Εγω θα σου ελεγα να αφησεις για ενα διαστημα τα lead, και να επικεντρωθεις στη ρυθμικη κιθαρα, με γνωστα και ευκολα κομματια- ριφακια πανω σε backing track, στο κλασσικο στυλ ξερωγω smoke on the water, paranoid κλπ. Αυτο θα εχει τις εξης ευεργετικες επιδρασεις:
1ον) Βελτιωση της αισθησης του ρυθμου, την οποια νομιζω πως εχεις αναγκη.
2ον) Καλυτερη κατανοηση των βαθμιδων της κλιμακας. Η καθε νοτα της κλιμακας δεν εχει την ιδια βαρυτητα ουτε τον ιδιο ρολο. Αυτο ειναι πολυ πιο εμφανες στα ρυθμικα σχηματα, και οταν τα μελεταμε το κατανοουμε, και αυτη η κατανοηση βγαινει και στο lead παιξιμο.
3) Βελτιωση τεχνικης: Επειδη μιλαμε για συγκεκριμενα ρυθμικα σχηματα, που μαλιστα ειναι και πολυφωνικα, και επιπλεον το παιξιμο με βαση τα backing tracks ειναι στο τεμπο που γραφτηκαν δηλαδη σε τεμπο με ενδιαφερον, θα πρεπει να βρισκεις τους καταλληλους δακτυλισμους και τροπο χτυπηματος με το δεξι ωστε να βγει σωστα το παιξιμο. Εκει ειναι η βελτιωση και για αυτο ακριβως το λογο υπαρχουν και οι ασκησεις, για να εξελιξεις το παιξιμο σου με την τριβη. Αν απλα τζαμαρουμε οτι ξερουμε ηδη θα μεινουμε στο ιδιο σημειο.
Αν θελεις λοιπον να εξελιχθεις, ενας ευκολος και διασκεδαστικος τροπος ειναι να ασχοληθεις με τη ρυθμικη κιθαρα στα αγαπημενα σου κομματια, και γενικα με μια μελετη σε πιο οργανωμενο στυλ. Με μια γερη ρυθμικη βαση, και μπορεις ανα πασα ωρα και στιγμη και να τζαμαρεις με γκρουπακι κλπ, αλλα και εχεις τις καλυτερες βασεις ωστε να εξελιξεις και το lead παιξιμο.
