Πρόσφατο περιεχόμενο από το μέλος Jazzjoker

Σύμφωνοι αλλά αυτό ισχύει και πάλι γενικά για το παίξιμο και όχι μόνο για το σόλο. Επίσης το παίξιμο με δάχτυλα μας πηγαίνει ένα βήμα μακρύτερα από τον κοινό διαχωρισμό σόλο κιθάρα - ρυθμική κιθάρα. Το ότι πλέον "κρατάς" στο χέρι 4 ή 5 πένες, σε κάνει να βλέπεις και το όλο όργανο αλλιώς.

Να ζηλεύεις τους παίχτες που μπορούν να παίζουν και με δάχτυλα, όχι να σολάρουν απλά. Το παίξιμο με δάχτυλα ανοίγει νέους ορίζοντες και δυνατότητες στα είδη κιθάρας που παραδοσιακά παίζονται με πένα. Κατά τ' άλλα, στο βίντεο, είσαι αξιοπρεπέστατος.

Είναι προφανές νομίζω ότι δεν υπάρχουν σαφή όρια όπως δεν υπάρχουν και σαφείς ορισμοί του τι είναι jazz, τι είναι fusion κλπ. Κατά προσέγγιση πάντα λοιπόν και σύμφωνα με το βίντεο, κατ' εμέ και τα δύο παιξίματα είναι fusion. Το εφέ που προσπαθεί να πετύχει με λίγα λόγια ο Hutchings, παίζοντας...

Οι ένοικοι του από κάτω διαμερίσματος, Η πολυκατοικία είναι αρχών δεκαετίας 80.

Νέκκονα δεν παρακολουθείς. Επαναλαμβάνω: Οι στάθμες θορύβου που αναφέρω αφορούν τον δέκτη, όχι την πηγή. Οι τιμές που βρήκες στο google είναι μετρήσεις δίπλα στην πηγή.

Επειδή προσφάτως έχω πρόβλημα με θόρυβο ο οποίος όμως πηγάζει εντός της πολυκατοικίας και κάλεσα ειδικούς τεχνικούς να κάνουν μετρήσεις, μπορώ μετά βεβαιότητας να σας πω το εξής: Ανεξαρτήτως ωρών κοινής ησυχίας, το όριο θορύβου εντός ενός διαμερίσματος, πάνω από το οποίο θεωρείται...

Οι Σκιαδαρέσες, που είναι το ντουέτο που λέει το τραγούδι, είναι γνωστές (και) για την σκωπτική τους διάθεση στιχουργικά. Εδώ προφανώς επιχειρούν μία σκιαγράφηση του γνωστού στερεοτύπου της νεαρής γυναίκας που είναι πολύ όμορφη αλλά ταυτόχρονα (αναγκαστικά?) και τρομερά νευρωτική. Σεβαστό το...

Εγώ πάλι δεν ήθελα να δω το Γιαννάκη σε άλλο ένα διαφημιστικό (τελευταίως και μετά από PRS και NDSP κάτι παίζει και με ρολόγια) το οποίο μάλιστα διανθίζει με φιλοσοφία well being/zen, πράγμα το οποίο του δίνει έξτρα πόντους μαϊντανοσύνης. Η εντύπωση που μου δίνει τον τελευταίο καιρό είναι ότι...

Αυτό δεν υφίσταται όπως σου γράφει κι ο Οδυσσέας παραπάνω. Ο λαμπάτος Fender μπορεί να "κελαηδάει" στο απαγορευτικό volume του edge of breakup αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αν δεν μπορείς να παίξεις εκεί, δεν παίζεις καθόλου.

Να πούμε φυσικά ότι ένα τέτοιο σετάπ, δε θα λειτουργούσε ποτέ σε συνθήκες live bar/club όπου παίζουν οι περισσότεροι εξ ημών. Με υπερυψωμένη σκηνή, ακουστική χώρου ό,τι να 'ναι και κοινό στο όρθιο να πίνουν μπύρες και να συζητάνε/γελάνε κλπ. δε θα ακουγόταν τίποτα, ούτε πάνω, ούτε κάτω απ' τη σκηνή.

Τα οφέλη είναι ότι ο ήχος που ακούς είναι φυσικός, εν ολίγοις τα όργανα δεν περνούν μέσα από κονσόλες και monitors. Το βασικότερο όμως είναι ότι αναγκαστικά παίζεις σε χαμηλές εντάσεις ειδικά αν έχεις σχήμα με ακουστικά όργανα (πιάνο-κοντραμπάσο). Αυτό σου δίνει τη δυνατότητα να ακούς και να...

Η συντριπτική πλειοψηφία των ροκ/μέταλ performances που παίχτηκαν τις δεκαετίες των 50s και μετά, έχουν πλέον αναπαραχθεί αρτιότερα τεχνικά (από άποψη παιξίματος και παραγωγής φυσικά). Βλέπεις μια "τυχαία" μπάντα στο youtube που κάνουν covers και παίζουν το Hold the line ξέρω γω και το παίζουν...

Επίσης άλλα δύο που ξέχασα: - Πολλά κότσια που οι πανέμορφες Κροάτισσες εμφανίστηκαν με παγανιστικό κομμάτι και πλήρως ντυμένες. - Πολλά κότσια οι Σέρβοι που πήγαν με (σχεδόν) black metal κομμάτι. Πάτωσαν ως αναμένετο.

Μια και αντίθετα με την επιθυμία μου, αναγκάστηκα από την παρέα εχθές να παρακολουθήσω τον διαγωνισμό, έχω τα εξής συμπεράσματα: - Ο φετινός διαγωνισμός είχε 2 τραγούδια που ξεχώρισαν από τον πανηγυρτζίδικο αχταρμά ανοησίας, δηθενιάς και α-μουσικότητας που είναι το στάνταρ της γιουροβίζιον...

Όσον αφορά το playlist των Metallica, δεν το έχω τσεκάρει, αλλά μου φαίνεται πολύ λογικό να έχει ελεγχθεί ποια άλμπουμς/κομμάτια είναι τα πιο δημοφιλή σε κάθε χώρα και να αποφασίζεται έτσι τι θα παίξουν. Αν στην Ελλάδα το 72 seasons είχε 1500 plays και το black album 15 εκατομμύρια, λογικό...