- Μηνύματα
- 3,070
- Πόντοι
- 898
Ξεκίνησα να βλέπω το τριπλό ντοκιμαντέρ του Peter Jackson με το ανέκδοτο υλικό των Beatles.
Εχω μείνει άφωνος σε πολλά σημεία. Αν και φαν τους ανέκαθεν, αποκτώ συνείδηση για πολλά, τεχνικά και όχι μόνο.
"Θέλουμε ένα Binson Echorec για τις φωνές" (το εφέ που χρησιμοποιούσε και έκανε διάσημο ο Gilmour των Pink Floyd)
"Που είναι το 8κάναλο που θα μας έστελνε η ΕΜΙ; Στους Beach Boys γιατί έστειλαν 8καναλο και σε μας 4κάναλο;"
Η πρόβα γίνεται με χαμηλές εντάσεις, όλοι σε ένα κύκλο.
Ο George Harrisson, πειραματίζεται -τουλάχιστον στο πρώτο μερος του ντοκιμαντέρ, με ένα phaser που σπάει νεύρα. Ο θαυμασμός του για τον Clapton είναι εμφανής και on camera. (Κρίμα ρε George !)
O Lennon αργεί πάντα στις πρόβες, μιλάει λίγο, δεν παρεμβαίνει στις διενέξεις Paul και George.
Ο Ringo εννοείται ότι είναι σχεδόν πάντα σιωπηλός σε βαθμό να μην ξέρεις ότι είναι εκεί.
Τι άλλα; Α! Το Two Of Us είναι παλιό κομματι των The Quarrymen, από την εποχή που οι Lennon-McCartney έγραφαν 100 τραγούδια τη βδομάδα.
Όπως και το 909, που είναι ένα παλιό του Paul, το οποίο είχε... απορρίψει γιατί οι στίχοι δεν έβγαζαν νόημα.
Συναρπαστικό το πώς μπορούν να συνθέτουν μια ιδέα απλώς τζαμάροντας, κομμάτια όπως τα I Got A Feeling, Don't Let Me Down, Get Βack.
Ο McCartney είναι πραγματικά μια δύναμη της φύσης.
Συγκινητική στιγμή so far, το αγαπημένο μου I Me Mine του George Harrison, που ο John και η Yoko, το χορεύουν βαλς επειδή είναι 3/4 και o George λέει "δεν με νοιάζει αν δεν χρησιμοποιησετε το κομάτι μου, το ίδιο μου κάνει, εγώ θα το βάλω στο μιούζικαλ που ετοιμάζω"...
Τι άλλο; Εμφανίζεται ο Αλέξης Μάρδας, ο θρυλικός Magic Alex (του είχα κάνει μια σειρά συνεντεύξεων, που μπορείτε να βρείτε στο blog μου, κλικάροντας εδώ.
Και τέλος, στις φάσεις που ο restored ήχος ακούγεται καθαρά και τα τύμπανα έχουν όγκο και δύναμη, συνειδητοποιεί κανείς πόσα πολλά έχασε ο πλανήτης επειδή σταμάτησαν τόσο νωρίς να δίνουν συναυλίες ήδη από τα μέσα των 60s... Αν έδιναν, θα είχαμε σήμερα υλικό να ακούμε και να το συζητάμε για όλη μας τη ζωή.
Εχω μείνει άφωνος σε πολλά σημεία. Αν και φαν τους ανέκαθεν, αποκτώ συνείδηση για πολλά, τεχνικά και όχι μόνο.
"Θέλουμε ένα Binson Echorec για τις φωνές" (το εφέ που χρησιμοποιούσε και έκανε διάσημο ο Gilmour των Pink Floyd)
"Που είναι το 8κάναλο που θα μας έστελνε η ΕΜΙ; Στους Beach Boys γιατί έστειλαν 8καναλο και σε μας 4κάναλο;"
Η πρόβα γίνεται με χαμηλές εντάσεις, όλοι σε ένα κύκλο.
Ο George Harrisson, πειραματίζεται -τουλάχιστον στο πρώτο μερος του ντοκιμαντέρ, με ένα phaser που σπάει νεύρα. Ο θαυμασμός του για τον Clapton είναι εμφανής και on camera. (Κρίμα ρε George !)
O Lennon αργεί πάντα στις πρόβες, μιλάει λίγο, δεν παρεμβαίνει στις διενέξεις Paul και George.
Ο Ringo εννοείται ότι είναι σχεδόν πάντα σιωπηλός σε βαθμό να μην ξέρεις ότι είναι εκεί.
Τι άλλα; Α! Το Two Of Us είναι παλιό κομματι των The Quarrymen, από την εποχή που οι Lennon-McCartney έγραφαν 100 τραγούδια τη βδομάδα.
Όπως και το 909, που είναι ένα παλιό του Paul, το οποίο είχε... απορρίψει γιατί οι στίχοι δεν έβγαζαν νόημα.
Συναρπαστικό το πώς μπορούν να συνθέτουν μια ιδέα απλώς τζαμάροντας, κομμάτια όπως τα I Got A Feeling, Don't Let Me Down, Get Βack.
Ο McCartney είναι πραγματικά μια δύναμη της φύσης.
Συγκινητική στιγμή so far, το αγαπημένο μου I Me Mine του George Harrison, που ο John και η Yoko, το χορεύουν βαλς επειδή είναι 3/4 και o George λέει "δεν με νοιάζει αν δεν χρησιμοποιησετε το κομάτι μου, το ίδιο μου κάνει, εγώ θα το βάλω στο μιούζικαλ που ετοιμάζω"...
Τι άλλο; Εμφανίζεται ο Αλέξης Μάρδας, ο θρυλικός Magic Alex (του είχα κάνει μια σειρά συνεντεύξεων, που μπορείτε να βρείτε στο blog μου, κλικάροντας εδώ.
Και τέλος, στις φάσεις που ο restored ήχος ακούγεται καθαρά και τα τύμπανα έχουν όγκο και δύναμη, συνειδητοποιεί κανείς πόσα πολλά έχασε ο πλανήτης επειδή σταμάτησαν τόσο νωρίς να δίνουν συναυλίες ήδη από τα μέσα των 60s... Αν έδιναν, θα είχαμε σήμερα υλικό να ακούμε και να το συζητάμε για όλη μας τη ζωή.
