Πρόσεξε Φώτη εδώ, δεν είναι ζωολογικός κήπος αλλά πάρκο.
Ένα μέρος δηλαδή που τα ζώα δεν ζουν σε κλουβί όπως ξέρουμε τα κλουβιά, αλλά σε μια έκταση λίγο πιο ελεύθερα (ή έτσι θα έπρεπε να είναι).
ΑΛΛΑ ....
Πόσα ΑΛΛΑ ....
Πέρασε ηλεκτροφόρα καλώδια (φαντάσου πώς αισθάνθηκε), δεν υπήρχε μια μαμημένη ομάδα σε ετοιμότητα να εκκενώσει το πάρκο και να ακινητοποιήσει το ζώο όταν ακόμα μπορούσε (ήθελε λέει 15 λεπτά να δράσει το υπνωτικό).
Μέσα σε όλους που προσπάθησαν να τον σταματήσουν, ήταν κι ένας που βγήκε με πυροσβεστήρα!!!!
ΕΛΕΟΣ!
Μηδέν εκπαίδευση, μηδέν προδιαγραφές, άθλιες συνθήκες σε κάτι που θέλει να λέγεται "πάρκο άγριων ζώων".
Σε τελική ανάλυση, πήραν έναν φουκαρά χιμπατζή από το μέρος που ζούσε, τον "φυλάκισαν" για το φιλοθέαμον κοινό, και όταν προσπάθησε να ξεφύγει από όλα αυτά (τι πιο φυσιολογικό για άγριο ζώο, ακόμα και για τον άνθρωπο) τον σκότωσαν.
Σκοτείνιασαν για πάντα τα ματάκια του (όσοι έχετε δει τέτοια ζώα ξέρετε πώς είναι τα ματάκια τους).
ΠΟΣΟ ΚΡΙΜΑ!!!!!!!!
Και ξανασκέφτομαι πώς έχουμε φτιάξει τον μαμημένο τον κόσμο μας, εχθρικός είναι ακόμα και για μας.
Δεν υπάρχει χώρος για τα υπόλοιπα πλάσματα αυτού του πλανήτη.
Εάν θέλουν σώνει και καλά "πάρκα" με ζώα να πηγαίνουν οι μπαμπάδες και μανάδες τα βλαστάρια τους, ας φτιάξουν εθνικά πάρκα μεγάλων εκτάσεων-διαστάσεων, να αφήσουν ελεύθερα ζώα μέσα και με κάποιο τρόπο (jurassic park style...) να τα παρατηρούν...
Πριν ~15 χρόνια φαγώθηκε ο πρωτότοκος μου να τον πάω στον ζωολογικό κήπο στο Σέιχ σου. Πήγε φίλος του και τον ξεσήκωσε....
Πήγαμε τελικά.... το τι ατάιστα αδύνατα ζώα (αλεπούδες, λύκους, αρκούδες) είδαμε δεν μπορείς να φανταστείς...όρεξη για ζωή μηδέν. Δεν θα ξεχάσω έναν κοκαλιάρη λύκο που έκανε γύρες γύρω απ'τον εαυτό του σε ένα κλουβί 3x3...
Τελικά κάτσαμε 10-15 λεπτά, στεναχωρήθηκε τόσο ο υιός που φύγαμε άρον άρον....
CommonPerson ένα πράγμα μόνο θα σου πω.... Στην περιοχή μου διοργανώνονται ακόμα κυνομαχίες....... Χωρίς πλάκα παλαιότερα (πριν 25-30 χρόνια) "είχαμε" και κοκορομαχίες, αλλά λόγω μικρής συμμετοχής και προσέλευσης κοινού αδράνησαν....
Κρίμα ο μαυρίλας. Θύμα. Θα μπορούσε να γυριστεί και ταινία όμως όλο αυτό, αλληγορία.
Να είναι λέει ένας lead σε μια εταιρία χάλια, που όλοι έχουν κατάθλιψη και ζούνε ζωή μαύρη, αλλά έρχεται ο κόσμος να εξυπηρετηθεί σύμφωνα με το όραμα της εταιρίας και να ρέει το χρήμα. Βίος αβίωτος, αλλά σε ράγα, ρουτίνα, και η εταιρία μικρόκοσμος, μονόδρομος, το σύμπαν τους όλο.
Και μια μέρα λέει μια κλίκα να βαλθεί να εκθρονίσει τον lead με διάφορες μηχανορραφίες. Αυτός πολεμάει με νύχια και με δόντια, και σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ελευθερωθεί από τη βία τους, κάνει άλμα στο κενό - παραιτείται από την εταιρία χωρίς καμιά προειδοποίηση, σπάει τα όρια του σύμπαντός του. Η κλίκα χαίρεται που πήρε τα ηνία, αλλά συνεχίζουν να τρώγονται ποιος θα είναι ο καινούργιος lead. Η εταιρία ρίχνει στην πιάτσα βρώμες ότι ο ήρωας είναι αναξιόπιστος, ασταθής. Του προτείνουν οι επόμενοι εργοδότες ψυχοθεραπείες αλλά αυτός δε θέλει, ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ (που θα λεγε και ο @cos_dr ?), κι έτσι όπως περιφέρεται σαν κενό κουφάρι με το μάτι του να γυαλίζει, μπλέκεται σε μια παρεξήγηση που γίνεται καυγάς και τον πυροβολούν οι αστυνομικοί (στο χόλιγουντ θα το γυρίσουμε, όχι εδώ). Τώρα αν το θέλουμε να είναι ευρωπαϊκό, ορθολογικό και ψυχρό, απλά ρίχνουμε μαύρο. Αν θέλουμε να είναι inspirational (χαχαχαα) μπορούμε να βάλουμε μια σκηνή που η σκ@Τ$ωμένη ψυχούλα του ανεβαίνει με ολοκάθαρα και χρυσά φτερά προς τον ουρανό. (cheesy hollywood σκολή, μπορούμε να βάλουμε και την Apotheose του Στραβίνσκυ από τον Απόλλωνα να μπερδέψουμε τα χνάρια, και καλά κουλτούρα).
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας βοηθήσει να εξατομικεύσετε το περιεχόμενο, να προσαρμόσετε την εμπειρία σας και να σας κρατήσει συνδεδεμένους εάν εγγραφείτε.
Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, συναινείτε στη χρήση των cookies από εμάς.
Καλά ρε γαμώτο, ζώα σε κλουβιά να μαραζώνουν για να πηγαίνουμε εμείς οι "πρωτεύοντες" να τα βλέπουμε;