The Odyssey (2026) - Οι απόψεις των καλλιτεχνών του Noiz

Άγιος

Ειμαι ενας Λαιστρυγόνας
Μηνύματα
2,694
Πόντοι
938
Παίρνω την πρωτοβουλία να ανοίξω ένα νέο νήμα για την επερχόμενη ταινία γιατί θα ήθελα να διαβάσω τις απόψεις σας και να γράψω τις δικές μου. Ελπίζω να διαφωνήσουμε κόσμια και να μην απαιτήσουμε προστασία από τους διαχειριστές επειδή τα σχόλια μας δεν έχουν την αποδοχή που θα θέλαμε. Όλες οι ιδεολογίες είναι ευπρόσδεκτες από μέρους μου τουλάχιστον, και ακόμα πιο ευπρόσδεκτες είναι οι απόψεις για το έργο χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο.

Ας μιλήσουμε για σινεμά. Διαβάζω ότι οι κριτικές των ειδικών που είδαν την ταινία πριν από όλους είναι διθυραμβικές, θα κάνουμε δεκαετίες λέει να το χωνέψουμε τόσο μεγάλο και βαθύ έργο που είναι. Πραγματικά σαν σινεφίλ θέλω να έχουν δίκιο
 
2h 52min είναι αρκετά παραπάνω από το attention span που μπορώ να διαθέσω για προβολή ταινίας. Με ιντριγκάρει το θέμα, αλλά dude, τεράστια...
 
Δεν έχω άποψη για τη ταινία. Η διασκευή των παλιών Odyssey είναι όμως καταπληκτική.
 
2h 52min είναι αρκετά παραπάνω από το attention span που μπορώ να διαθέσω για προβολή ταινίας. Με ιντριγκάρει το θέμα, αλλά dude, τεράστια...
Ρε συ Nekkon! ''Η Οδύσσεια'' λέγεται το έργο πως θα μπορούσε να είναι μια μικρή ταινία; Οφείλει αν είναι μεγάλη, είναι self-explanatory... Και μικρή είναι θα έλεγα
 
Last edited:
Ρε συ Nekkon! ''Η Οδύσσεια'' λέγεται το έργο πως θα μπορούσε να είναι μια μικρή ταινία;
Σωστός!
 
Ωχ Νόλαν, ωχ μεγάλη σε διάρκεια ταινια, ωχ sandals and swords, θα την δω κάποια στιγμή στο μέλλον.
 
Θα είναι εξαιρετική ταινία γιατί θα έχει effects τρομερά, IMAΧ CAMERA και 6 TRACKS SOUNDMIX, downmix σε 5.1 DTS. Δεν υποστηρίζει ATMOS γιατί ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΝΟΛΑΝ δεν επιθυμεί στις δημιουργίες του object based ήχου, αλλά κλασσικού channel based. Αυτό το κάνει διότι θέλει να ελέγχει το αποτέλεσμα ΑΥΤΟΣ και όχι να το αφήσει στην κρίση του downmix των συστημάτων της αίθουσας που θα υποβάθμιζαν τα κανάλια αντίστοιχα. Προτιμά το ταβάνι να το θέσει αυτός για να έχουν όλοι την ηχητική εμπειρία που σχεδιάζει και οραματίζεται.

Θα είναι εξαιρετική ταινία διότι ο NOLAN χρησιμοποιεί γρήγορες αφηγήσεις και παράλληλες αναδρομές.

Θα είναι εξαιρετική γιατί είναι τελειομανής, θα περιέχει και διανόηση και φιλοσοφία που όσοι νιώθουμε κορεσμένοι θα πρέπει να τη δούμε πιο χαλαρά.

Θα έχει εξαιρετικό soundtrack, εξαιρετικές ερμηνείες, δράμα, περιπέτεια, ξύλο και νόστο για την πατρίδα.
Θα έχει όλα όσα θέλουμε για να περάσουμε καλά. Ανυπομονώ να τη δω στο σαλόνι μου αν και είναι μεγάλη η πιθανότητα να τη δω αυτές τις μέρες στο cinema.
 
Θα περιμένω να δω την ταινία πριν σχολιάσω, οπότε προς το παρόν μόνο μια γενική συζήτηση μπορώ να κάνω.

Με την Οδύσσεια δεν έχω ασχοληθεί σοβαρά, τη θεωρούσα για λόγους που δεν ενδιαφέρουν εδώ κατώτερη της Ιλιάδας, και με την Ιλιάδα έφαγα τρία χρόνια: προφορά και μέτρο, αντιπαραβολή μεταφράσεων, χρόνος για κατανόηση... Δεν είχα το κουράγιο να κάνω το ίδιο και για την Οδύσσεια. Με αυτή την παραδοχή, πιστεύω παρόλα αυτά ότι μια μυρωδιά γενικά για τα Ομηρικά έπη έχω πάρει.

Η άποψή μου είναι πως τα Ομηρικά έπη είναι κορυφαία. Όχι επειδή γράφτηκαν πριν 2.800 χρόνια, αλλά γιατί θα τα θεωρούσα κορυφαία ακόμη κι αν γράφονταν σήμερα. Αλλά είναι κορυφαία ως προς το μέγεθος της ποίησης και τη φιλοσοφία που ενέχουν. Όχι ως προς το storyline. Και το storyline είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να αποδώσει μια ταινία σε τέτοιου μεγέθους έργο.

Στον Όμηρο, το storyline υπάρχει για να εξυπηρετεί την ποίηση και τη φιλοσοφία. Ακριβώς όπως στο Όνομα του Ρόδου του Έκο ή στην Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι του Κούντερα. Αναφέρω αυτά τα δύο γιατί είναι πιθανότερο κάποιος και να τα έχει διαβάσει και να έχει δει τις αντίστοιχες ταινίες, οπότε μπορεί να καταλάβει τί εννοώ.

Ο Έκο έγραψε βιβλίο που κάνει αντιπαραβολή μεσαιωνικών μοναστικών ταγμάτων με σύγχρονες πολιτικές αντιπαραθέσεις, δίνει άπειρη πληροφορία για τη ζωή του Μεσαίωνα και δείχνει πώς σημερινές πεποιθήσεις πηγάζουν από ιστορικές συνθήκες αιώνων. Το έγκλημα και η εξιχνίασή του είναι απλά το όχημα, δεν τον νοιάζει κιόλας πώς λύνεται άτσαλα στο τέλος, δεν είναι η Αγκάθα Κρίστι. Ο Κούντερα θέλει να μιλήσει για τη βαρύτητα της επανάληψης, για το τί είναι κιτς και πώς το εργαλειοποιεί η εξουσία. Η πολυγαμία και οι σχέσεις των ηρώων είναι ένα μικρό μέρος ενός βιβλίου που ενδιαφέρεται για τον τρόπο που αισθανόταν η Τερέζα μέσα από την επανάληψη της απιστίας.

Και τα δύο αυτά βιβλία έγιναν φιλότιμες ταινίες, με μεγάλη κριτική αποδοχή και cast που σεβόταν τους χαρακτήρες. Κι όμως, αν τις βάλεις δίπλα στα βιβλία, αυτές οι ταινίες είναι μπούρδες στα όρια του κωμικού. Ο Κούντερα μίσησε τόσο πολύ τη δική του που έβαλε σκοπό ζωής να γράφει βιβλία χωρίς γραμμικό storyline, ώστε να μην μπορούν να γίνουν ταινίες.

Με τον Όμηρο η απόσταση είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερη. Ακόμη κι αν κάποιος τελείωσε με άριστα στα φιλολογικά τη δευτεροβάθμια και ξέρει απ' έξω τη μετάφραση Σίδερη, θεωρώ ότι δεν έχει καταλάβει σχεδόν τίποτα. Ακόμη και ο Σωκράτης εμφανίζεται από τον Πλάτωνα να δυσκολεύεται να κατανοήσει λέξεις και έννοιες του Ομήρου κι αυτό ενώ τα Ομηρικά έπη ήταν το σχολικό εγχειρίδιο της εποχής. Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια περιέχουν περίπου 1.500 άπαξ λεγόμενα: λέξεις που δεν εμφανίζονται πουθενά αλλού στην ελληνική γλώσσα, για τη σημασία των οποίων ακόμη και στην κλασική εποχή υπήρχαν μόνο εικασίες. Ο Ομηρικός κόσμος ήταν, ακόμη και για την κλασική Αθήνα, σχεδόν ξένη γλώσσα, δυσκολότερη από πρωτότυπο Σαίξπηρ για σημερινό αγγλομαθή.

Μια συζήτηση λοιπόν που παθιάζεται με το πόσο πιστή είναι μια ταινία στο Ομηρικό storyline κι ακόμη με το τί εξωτερικά χαρακτηριστικά έδινε ο Όμηρος στους ήρωες, που έτσι κι αλλιώς ήταν ελάχιστα και που κάποιες φορές απλά εξυπηρετούσαν το μέτρο, μου φαίνεται σε εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο. Δεν το λέω από έλλειψη σεβασμού, πρέπει να είναι κάποιος τυχερός να μην είναι η δουλειά του και να βρει τον χρόνο να βυθιστεί σε ένα τέτοιο κείμενο. Αλλά ακριβώς γι' αυτό δεν μπορώ να πάρω στα σοβαρά κριτική πιστότητας σε ένα storyline που, στο ίδιο το πρωτότυπο, δεν ήταν ποτέ το νόημα.
 
Last edited:
Δεν θα δω την ταινία.

Όχι επειδή είμαι πωρωμενος Έλληνας - ρατσιστής, αλλά έχοντας τύχει να γεννηθώ σε αυτή την χώρα με πάνω από 200 αρχαιολογικά μουσεία, και έχοντας από μικρός exposure σε αυτόν τον πολιτισμό, έχω μια συγκεκριμένη εικόνα αποτυπωμένη στο μυαλό μου, μέσω των αγαλμάτων, των αμφορέων των ψηφιδωτών κτλ πως έδειχναν και πως ντύνονταν αυτοί οι άνθρωποι, οπότε οι casting και οι στυλιστικές επιλογές του κατά τα άλλα σπουδαίου Nolan (οι στολές φαίνονται πιο πολύ σαν αρχαίους σούπερ ήρωες παρά σαν αρχαιοελληνικές πανοπλίες) μου χαλάνε την "ψευδαίσθηση" που θα έπρεπε να μου δημιουργήσει αυτή η ταινία για να την απολαύσω όπως θα έπρεπε. Τώρα δεν μπορώ να μπω καν στον κόπο.

Η ταινία "Τροία" του 2004 μπορεί να μην ήταν η καλύτερη ταινία όλων των εποχών, αλλά σου δημιουργούσε άνετα αυτή την ψευδαίσθηση ότι μεταφέρεσαι σε αυτόν τον αρχαίο κόσμο, και ήταν πολύ έξυπνο που έκαναν την ιστορία να μην έχει σχεδόν καμία σχέση με την Ιλιάδα, αλλά έφτιαξαν μια ιστορία που ήταν πιο "ρεαλιστική", χωρίς θεϊκό στοιχείο - πραγματική θεϊκή παρέμβαση, που θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν μια πραγματική ιστορία που ενέπνευσε την Ιλιάδα.

Γενικά οτιδήποτε έχει να κάνει με κουλτούρα - ιστορία οποιουδήποτε πολιτισμού ή λαού, δεν θέλω να μου χαλάνε το immersion με άστοχες επιλογές. Αυτός είναι και ο λόγος που η τριλογία Lord of the rings θεωρείται άπιαστη κορυφή του σινεμά. Δεν πήγαν να κάνουν δικά τους πράγματα, ο,τι έκοψαν για διασκευάσουν την ιστορία τριών τεράστιων βιβλίων σε λίγες ώρες το έκαναν με σεβασμό στο ορίτζιναλ υλικό, δεν πήγαν να ανακαλύψουν τον τροχό και να περάσουν πολιτικά μηνύματα, γι'αυτό και ο κόσμος το αγκάλιασε και το αγάπησε τόσο πολύ (σε αντίθεση με το rings of power)
 
Ο κινηματογράφος είναι πολιτική.
Απο την πιό ελαφριά αμερικανιά μέχρι το πιο ψαγμένο ευρωπαικό πειραματικό μικρού μήκους.
Οποιος επηρεάζεται τόσο πολύ από τα μηνύματα που θέλει να περάσει η κάθε μία από αυτες,ας επιλέξει διαδρομή κοντά σε αυτά που πιστεύει και να παρακολουθεί μόνο αυτά.
Ο ρόλος του απλού παρατηρητή βοηθάει καλύτερα να μήν περιορίζεσαι,να μήν επηρεάζεσαι και επεκτείνει απίστευτα την γκάμα επιλογών,αρκεί να έχεις ανεπτυγμένη αντίληψη και κατασταλαγμένες απόψεις,ώστε να αποδεχθείς η να αμφισβητήσεις το τελικό αποτέλεσμα του νοήματος που εξάγει κάθε μία από αυτές.

Το έχω κάνει ήδη για την συγκεκριμένη ταινία,χωρίς να την έχω δεί,γιατί πολύ απλά γνωρίζω την διαδρομή απο όπου προέρχεται.

Πίτσα,pop corn και coca cola.

Σε μια αφηρημένη μουσική προσέγγιση θα μπορούσα να πώ ότι,έχουμε να κάνουμε με ένα εμπορικό προιόν μεγάλου δείκτη απήχησης,στο οποίο έχει γίνει remix,βάση σύγχρονων τάσεων και εμπορικών αναγκών και όχι κάποιο edit,re-mastering με σκοπό να αποδώσει καλύτερα το προγενέστερο ηχητικό αποτέλεσμα,μένοντας πιστό ως προς το νόημα.

Μην πάτε δηλαδή με περικεφαλαίες,πανοπλίες και κοντάρια να το δείτε στο σινεμά,γιατί εκτός οτι δέν θα βλέπουμε τίποτα από τις μοικάνες,θα τρίζουν οι στολές κάθε φορά που πάτε τουαλέτα,θα σκίσουμε κανα πανί με καμιά λόγχη και θα περάσει κανένα βέλος με ντόνατς για να κεραστεί και ο φίλος που κάθετε στην άλλη μεριά του θεάτρου η θα φύγει κανένα περουκίνι από κανέναν αξιόλογο κριτικό ταινιών που κρατάει σημειώσεις και θα χαθεί όλη αυτή η μαγεία του αθάνατου Ελληνικού πνεύματος.

Στους "300" δηλαδή ήταν όλα καλά?

Οι μισοί από τους θεατές είχαν λαχανιάσει μέχρι να φτάσουν στο κάθισμα τους,οι άλλοι μισοί αν δούν κατσαρίδα φοβούνται να την πατήσουν και στην οθόνη έδειχνε 300 γραμμωμένους,στιβαγμένους να τους την πέφτουν χιλιάδες από κατι ζωγραφισμένους με τατουάζ και piercing βγαλμένοι απο την κόλαση με στρατιές ελεφάντων,αλλά εκεί κάναμε perfect matching με εμάς,έτσι?

Εδειχνε η οθόνη την γυναίκα και το παιδί να χαιρετούν τον αγαπημένο τους,που πήγαινε σε βέβαιο θάνατο και έστελνε η άλλη μέσα στην αίθουσα μήνυμα του γαμπρού "που είσαι" και αν δέν απαντούσε μέσα σε 2 λεπτά,έβγαινε έξω και τον έπερνε τηλέφωνο.

Δέν με βλέπω να γράφω κριτική ταινιών σε κάποιο σάιτ επαγγελματικά,ξεκινάω καλά αλλά νομίζω πρέπει να το διορθώσω λίγο εκεί προς το κλείσιμο.
 
Αυτός είναι και ο λόγος που η τριλογία Lord of the rings θεωρείται άπιαστη κορυφή του σινεμά

Στους "300" δηλαδή ήταν όλα καλά?

To Lord of the Rings θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί με τους άθλους του Ηρακλή ή του Θησέα ή και των δύο μαζί. Το κύριο επίτευμα του Τόλκιν είναι το remix διαφορρετικών μυθολογικών παραδόσεων. Στα Ομηρικά έπη μιλάμε για 24 ραψωδίες της καλύτερης εικονοκλαστικής ποίησης που έχει γραφτεί ποτέ με λεξιπλασία εφάμιλη του Σέξπηρ και του Χάιντεγκερ.

To "300" ήταν βασισμένο σε κόμικ, οπότε μια χαρά το απέδωσε. Θα τολμήσω να πω ότι απέδωσε πολύ καλά και το defiance που έδειξαν οι Σπαρτιάτες, ενώ όπως και το δεύτερο part εμπεριείχε και κάποια ψήγματα από τα πιο σκοτεινά σημεία της Ελληνικής ιστορίας με τα οποία η σχολική εκπαίδευση έχει δυσανεξία.
 
Μπήκα στον πειρασμό να διαβάσω κριτικές. Αυτό που καταλαβαίνω είναι πως η ταινία έχει βασιστεί σε κάποιες αρκετά σύγχρονες ψαχαναλυτικές ερμηνείες, βάσει των οποίων ο Όμηρος, ζώντας σε κοινωνίες στις οποίες οι ίδιοι άνθρωποι έπρεπε να πολεμούν και έπειτα να επιστρέφουν σπίτι στις ζωές τους και να αναλαμβάνουν και πάλι τα καθήκοντά τους, είχε την εμπειρία αυτού που μετά το Βιετνάμ οι Αμερικάνοι ονόμασαν PTSD.

Πιθανότατα η έμπνευση να ειναι τα βιβλία του Jonathan Shay, που δούλεψε με βετεράνους του Βιετνάμ και ήταν ο πρώτος που παρατήρησε ότι η Οδύσσεια στην πραγματικότητα περιγράφει με φοβερή ακρίβεια όλα τα στάδια του PTSD (αδυναμία επιστροφής (Καλυψώ), ναρκωτικά (λωτοφάγοι), μάχη μετά τη μάχη (Κύκλωπας), αναβίωση (Νέκυια), παγίδα της επιστροφής (Σειρήνες) καθώς και τη γενική αλλοίωση του χαρακτήρα που πιστεύει ότι πρέπει συνέχεια να έχει ένα πλάνο, που φοβάται τα πάντα, που χρησιμοποιεί αχρείαστη βία.

Αυτό, είναι όντως ενδιαφέρουσα σκοπιά, έστω και χωρίς την ποίηση. Ίσως επίσης δικαιολογεί το "πολύτροπος" μεταφρασμένο ως complicated και όχι cunning ή man of many ways γιατί υποδηλώνει το ψυχολογικό υπόβαθρο που έχει η συμπεριφορά του.
 
Άσχετο το αν η ορίτζιναλ Οδύσσεια αφήνει περιθώρια στο κείμενο για μαύρες Ελένες, άσχετο και το πόση σχέση έχουν οι Νεοέλληνες με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Από δεύτερο και τρίτο χέρι είμαστε προϊόν του Ελληνικού πολιτισμού από επιλογή, και υπογραμμίζω Προϊόν! ούτε συνεχιστές ούτε επίγονοι (ίσως απόγονοι σε κάποιο βαθμό χωρίς να έχει καμιά σημασία πια έχοντας απολέσει τον πολιτισμό), ούτε τίποτα παραπάνω. Άσχετη και η πιστότητα της ταινίας με τα αρχαιολογικά ευρήματα της εποχής του χαλκού. Άσχετα όλα για εμένα. Το μόνο που μετράει είναι αν οι συντελεστές προσεγγίζουν με σεβασμό την αρχαία Ελλάδα, αν δηλαδή θέλουν να δείξουν πόσο γαμάτοι ήταν οι Έλληνες. Είναι αυτός ο σκοπός τους; Θα το δούμε
 
Kpeyos ανοιξε κανα θεμα για λογοτεχνια, αρκετα εχουμε αναλυσει το tele vs strat εδω μεσα 😂

Οσο για την ταινια θεωρω το εξης: 1ον) Ειναι αδικια να εχει παρει τοσο πολυ η μπαλα αυτην την ταινια με τα περι woke, διοτι αυτα αφορουν ΚΑΘΕ καινουργια ταινια και δεν ειδα τοσο γκαρισμα, δηλαδη ολα τα αλλα ειναι καλα και θα κανουμε την επανασταση λογω Ομηρου; Μα δεν εχει νοημα κατι τετοιο διοτι 2ον) Αν μια μορφη τεχνης αντλει εμπνευση απο μια αλλη μορφη τεχνης αυτο δε σημαινει ουτε οτι στοχευει να αντικαταστησει το ενα εργο με το αλλο, ουτε οτι μπορει να εκφραστει το ενα εργο με το αλλο.

Ας δωσω ενα παραδειγμα:




Αυτη η μουσικη εχει ως θεμα και εμπνευση τον πινακα "Το νησι των νεκρων" του Böcklin. Ο ανδρας ο σωστος ο προστυχος θα θαυμασει τον πινακα και θα ακουσει και τη μουσικη, αλλο το ενα αλλο το αλλο. Αν ειναι καλη ταινια η Οδυσσεια θα εχει επιτελεσει το σκοπο της, για τα περι του Ομηρικου κειμενου απευθυνθειτε στο Ομηρο.

Και κατι ακομα: Ο Ραχμανινοφ ειχε δει μια ασπρομαυρη εκδοση του πινακα. Οταν αργοτερα ειδε τον αυθεντικο με τα χρωματα του, ειπε πως αν ειχε δει τον εγχρωμο πρωτα δε θα ειχε γραψει ποτε αυτη τη μουσικη. Αν λοιπον ο Νολαν εχει κανει την ταινια μεσα απο μια ασπρομαυρη θεαση, χωρις μεταφυσικες αναφορες κλπ, ή ακομα και μεσα απο τη woke ματια ή και δεν ξερω γω τι αλλο, αυτο μπορει να απομακρυνει την ταινια απο την πληρη χρωματικη παλετα του Ομηρου, αλλα δεν ειναι υποχρεωτικο οτι θα εμποδισει την ταινια να ειναι καλη.

Η γραφικοτητα, με την εννοια της επαναληψης, του woke, αλλα και της μπατμαννταρκναιτοσκοτεινορεαλιστικοτητας :ROFLMAO: μπορει πραγματι να αποτελεσει ενα εμποδιο για να "αναστειλουμε τη δυσπιστια μας" και να απολαυσουμε την ταινια, αν τελικα ομως αφεθουμε ειμαι σιγουρος οτι θα περασουμε ενα πολυ ευχαριστο τριωρο. Οποιος αισθανεται πολυ περιφανος για τον Ομηρο και την κληρονομια του, ΟΚ, ας μη δωσει ενα τριωρο στο Νολαν.

Στον Ομηρο ομως, εχει δωσει το χρονο που χρειαζεται, που ειναι και ΠΟΛΥ περισσοτερο απο ενα τριωρο; Ή τελικα ειναι λιγοτερο "γνησιος Ελληνας απογονος του Περικλη all rights reserved" απο τη Λουπιτα Νιογκο που ψεγει;
 
Οταν αργοτερα ειδε τον αυθεντικο με τα χρωματα του, ειπε πως αν ειχε δει τον εγχρωμο πρωτα δε θα ειχε γραψει ποτε αυτη τη μουσικη.
True story: Γνωστός Έλληνας σκηνοθέτης είχε ζητήσει να έχει όπωσδηποτε ένα αντίγραφο της Guernica για μια σκηνή κι όταν του έφεραν τον πίνακα αναφώνησε: "καλά, ασπρόμαυρο μου το φέρατε;"
 
True story: Γνωστός Έλληνας σκηνοθέτης είχε ζητήσει να έχει όπωσδηποτε ένα αντίγραφο της Guernica για μια σκηνή κι όταν του έφεραν τον πίνακα αναφώνησε: "καλά, ασπρόμαυρο μου το φέρατε;"

Μπορώ να του δώσω αν θέλει το όνομα ενός ξενοδοχείου όπου έμεινα τις προάλλες, το ρεσιτάλ κιτσαριού περιελάμβανε και έγχρωμες γκουέρνικες (θεός να τις κάνει) στο πάτωμα.

1784283567250.png
 
Ο Όμηρος, ο θεμελιωτής της επικής ποίησης και η βασική πηγή για τη γλώσσα της εποχής, χαρακτηρίζεται εικονοκλάστης και λεξιπλάστης σαν Σέξπηρ και Χάιντεγκερ.
Make it make sense.
 
Διορθώνω. Εικονοπλάστης όχι εικονοκλάστης.
 
Update:

Ο Όμηρος, ο θεμελιωτής της επικής ποίησης και η βασική πηγή για τη γλώσσα της εποχής, χαρακτηρίζεται εικονοπλάστης* και λεξιπλάστης σαν Σέξπηρ και Χάιντεγκερ.
Make it make sense.
 

Απαντήσεις

Trending...

Νέα θέματα

Back
Top