Πρόσφατο περιεχόμενο από το μέλος Jet72

Η λαϊκή φωνή της εποχής μας. Κρίμα. Στο παρακάτω είναι 18 χρονών και φαίνεται ότι "το 'χει".

Πω ρε σεις, νιωθω πολυ γέρος για τετοια.... πολυ ξενος ηχος για τα αυτια μου. Απλα το λεω. Κρίμα γιατι βλεπω πολλη τεχνικη που πηγαινει χαμενη imho.

Μία επισήμανση: η A.I. δεν έχει ως βασικό ρόλο την αναζήτηση πληροφοριών αλλά την εκτέλεση εργασιών. Για να το πω λίγο διαφορετικά, φαίνεται να υπάρχει μεγαλύτερη επιτυχία στα σύνθετα tasks (πχ "φτιάξε μου", "κάνε σύγκριση" κλπ) παρά στα φαινομενικά απλά (πχ "πες μου" κλπ).

Προ... (άσε, τώρα που τα μέτρησα...) προ κάποιων δεκαετιών τέλος πάντων, έκανα αρμόνιο - και επειδή κάτι κατάφερνα, μου λέει ο αείμνηστος δάσκαλός μου: θα πάμε κανονικά σε πιάνο. Ευτυχώς. Γιατί αυτά που έμαθα στο πιάνο είναι αυτά που τελικά με πήγαν (και με πάνε ακόμη, έστω και χομπυστικά)...

Ως έφηβος μεγάλωσα στα 80s. Τώρα πιάνω τον εαυτό μου να ψάχνεται περισσότερο με τα 70s, ίσως γιατί εκεί υπήρχε η μήτρα για όλα αυτά που δέκα χρόνια μετά σκάσανε σαν έκρηξη με την κατάληψη των παραγωγών από τα σύνθια. Στα 70s τα πράγματα είχαν περισσότερη μελωδία, δυνατότερες αρμονίες και...

Παιδιά νομίζω ότι πουλήθηκε.... Πάτησα το link και δεν βγαίνει, λέει sold.

" ... και αυτή είναι η αγαπημένη μου, HB του '62. Βασικά ήθελα μία του '59 αλλά δεν έβρισκα - και αυτή του '62 μία ήταν, στο Norman's Rare Guitars.... Τα έχει τα χρονάκια της και αυτό της φαίνεται... "

Τι να πουν και οι αριστερόχειρες πιανίστες! Αλλά εκεί τα πράγματα είναι πολύ εύκολα γιατί δεν τίθεται καν θέμα. :-)

Κάτι μου λέει ότι αν το διαβάσω, μετά τα λάιβ θα μου φαίνονται πολύ διαφορετικά.... Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο!

Νομίζω ότι το φυσικό ακόλουθο στο παραπάνω post είναι κάποιο από τα βίντεο που εξηγούν το γιατί ο EVH ξεκούρδιζε λίιιιιιιιγο την ΣΙ, για να πετύχει καλύτερο ηχητικό αποτέλεσμα στα ματζόρε με πολύ gain. Έπρεπε να "ξεφύγει" από το ελαφρύ φάλτσο του ίσου συγκερασμού.

Σημεία των καιρών, θα τις κρίνει και αυτές ο πανδαμάτωρ χρόνος, τι να πω, και πολύ ασχοληθήκαμε δηλαδή. Και αμάν πια με αυτή την "τέχνη που δεν έχει όρια" γιατί έτσι φεύγουμε εκτός ορίων γενικότερα. Δεν μεταδίδω άλλο, θα γίνω δυσάρεστος.

Λέτε η νέα μου H.Benton (strat-like) να γίνει... συλλεκτική ;;;; O tempora o mores!

Εμένα πάντως μου άρεσε, το σκεφτόμουν σε live με πχ Ελεωνόρα Ζουγανέλη και θα ήταν σούπερ. Και αν κάποιος πει ότι η συγκεκριμένη μελοποίηση ήταν "προβλέψιμη", θα απαντούσα ότι ήταν απλά ταιριαστή. Τεχνική λεπτομέρεια: στο μυαλό μου απογειώθηκε με το να είναι δραματικό έχοντας όμως ματζόρε ρεφραίν.

Blast from the past: Γ' Γυμνασίου, κάπου στο '87... Λέει ο διπλανός μου: δεν πάει άλλο, θα γίνω μεταλλάς! Αυτό το ερμηνεύετε όπως το καταλαβαίνει ο καθένας. Την άλλη μέρα, μπλούζα Μέηντεν, νομίζω Peace of Mind. Και το γνωστό πρόβλημα, "δεν μου πλένει τη μπλούζα η μάνα μου". Εγώ παρακολουθούσα...

Το ιταλικό τραγούδι (και ως τραγούδι και ως παρουσίαση) μού αφήνει την όμορφη αίσθηση ότι υπάρχει ελπίδα στον κόσμο!