαπίστωσα ότι υπήρχαν π.χ. 2-3 κομμάτια ενός είδους στα οποία το ένα κομμάτι μου ακουγοταν στ' αυτιά μου ως αυθεντικό του είδους και τα υπόλοιπα ως "μαιμου". Παραδείγματα:
Έντεχνο (αρχαιοελληνικο στυλ):
- Daughters of the sun - Μαρίκα (μου ακούγεται ως αυθεντικο)
- Tianora - Ανατέλλω (μου ακούγεται ως μαιμου, δεν μου άρεσε όπως καταλαβαινετε).
Ροκιες :
- Back in the game - Garvin (αυθεντική ροκια με δυναμικη)
- Mad about it - Delta (μαιμου ροκια)
- Bulletproof - Κoza Mostra (δεν είναι μαιμου μεν, ωστόσο την θεωρώ ανευρη ροκια, κάτι έλειπε. Παρά το γεγονός ότι μόλις είδα στη σκηνή κιθάρες, μαζί με μπουζουκι (η ότι παρεμφερές εγχορδο ήταν αυτό δεν θυμαμαι) και βιολι και περίμενα μια δυνατή κατάσταση, αυτη δεν ήρθε ποτέ για μενα).
Πάμε παρακατω:
Το τρίτο κομμάτι που μου είπε κάτι και κου άρεσε κατά σειρά μετά τα δύο προηγούμενα (Άλμα και Daughters of the sun) ήταν της Αλεξάνδρας Σιετη (The other side). Ήταν μια ψιλοrock μπαλαντα (δεν το θεωρώ ροκια σαν τις προηγούμενες ροκιες αλλά μπαλαντα) που ειχε όμως μια δυναμική και ήταν καλή φωνή η τραγουδιστρια. Γενικα ειχε ενδιαφέρον το κομμάτι και ειχε και μια μουσική (κάποια όπως είπαμε πριν δεν ειχαν). Κάποιος εδώ βέβαια πιο πάνω έγραψε ότι θυμίζει κάποιο άλλο κομμάτι, και όντως το refrain του έστω και στιγμιαία μου θύμισε κι εμένα το άλλο κομμάτι που έβαλε ο φίλος εδώ. Τώρα αν θα το ψηφισω αύριο, μπορεί και ναι, μπορεί και οχι.
Το τέταρτο κομμάτι που μου είπε κάτι και μου άρεσε (και δεν του το ειχα), είναι το κομμάτι του γιου του Παριου, Dark side of the moon - Good job Nicky. Αν και βέβαια εντελώς αμερικανια (καθολου του στυλ μου), είναι καλός τελικά αυτός (οχι βέβαια όπως ο πατέρας του κατ' εμε) και εντάξει λες ότι από αυτά που έχουν παίξει και πολυακουστει στα μέσα αρκετά αυτές τις μερες, είναι το πιο αξιοπρεπές. Τώρα οσον αφορά αυτά που ακούστηκαν για τη φωνή του χθες: Το κομμάτι προφανώς και είναι δύσκολο, δεν μπορεί να το πει ο καθένας. Μέχρι τη νότα Eb5 έστω και με ψεύτικη φωνή πάταγε καλά. Σε λίγες φράσεις (μια συγκεκριμένη βασικά που επαλαμβανοτανε) που έφτανε στην ψηλότερη του νότα Ε5, αρχίσε να τσιριζει (έχει κι ένα F#5 αλλά είναι πολύ περαστικό και ειναι πάνω στην Ε5). Πιστεύω πως αν το κομμάτι ήταν μισό με ένα τόνο κάτω, όλα θα είχαν πάει μια χαρά (κραταω ωστοσο μια επιφυλαξη μηπως με το κατεβασμα ημιτονιου - τονου εχανε τη δυναμικη του το κομματι), ειλικρινά οι νότες αυτές ήταν για γυναικείο τόνο (και soprano μαλιστα), οπότε πως να βγει άντρας εκεί πάνω και μάλιστα live. Το οτι γίνεται στο studio δεν σημαίνει ότι μπορεί να γίνει και live η αν γίνεται, είναι πολύ ρίσκο, είναι λίγο υπερφυσικό όλο αυτό όπως και να το κάνουμε. Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι έφταιγε ο ήχος χθες και θέλω να το ξανακούσω αύριο να δω πως θα πάει. Αν αύριο πάει καλά, θα το θεωρήσω μια κακή στιγμή το χθεσινό, αν πάλι έχουμε τα ίδια, τότε καλύτερα για μένα να μην πάει καν στην eurovision φέτος. Και το λέω για καλό αυτό, διότι αν απλά δεν πάει eurovision, τότε θα ξεχαστεί σύντομα αυτό, αν όμως πάει eurovsion και ακουστει έτσι όπως χθες και λόγω αυτού έρθει μια κακή θέση, μπορεί να κοστίσει μεχρι και την καριέρα του. Και είμαι κρίμα, γιατί θεωρώ ότι το παλικάρι αξίζει τον κόπο, είναι κρίμα να το χάσει καθαρα από μ@@@κια.
Αυτά τα 4 κομμάτια μου άρεσαν από τα 14. Όπως καταλαβαινετε τα υπόλοιπα κομμάτια μην περιμενετε να τα υποστήριξω, απλά θα γράψω το γιατί. Αλλά επειδή η ώρα είναι περασμένη και αρχίζουν να κατεβαίνουν οι διακόπτες, θα γράψω αύριο τα υπόλοιπα, συγνώμη απλά η κούραση της ημέρας αρχίζει και βγαίνει...
Σας καληνυχτω λοιπον, να είστε καλά, σας ευχαριστώ πολύ, τα λέμε αύριο!!!
Είχα γράψει πέρυσι στο θέμα της περσινής Eurovision για το κομμάτι της Κλαυδιας στον τελικό, δεν ξέρω αν θα με θυμάστε.
Λοιπόν, άκουσα ολα τα φετινά τραγούδια, θα ήθελα να σας πω τη γνώμη μου για τα 14 που θα διαγωνιστούν αύριο (έτσι κι αλλιώς για τα άλλα 14 που κόπηκαν δεν έχει νόημα να πω κατι).
Θα μιλήσω αρχικά για τα 4 τραγούδια από τα 14 που μου άρεσαν.
Η σειρά που θ' αναφέρω αμέσως τώρα για τα 4 αυτα τραγούδια δεν είναι τυχαία σειρά, αλλά σειρά προτεραιότητας από το ποιο μου αρέσει πιο πολύ μέχρι πιο λιγο. Κοινώς , σημαίνει ότι το πρώτο μου άρεσε πιο πολύ μέχρι και το τέταρτο που μου άρεσε μεν, λιγότερο από τα προηγούμενα 3.
Το πρωτο κομμάτι που ειχε να μου πει κάτι, περισσότερο απ' όλα είναι το Άλμα της Rossana Mailan. Μου αρέσει η φωνη της κοπελας, και είναι γενικα από τα πιο αισιόδοξα (αν όχι το πιο αισιόδοξο απ' ολα) και κυρίως έχει ένα ρυθμό και μια μουσική (σε σχέση με κάποια άλλα πιο πολυδιαφημισμενα που δεν καταλαβαίνω να έχουν ούτε μουσικη, ούτε συνοχη). Πρώτα ο Θεός, καλα να ' μάστε λέω να το ψηφισω αύριο, θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο. Δεν με νοιάζει καθόλου αν δεν είναι Ελληνίδα η τραγουδιστρια, η αν μοιάζει με ισπανικό (εδώ έχουν κατέβει του κόσμου οι Αμερικανιες φέτος, αυτό θα μας πειραξει);
Το δεύτερο κομμάτι που ειχε να μου πει κάτι μετά το Άλμα, ήταν το κομμάτι της Μαρίκας (Daughters of the sun). Καταρχάς η τραγουδιστρια μου έδειχνε μια μεγαλύτερη σοβαρότητα σε σχέση με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες και το κομμάτι είναι αξιοπρεπεστατο για το είδος του. Βρήκα επίσης πανέξυπνο το γεγονός το ότι μπορεί να μιλάει με αγγλικό στίχο μεν, μέσα όμως από αυτόν αλλά και τη μουσική του κομματιού περνάει ένα ελληνικό μήνυμα. Πανέξυπνο λοιπόν αυτό, γιατί αν τα λεγε στα ελληνικά ποιος θα το καταλαβαίνε, ενώ τώρα είναι μια χαρά. Φυσικά και λέω να το ψηφισω κι αυτό αύριο.
Εδώ να πω ότι στα 28 κομμάτια που άκουσα, διαπίστωσα ότι υπήρχαν π.χ. 2-3 κομμάτια ενός είδους στα οποία το ένα κομμάτι μου ακουγοταν στ' αυτιά μου ως αυθεντικό του είδους και τα υπόλοιπα ως "μαιμου". Παραδείγματα:
Έντεχνο (αρχαιοελληνικο στυλ):
- Daughters of the sun - Μαρίκα (μου ακούγεται ως αυθεντικο)
- Tianora - Ανατέλλω (μου ακούγεται ως μαιμου, δεν μου άρεσε όπως καταλαβαινετε).
Ροκιες :
- Back in the game - Garvin (αυθεντική ροκια με δυναμικη)
- Mad about it - Delta (μαιμου ροκια)
- Bulletproof - Κoza Mostra (δεν είναι μαιμου μεν, ωστόσο την θεωρώ ανευρη ροκια, κάτι έλειπε. Παρά το γεγονός ότι μόλις είδα στη σκηνή κιθάρες, μαζί με μπουζουκι (η ότι παρεμφερές εγχορδο ήταν αυτό δεν θυμαμαι) και βιολι και περίμενα μια δυνατή κατάσταση, αυτη δεν ήρθε ποτέ για μενα).
Πάμε παρακατω:
Το τρίτο κομμάτι που μου είπε κάτι και κου άρεσε κατά σειρά μετά τα δύο προηγούμενα (Άλμα και Daughters of the sun) ήταν της Αλεξάνδρας Σιετη (The other side). Ήταν μια ψιλοrock μπαλαντα (δεν το θεωρώ ροκια σαν τις προηγούμενες ροκιες αλλά μπαλαντα) που ειχε όμως μια δυναμική και ήταν καλή φωνή η τραγουδιστρια. Γενικα ειχε ενδιαφέρον το κομμάτι και ειχε και μια μουσική (κάποια όπως είπαμε πριν δεν ειχαν). Κάποιος εδώ βέβαια πιο πάνω έγραψε ότι θυμίζει κάποιο άλλο κομμάτι, και όντως το refrain του έστω και στιγμιαία μου θύμισε κι εμένα το άλλο κομμάτι που έβαλε ο φίλος εδώ. Τώρα αν θα το ψηφισω αύριο, μπορεί και ναι, μπορεί και οχι.
Το τέταρτο κομμάτι που μου είπε κάτι και μου άρεσε (και δεν του το ειχα), είναι το κομμάτι του γιου του Παριου, Dark side of the moon - Good job Nicky. Αν και βέβαια εντελώς αμερικανια (καθολου του στυλ μου), είναι καλός τελικά αυτός (οχι βέβαια όπως ο πατέρας του κατ' εμε) και εντάξει λες ότι από αυτά που έχουν παίξει και πολυακουστει στα μέσα αρκετά αυτές τις μερες, είναι το πιο αξιοπρεπές. Τώρα οσον αφορά αυτά που ακούστηκαν για τη φωνή του χθες: Το κομμάτι προφανώς και είναι δύσκολο, δεν μπορεί να το πει ο καθένας. Μέχρι τη νότα Eb5 έστω και με ψεύτικη φωνή πάταγε καλά. Σε λίγες φράσεις (μια συγκεκριμένη βασικά που επαλαμβανοτανε) που έφτανε στην ψηλότερη του νότα Ε5, αρχίσε να τσιριζει (έχει κι ένα F#5 αλλά είναι πολύ περαστικό και ειναι πάνω στην Ε5). Πιστεύω πως αν το κομμάτι ήταν μισό με ένα τόνο κάτω, όλα θα είχαν πάει μια χαρά (κραταω ωστοσο μια επιφυλαξη μηπως με το κατεβασμα ημιτονιου - τονου εχανε τη δυναμικη του το κομματι), ειλικρινά οι νότες αυτές ήταν για γυναικείο τόνο (και soprano μαλιστα), οπότε πως να βγει άντρας εκεί πάνω και μάλιστα live. Το οτι γίνεται στο studio δεν σημαίνει ότι μπορεί να γίνει και live η αν γίνεται, είναι πολύ ρίσκο, είναι λίγο υπερφυσικό όλο αυτό όπως και να το κάνουμε. Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι έφταιγε ο ήχος χθες και θέλω να το ξανακούσω αύριο να δω πως θα πάει. Αν αύριο πάει καλά, θα το θεωρήσω μια κακή στιγμή το χθεσινό, αν πάλι έχουμε τα ίδια, τότε καλύτερα για μένα να μην πάει καν στην eurovision φέτος. Και το λέω για καλό αυτό, διότι αν απλά δεν πάει eurovision, τότε θα ξεχαστεί σύντομα αυτό, αν όμως πάει eurovsion και ακουστει έτσι όπως χθες και λόγω αυτού έρθει μια κακή θέση, μπορεί να κοστίσει μεχρι και την καριέρα του. Και είμαι κρίμα, γιατί θεωρώ ότι το παλικάρι αξίζει τον κόπο, είναι κρίμα να το χάσει καθαρα από μ@@@κια.
Αυτά τα 4 κομμάτια μου άρεσαν από τα 14. Όπως καταλαβαινετε τα υπόλοιπα κομμάτια μην περιμενετε να τα υποστήριξω, απλά θα γράψω το γιατί. Αλλά επειδή η ώρα είναι περασμένη και αρχίζουν να κατεβαίνουν οι διακόπτες, θα γράψω αύριο τα υπόλοιπα, συγνώμη απλά η κούραση της ημέρας αρχίζει και βγαίνει...
Σας καληνυχτω λοιπον, να είστε καλά, σας ευχαριστώ πολύ, τα λέμε αύριο!!!
ΕΡΤ. Είναι πολύ πιθανό το βράδυ να παρακολουθήσω και τον ελληνικό τελικό. Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους τους συμμετέχοντες και οι συμμετοχή που στηρίζω είναι της Evangelia, με δεύτερο αναπληρωματικό μου τον Good Job Nicky αν και βλέπω πολλές τις πιθανότητες να προκριθεί τελικά o ΑΚΥΛΑΣ
Περνάει και η ώρα ευχάριστα έτσι. Από το να είμαι έξω κυριακάτικα και να τρώω όλη την αφρικανική σκόνη στη μούρη και να μου μπουκώνει τη μύτη. 
αξιοπρεπές το κομμάτι. Που θα καταλήξω δεν ξέρω.
