Νομιζω οτι το ζητημα θα μπει στη θεση του απο πολλες αποψεις, αν προσπαθησουμε απλα να θυμηθουμε πως ηταν η φαση πριν το ιντερνετ.
Στα προιστορικα χρονια κατα τα late 80ies αρχες 90, οσο μπορω να θυμηθω δηλαδη τη φαση προσωπικα, πραγματι υπηρχαν κοινοτητες. Οχι με την εννοια που τις αναφερει ο τυπος, οχι σαν εκθεση συλλεκτων: Τα οργια με τις αγορες gear ηταν κατι αδιανοητο και ειδικα στην Ελλαδα, με τις συνεχεις υποτιμησεις του λαοπλανου, τα μαυρα κορακια με νυχια γαμψα των εγχωριων αντιπροσωπων, και φυσικα με το thomann να μην υπαρχει.
Οι κοινοτητες ομως υπηρχαν, οχι βεβαια με τη σημερινη εννοια του να επικοινωνουμε αμεσα ακομα και με ατομα που ζουν σε ξενη χωρα: Ηταν κοινοτητες που ειχαν σα βαση τις παρεες, τις συνοικιες ή και συγκεκριμενα προβαδικα. Δε μιλαμε δηλαδη για μεγαλη χωρικη ακτινα, ΑΛΛΑ επειδη το ποσοστο οσων ασχολουνταν με τη μουσικη ηταν ΠΟΛΥ υψηλοτερο, και η κιθαριστικη hard rock και metal ηταν στα υπερντουζενια της, σε πολεις οπως η πρωτευσουσα σχηματιζονταν αρκετα διευρυμενες μουσικες παρεες, που στα πλαισια της εποχης θα μπορουσε καποιος να τις αποκαλεσει κοινοτητες.
Καμια σχεση ομως με αυτοσχεδιες εκθεσεις
ΟΚ, ειχε ο καθε μουσικος εναν x εξοπλισμο, μπορουσες να παρεις ετσι μια ιδεα για τα οργανα που κυκλοφορουσαν, αλλα περα απο τη σαφως μικροτερη ποικιλια το θεμα ηταν ΑΛΛΟ: Δεν ηταν τα οργανα που ελειπαν τοσο, οσο η ΓΝΩΣΗ: Εκει ηταν το μεγαλο προβλημα, καθως οχι internet δεν υπηρχε, αλλα και δασκαλο της προκοπης μαρτυρουσες για να βρεις. Τα ωδεια καλα χρυσα, αλλα αν ηθελες ηλεκτρικη κιθαρα και ειδικα με το στυλ της εποχης, τα πραγματα περιπλεκονταν. Μην ξεχναμε αλλωστε οτι ΤΟΤΕ ξεφευγε η φαση με το extreme κιθαριστικο παιξιμο, ηταν σα να ψαχνεις τωρα να βρεις δασκαλο να σου δειξει τα μικροτονικα που παιζουν οι μυταραδες
Αλλα περα απο δασκαλο, ακομα και αν ηθελες μονος σου να ψαχτεις, καμια σχεση με το τωρα που ανοιγεις το youtube και βρισκεις τα παντα.
Οποτε αναγκαστικα, για να αποκτησεις προσβαση σε πληροφορια επρεπε να κοινωνικοποιηθεις. Να βρεις καναν προχωρημενο να σου δειξει 5 πραγματα στην κιθαρα, κανα φιλο με ταμπλατουρες ή με καμια βιντεοκασετα με σεμιναρια, ακομα και σε κανα προβαδικο καναν προθυμο στουντια για τεχνικα ζητηματα, απο οπου επαιρνες καλο ηταν. Και οσο προχωρουσες και εμπαινες σε καλυτερα σχηματα, τοσο εβλεπες πραγματα είτε απο καλυτερους παιχτες, ειτε σε καλυτερα στουντιο κλπ κλπ. Η ιδια η εξελιξη σου σαν παιχτη δηλαδη περναγε απο την κοινοτητα των μουσικων, καθως γινοσουν και εσυ ενα μικρο κομματι της εξελιξης της σκηνης.
Συνεπως, αν θελεις να κανεις μουσικη φρεσκια, ακομα με τις τοτε ελλειψεις, που θα ελεγε κανεις οτι τα σαλια θα μας ετρεχαν για gear, ομως το ΠΩΣ θα κανεις μουσικη φρεσκια ηταν το ζητημα και οχι ΜΕ ΤΙ. Σημερα που εχουν ολα τελματωσει, πλεον υπαρχει μεν η προσβαση στην πληροφορια και η δυνατοτητα αποκτησης καλυτερου εξοπλισμου, αλλα τι να το κανεις, σα συλλογη γραμματοσημων ειναι. Στην αρχαια εποχη το γραμματοσημο το ηθελες για να στειλεις το γραμμα
Σημερα παλι, σου λεει ο αλλος θελω και στρατ και τελε και λες πωλ και SG, και 3 διαφορετικες απο την καθε μια με αλλους μαγνητες, αρα κανεις συλλογη γραμματοσημων φιλε, αν ηθελες να στειλεις γραμμα, αν μπορουσες να εισαι κομματι της εξελιξης, μια θα σου εφτανε, αλλα πλεον δεν υπαρχει εξελιξη.
Ισως με τα μικροτονικα να υπαρξει, παρε καλυτερα μια τετοια, μια μικροτονικη κιθαρα, ΜΙΑ ομως, και κατσε να μαθεις ουσιαστικα απο την αρχη. Αλλιως βαρα χιλιομυριοπαιγμενα μαμπειμπιζγκονικα, και ριξε για παρηγορια φουλ ψαξιμο με τους μαγνητες.
