- Μηνύματα
- 3,047
- Πόντοι
- 398
Μια τάση που πρωτοείδα γύρω στο 2010 σε intros των Pro Evolution Soccer βιντεοπαιχνιδιών με πολύ βαριές μινόρε, δραματικές και βαρύγδουπες αρμονίες. (και το λέει αυτό μεγάλος φαν αυτής της σειράς "ποδοσφαιρακίων")
Τα τελευταία χρόνια μάλιστα λόγω ραπ επιρροών και για να μοιάζουν σύγχρονα, και καλά, είναι σε μεγάλο βαθμό σε aeolian κλίμακα με έμφαση στην μικρή έκτη, η πιο dissonant νότα. Πχ Europa/Conference League anthem, EuroLeague αλλά και σε πολλές εκπομπές και διαφημίσεις αγώνων. Μάλιστα δεν είναι πλέον και σπάνια η αρμονική μινόρε, πχ. στην F1. Όπως επίσης και phrygian, με την μικρή δευτέρα λες και πάμε σε πόλεμο. Παντού τα ίδια.
Ειδικά σε λιγότερο βίαια σπορ, όπως ποδόσφαιρο, μπάσκετ, τέννις κτλ που η ουσία δεν είναι η έντονη σωματική επαφή, αυτές τις μουσικές επιλογές τις βρίσκω άτοπες, απλά ακολουθώντας ένα ρεύμα, αλλά χωρίς να συνδέονται με τον πνεύμα των αθλημάτων αυτών. Όταν όλα ακούγονται έτσι το ίδιο, και τόσο δραματικά. Είναι σαν soundtrack για UFC ή MMA με ξύλο της αρκούδας κτλ.
Αρμονίες βασισμένες στο φάσμα ματζόρε-mixolydian-dorian (με ή χωρίς μπλουζορόκ) + aeolian (αλλά με προσοχή την μικρή έκτη) συνδυάζονται καλύτερα.
Για αρχή, και μετά πολύς χώρος και για chromatics, modulations κτλ.
Παραθέτω μερικά παραδείγματα από το καθένα:
Ματζόρε + mixolydian - ύμνος Μουντιάλ Κατάρ 2022 (συν παραδοσιακά τους όργανα και φρασεολογία)
Mixolydian - PES 1 ηχητικό goal replay
Dorian: Satriani - Motorcycle driver
Aeolian: Apollo 440 - Ain't talking about dub, με sample από Van Halen - Ain't talking about love, έπαιζε σε ελληνική εκπομπή αυτοκινήτου στα 90s
Δεν λέω φυσικά να μείνουμε στα παλιά, απλά ως παραδείγματα και υπάρχει άπειρο ζουμί ακόμα για σύνθεση σύγχρονων μουσικών πάνω στις αρμονίες αυτές ως βάση.
Τα τελευταία χρόνια μάλιστα λόγω ραπ επιρροών και για να μοιάζουν σύγχρονα, και καλά, είναι σε μεγάλο βαθμό σε aeolian κλίμακα με έμφαση στην μικρή έκτη, η πιο dissonant νότα. Πχ Europa/Conference League anthem, EuroLeague αλλά και σε πολλές εκπομπές και διαφημίσεις αγώνων. Μάλιστα δεν είναι πλέον και σπάνια η αρμονική μινόρε, πχ. στην F1. Όπως επίσης και phrygian, με την μικρή δευτέρα λες και πάμε σε πόλεμο. Παντού τα ίδια.
Ειδικά σε λιγότερο βίαια σπορ, όπως ποδόσφαιρο, μπάσκετ, τέννις κτλ που η ουσία δεν είναι η έντονη σωματική επαφή, αυτές τις μουσικές επιλογές τις βρίσκω άτοπες, απλά ακολουθώντας ένα ρεύμα, αλλά χωρίς να συνδέονται με τον πνεύμα των αθλημάτων αυτών. Όταν όλα ακούγονται έτσι το ίδιο, και τόσο δραματικά. Είναι σαν soundtrack για UFC ή MMA με ξύλο της αρκούδας κτλ.
Αρμονίες βασισμένες στο φάσμα ματζόρε-mixolydian-dorian (με ή χωρίς μπλουζορόκ) + aeolian (αλλά με προσοχή την μικρή έκτη) συνδυάζονται καλύτερα.
Για αρχή, και μετά πολύς χώρος και για chromatics, modulations κτλ.
Παραθέτω μερικά παραδείγματα από το καθένα:
Ματζόρε + mixolydian - ύμνος Μουντιάλ Κατάρ 2022 (συν παραδοσιακά τους όργανα και φρασεολογία)
Mixolydian - PES 1 ηχητικό goal replay
Dorian: Satriani - Motorcycle driver
Aeolian: Apollo 440 - Ain't talking about dub, με sample από Van Halen - Ain't talking about love, έπαιζε σε ελληνική εκπομπή αυτοκινήτου στα 90s
Δεν λέω φυσικά να μείνουμε στα παλιά, απλά ως παραδείγματα και υπάρχει άπειρο ζουμί ακόμα για σύνθεση σύγχρονων μουσικών πάνω στις αρμονίες αυτές ως βάση.
