Reply to thread

μα... είναι αυτονόητο! ;D

Τώρα, σοβαρά. Μου αρέσουν οι τρύπες, πάντα μ'άρεσαν (από κάπου στο λύκειο, τέλος πάντων, γύρω στις αρχές του '90 (93-95...). Ο Αγγελάκας έχει φωνή (όπως φάνηκε με το παραπάνω βίντεο), αν και με τίποτα δε μπορείς να τον πεις φωνάρα. Το στυλ που έβγαλε στα τραγούδια, μου φαίνεται ότι βγήκε πιο πολύ από ανάγκη, παρά από γνήσια επιλογή (<- έτσι νομίζω, δε γνωρίζω, οκ?).


Τα τραγούδια είχαν αυθεντικότατα στοιχεία, ειδικά για την εποχή τους (scratching στο δίσκο, ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι, και άλλα πολλά), και οι παραγωγές, τουλάχιστον για την εποχή τους ήταν οι μοναδικές που "ακούγονταν σαν να είναι εξωτερικού".


Back
Top